Κείμενο που διαβάστηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο Κιλκίς την Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012.
"Σήμερα δεν ήρθαμε εδώ για να σας μιλήσουμε για κρατήρες εξόρυξης, λειψυδρία, κυάνιο, όξινες απορροές ούτε για τις εν κρυπτό διαδικασίες που ακολουθήθηκαν από την πλευρά του υπουργείου. Για όλα αυτά μιλάμε -πειστικά από ό,τι φαίνεται -εδώ και τέσσερις μήνες. Σήμερα, στο δημοτικό συμβούλιο ήρθαμε για να αναφερθούμε στο πιο σημαντικό παράγοντα -τον άνθρωπο.Ήταν 24 Οκτωβρίου του 2011 όταν έλαβα το μήνυμα “Αρχίσανε τα όργανα” από τον φίλο μου το Παναγιώτη μαζί με ένα link για το κείμενο της δημόσιας διαβούλευσης. Από τότε έχουν περάσει τρεισήμισι μήνες και πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι. Αυτό το διάστημα έμαθα πολλά για τα μεταλλεία -όχι όμως μόνο γι’ αυτά. Κυρίως έμαθα πολλά πράγματα για τους ανθρώπους.
"Σήμερα δεν ήρθαμε εδώ για να σας μιλήσουμε για κρατήρες εξόρυξης, λειψυδρία, κυάνιο, όξινες απορροές ούτε για τις εν κρυπτό διαδικασίες που ακολουθήθηκαν από την πλευρά του υπουργείου. Για όλα αυτά μιλάμε -πειστικά από ό,τι φαίνεται -εδώ και τέσσερις μήνες. Σήμερα, στο δημοτικό συμβούλιο ήρθαμε για να αναφερθούμε στο πιο σημαντικό παράγοντα -τον άνθρωπο.Ήταν 24 Οκτωβρίου του 2011 όταν έλαβα το μήνυμα “Αρχίσανε τα όργανα” από τον φίλο μου το Παναγιώτη μαζί με ένα link για το κείμενο της δημόσιας διαβούλευσης. Από τότε έχουν περάσει τρεισήμισι μήνες και πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι. Αυτό το διάστημα έμαθα πολλά για τα μεταλλεία -όχι όμως μόνο γι’ αυτά. Κυρίως έμαθα πολλά πράγματα για τους ανθρώπους.


































