«…Ο κόσμος σήμερα επευφημεί πάμπολλα δείγματα εξαιρετικής “μεταποιητικής ταχύτητος” της κτιστότητάς του, που όμως αυτή η ταχύτητα δεν σταματά στα όρια της επιστήμης, στα όρια του εξαιρετικού τεχνητού πολιτισμού, στα όρια της γνώσης του (άλλοτε) άγνωστου γήινου, υπογήινου και συμπαντικού περιβάλλοντος. Αλλά αυτή η “ταχύτητα” ανακατεύει σήμερα ―ναί, σήμερα― χίλιες-δυό απάτες θεοποίησης της κτιστότητας, θεοποίησης κάθε είδους εξαπάτησης, θεοποίησης των παθών, θεοποίησης της εκμετάλλευσης, θεοποίησης του κέρδους, παγανισμού του πληγιασμένου “εγώ” των φτωχών της προσωρινότητος και του παθιασμένου “υπερεγώ” των διαχειριστών της κοσμικότητος.
