Ηχώ. Μετά την παύση

Του Φώτη Μισόπουλου

......θέλω να μάθω- τι σας στοίχισε η επιτυχία;
ΜΑΞΙΜ ΓΚΟΡΚΥ[1]

σκηνική παρτιτούρα in sharp minor


1.
.......-τι θέλετε;
-Ας καθίσουμε 'δω - είπε Stop Έπιασε δυνατά το χέρι
Με τράβηξε προς τα κάτω σιγά σιγά
Είναι καιρός που δεν την είδα - Αλήθεια; Ποια; Και γιατί;
Και πώς λοιπόν να δεχτώ το ανείπωτο; Ανερμήνευτο Έτσι Αφού δεν είναι πια κανείς να περισυλλέγει τον Αύγουστο Κι αύριο κάνω πανιά αυτοχειριάζοντας την αιωνιότητα

Ας είμαστε προσεκτικοί Μιλούσε κυνικός Stop Απ' τη συντροφιά ξαφνιάστηκαν Η κόκκινη λάμψη που φώτισε τα τεράστια σχήματα των βουνών και την πετρώδη κοίτη του ποταμιού Φως διαφορετικό από κείνο της φωτιάς που είχαν ανάψει με τους κορμούς και τα κλαδιά των δέντρων Έμεινε στο περίπτερο τακτοποιώντας τα λαθραία τσιγάρα και τα πορνό Κάποιος τα είχε αφήσει στη διάρκεια της απουσίας του Ή ο μικρός που έκανε θελήματα για τους μαγαζάτορες
Του δρόμου

Βρισκόμασταν στη δεντροστοιχία του δημόσιου κήπου Απέναντι σε ασάλευτες σκεπασμένες με κρυστάλλους ακακίες Πασχαλιές
Τις φώτιζε το φεγγάρι Κρέμονταν στο κεφάλι και φαινόταν ότι τα παγωμένα κλαδιά τρυπούσαν το στήθος
Άγγιζαν την καρδιά
Το παρελθόν
- ο τρόπος ν' ανεβαίνουμε τη σκάλα - ανακαλύπτοντας το δωμάτιο -που περιέχει την εξαίρεση για τον εαυτό μας Αφουγκράστηκαν τις βροντές Ησυχία Η καταιγίδα δεν είχε πλησιάσει Τ' άστρα - πυξίδα - Ψιθύρισαν να κλείσουν τα μάτια Στα όνειρα ίσως έβλεπαν τη λάμψη: Το Μεγάλο Ρουμπίνι Μπήκα στο κτίριο

Βγήκα απ' το ασανσέρ Θλιμμένος Πεσμένο ηθικό Περπάτησα στον κακά φωτισμένο διάδρομο
Το διαμέρισμα έμοιαζε να αποπνέει νεκρική οσμή Η μυρωδιά των κεριών ή των μαραμένων λουλουδιών της κηδείας Ακολούθησε ως εκεί

2.
Κάποιος άρρωστος Σκέφτηκα Ιδού η εξήγηση σε ο,τι κάνει Stop Κι όμως μάντεψε τη σκέψη μου Απροειδοποίητα Ξεπρόβαλλαν απ' τους τοίχους εφιάλτες Stop Τεράστια τροπικά έντομα Καταλάβαινα τη θεία Π. που έφυγε Γι' αυτό δεν έλεγα τίποτα

Μόνο σκεφτόμουν
''Είναι ο,τι ζήσαμε'' Ή ερχόταν ο ταχυδρόμος αφήνοντας
τα δακτυλικά του αποτυπώματα Παντού
Προβλημάτιζε τον ερχόμενο ένοχο Όλους εμάς - δηλαδή [παύση] Το νεαρό ζευγάρι είχε καταλύσει στην πιο μακρινή γωνιά της καλύβας Χωριζόταν απ' τους υπόλοιπους Ένα παραπέτασμα από παράξενα πλεγμένα κλαδιά Σαν αυτό που κρεμόταν στο νυφικό κρεβάτι της Εύας in Paradiso

Πόσο δύσκολα θα άρχιζα το επόμενο πρωί ή μεθεπόμενο Η επιθυμία να τηλεφωνήσω Να μάθω νέα Να σχολιάσω την πιάτσα Ν' ανταλλάξω πειράγματα χωρίς στόχο
Η ζωή δεν επιφύλασσε εκπλήξεις Ακόμα κι ο πόνος: απλό ενδεχόμενο Ζεις - Τίποτε άλλο απ' το να επινοείς δικαιολογίες για το αναπότρεπτο
- Με θεωρείς ανισόρροπο Σκέψη αποτυχημένη Συχνά κρυμμένοι πίσω της αρνούμαστε να καταλάβουμε Μόνο και μόνο επειδή πρωτοτυπεί περισσότερο από όλους ο.
Μεγίστη εμμονή - σ' αφορμές - Παραμελούμε σχέσεις - μεταξύ μας Ειλικρινείς

Κι ασφαλώς περνούσαν οι χειμώνες
Γίνονταν μια διχασμένη υπόθεση που βαρεθήκαμε Ο χρόνος τρύπωνε σε απίθανα μέρη Τα πράγματα είχαν αποκτήσει περίεργη ενηλικίωση
Συντελέστηκε ο,τι φοβηθήκαμε
Η νεαρή σύζυγος είχε κατασκευάσει το παραπέτασμα όσο οι άλλοι μιλούσαν Αυτή κι ο άντρας κοιμήθηκαν με τα χέρια πιασμένα και ξύπνησαν από οράματα εξώκοσμης λάμψης - ο ένας μες στα μάτια του άλλου Παρ' όλ' αυτά θα με πλήγωνε η απουσία Θα με βασάνιζε το άδειο που αφήνουν οι νεκροί όταν σε αποχαιρετούν για πάντα Και τα πρόσωπά τους σβήνουν σαν ηχώ-φάντασμα που κάπου κάπου επανέρχεται
Να ζητήσει λογαριασμό

3.
-Ω ναι Συχωρέστε με
-Θα φύγω Stop
-Είναι αργά πλέον Stop
Τα τοπία έμπαιναν στα σπίτια Τυλίγονταν στα σεντόνια Εγώ παρατηρούσα στον καθρέφτη το ακατόρθωτο
Κάποιος εξηγούσε τις λεπτομέρειες του εγκλήματος Ξύπνησαν την ίδια στιγμή Το χαμόγελο φωτίζει τα πρόσωπά τους
Δεν πρόλαβαν να θυμηθούν πού βρίσκονται Ο Σιμενόν ήταν ξαπλωμένος στην είσοδο Το γεγονός αυτό και η βιασύνη να τριφτεί στα πόδια μου πυροδότησε τη διαίσθησή μου
Κάτι παράξενο συνέβαινε
-Ξένοι
Φαντάστηκα να λέει [παύση]
-Πόσοι; Ρώτησα Ο Σιμενόν κοίταζε με τα πράσινα μάτια του Ορθάνοιχτα

-Φύγε Είπε σηκώνοντας τους ώμους Πήγαινε Ξέρω ότι βιάζεσαι να καταστραφείς
Άφησε να πέσει το χέρι μου και. Τον εγκατέλειψα.

''Κύριοι''- τους λέω- ''αν παραπλανήθηκαν οι ένορκοι είναι γιατί κρατούσα φυσαρμόνικα Άλλωστε η αθώωσή μου δεν ήταν παρά ο νεκρός στο διπλανό διαμέρισμα
Καθώς διέσχιζε αμέριμνος την πλατεία'' Κι η γυναίκα κοίταξε μεσ' απ' τ' ανοίγματα του φυλλωμένου πετάσματος Ο χώρος της καλύβας ήταν άδειος

Το κύριο σαλόνι είχε γίνει γραφείο μου Τα μικρότερα δωμάτια χρησίμευαν για τραπεζαρία και κρεβατοκάμαρες Μπορούσα να μπω κι απ' το μπαλκόνι σε κάποιο από τα δωμάτια που είχαν διαφυγή τη σκάλα υπηρεσίας
Μέσα από ένα λαβύρινθο σκαλοπάτια και ημιτελείς τοίχους Ο Σιμενόν όταν επέστρεφε απ' τις περιπλανήσεις έμπαινε απ' το παράθυρο - Μισάνοιχτο Πάντα
Η μπαλκονόπορτα ήταν ανοιχτή Την έσπρωξα απαλά φροντίζοντας να μην κάνω θόρυβο Όταν μπήκα σπίτι άκουσα συζήτηση Ερχόταν απ' το γραφείο μου [........]

ΤΕΛΟΣ

ΑΝΑΦΟΡΕΣ-ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΦΩΤΟ

[1] ΜΑΞΙΜ ΓΚΟΡΚΥ, Ο αναγνώστης, μτφρ. Γ. Σηβηριώτη, ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ, β΄ έκδοση αχρονολ.
ΑΝΑΦ.: ΜΑΞΙΜ ΓΚΟΡΚΥ, Ο αναγνώστης, μτφρ. Γ. Σηβηριώτη, ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ, β΄ έκδοση αχρονολ. ////// Φώτης Μισόπουλος, Ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΠΊΟ 1995, περ. ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ-μεθόριος, ειδικό τεύχος 5 - Ιούλιος 1998, ΝΑΘΑΝΙΕΛ ΧΟΘΟΡΝ, ΤΡΕΙΣ ΓΟΤΘΙΚΕΣ ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ, μτφρ. Γρηγόρης Μπαρουξής, ΣΤΟΑ 2018 ////// R.D. ETEROVIC, Άγγελοι και Ερημίτες, ANGELUS NOVUS 2021

1. https://i.pinimg.com/736x/0c/f8/38/0cf83893c43ee781ff14c2572f746833.jpg

2. https://i.pinimg.com/736x/06/63/eb/0663eb1a73ae58db7c18fc55700ce7e5.jpg

3. https://i.pinimg.com/1200x/78/3a/bc/783abca7a8bbc4261293551b3b82e6bc.jpg

4. https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTYa8q4u_w-scVm1bRpF41D-lO6LtIA4crV1w&usqp=CAU