Κρύα βραδιά. Έξω αγκομαχούσε ο άνεμος και η βροχή ολοένα και δυνάμωνε, χτυπώντας αλύπητα τη μουσκεμένη κιόλας γη. Κι εκείνος, δίπλα στη φωτιά, σιωπηλός, θαρρείς και ήχους μακρινούς και μυστικούς αφουγκραζόταν.
Και πρώτη φώναξε προς τον αέρα η γη: Ξέχωρα είναι τα βασίλειά μας. Δε γίνεται να υπάρχουμε μαζί. Άδικα προσπαθείς λοιπόν. Τη σκόνη μου μόνο μπορείς και στροβιλίζεις. Κι εγώ, για εκδίκηση, φράζω το διάβα σου, με τα πανύψηλα βουνά μου, τα περήφανα.
Και ούρλιαξε η φωτιά προς το νερό: Μοίρα μας είναι να παλεύουμε. Σαν έχεις δύναμη, με σβήνεις. Σε εξατμίζω, όταν έχω δύναμη εγώ.
Και ψιθύρισε στον αέρα η φωτιά: Σαν μου φυσάς το πρόσωπο, με κάνεις και φουντώνω.
Και μουρμούρισε στο νερό η γη: Όταν κυλάς στις φλέβες μου, νοιώθω να δυναμώνω. Κι εσύ, πόσο με σκεπάζεις τρυφερά και μ’ αγκαλιάζεις, σαν φτάνει ο καιρός και χιόνι γίνεσαι.
Και είπε η φωτιά στη γη: Σου δίνω εγώ τη ζεστασιά. Μου δίνεις τη τροφή μου.
Και ομολόγησε ο αέρας στο νερό: Μαζί μου ταξιδεύεις σαν γίνεσαι ατμός. Τότε γινόμαστε ένα. Κανείς να μας χωρίσει δε μπορεί, αν δε το θέλουμε εμείς. Είναι τότε που γίνεσαι βροχή και με αφήνεις.
Μέσα στο τζάκι έτριζε η φωτιά. Λυσσομανούσε έξω ο αέρας και όσο πάει δυνάμωνε η βροχή, σφυροκοπώντας άγρια τη γη. Στο πρώτο άκουσμα του μη εξασκημένου παρατηρητή, δεν ήταν δυνατόν να γίνει αισθητή αυτή η μυστική συνομιλία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.
Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.
Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.