Φανταστικές αλλά εφικτές φώτο: Τεχνητή νοημοσύνη
Δε θέλει κόπο θέλει τρόπο...
Στη Λίμνη Δοϊράνη, λίγα μόλις χιλιόμετρα από το Κιλκίς, η πραγματικότητα δεν χρειάζεται σχόλια· αρκεί μια ματιά. Το Μουσείο Λίμνης στέκει σαν ξεχασμένο σκηνικό, πλαισιωμένο από καλάμια, λάσπη και μια εικόνα πλήρους εγκατάλειψης που δύσκολα πείθει ότι πρόκειται για έναν τόπο με φυσική ομορφιά και ιστορική σημασία. Αντί για έναν ζωντανό προορισμό, ο επισκέπτης συναντά μια αποκαρδιωτική ακινησία. Ούτε υποδομές, ούτε φροντίδα, ούτε καν η στοιχειώδης διάθεση να αξιοποιηθεί αυτό που απλόχερα προσφέρει η φύση.
Κι όμως, κάπου ανάμεσα σε υποσχέσεις, μελέτες και ωραίες μακέτες, η ίδια περιοχή παρουσιάζεται σαν ένας μικρός επίγειος παράδεισος: πεζόδρομοι γεμάτοι κόσμο, λουλούδια, φωτισμός, βάρκες να πηγαινοέρχονται και μια εικόνα που θυμίζει ευρωπαϊκό προορισμό. Μόνο που αυτή η εικόνα δεν ανήκει στη Δοϊράνη του σήμερα· ανήκει στη Δοϊράνη που δεν υπήρξε ποτέ.
Η αντίθεση δεν είναι απλώς απογοητευτική, είναι εξοργιστική. Γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια δύσκολη περίπτωση ή με ανυπέρβλητα εμπόδια. Έχουμε να κάνουμε με την κλασική ελληνική συνταγή: πλήρης απουσία σχεδίου, αδιαφορία και μια διοίκηση που είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να δει πέρα από το προφανές. Αντί να αξιοποιηθεί ένα μοναδικό φυσικό τοπίο, παρακολουθούμε την αργή του υποβάθμιση, με μοναδική «επένδυση» τις ψηφιακές απεικονίσεις που κυκλοφορούν για να θυμίζουν τι θα μπορούσε να έχει γίνει.
Και κάπως έτσι, η Λίμνη Δοϊράνη δεν έγινε ποτέ προορισμός. Έγινε απλώς άλλο ένα παράδειγμα χαμένης ευκαιρίας, όπου το μόνο που ανθίζει δεν είναι τα λουλούδια των σχεδίων, αλλά η ανεπάρκεια εκείνων που είχαν την ευθύνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.
Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.
Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.