Του Φώτη Μισόπουλου
......και κατ' ομοίωσιν
πιάνω φιλία
NICHITA STANESCU [1]
θραυσματική σκηνική πρόζα
1.
...........παρατηρώντας τη
-Έρχεσαι;
Παίρνει στάση
Σα να θέλει να κάνει βουτιά στο κρεβάτι Κραυγάζει κραυγή μεγάλη
Σκοτάδι Βγάζει τα παπούτσια Ανάβει τη λάμπα Κάθεται Τρίβει τα μάτια ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΌΓΔΟΗ - Η ΆΦΡΑΦΗ - Σου γράφω στα βιαστικά φίλτατε
Κοντολογίς γράφω για να τα μάθεις - ΤΟ ΈΝΑ: είναι το διπλούν του μηδενός Κατά τα άλλα σε πληροφορώ για λόγου μου πως είχα ορισμένες δυσαρέσκειες και κάτι λίγες χαρές Γράψε μου αμέσως και σύντομα ''Ασφαλώς το να ξεχνάς και να συγχωρείς πλήγματα είναι η μεγαλύτερη αρετή''
Εδώ ο σύντροφος Γκολιάντκιν ανασηκώθηκε Πήρε το κερί και ακροποδητί έριξε μια ματιά στον κοιμισμένο επισκέπτη Στάθηκε από πάνω του ώρα Χαμένος σε σκέψεις
Τώρα ανεβαίνω στην άμαξα Απ' αυτές που διασχίζουν τον ύπνο μου
Και δραπετεύω Θα με ξαναβρείτε στα ωραιότερα ποιήματα του άλλου αιώνα
Να νοσταλγώ το Θεό
Κοιτάζει την παράξενη ενδυμασία του Παίρνει την πιτζάμα κάτω απ' το μαξιλάρι Περνάει το χέρι στο μέτωπο Κακοντυμένος
-Τι έπαθα;
Κοιτάζοντας το κοινό αναστενάζει
Μουρμουρίζει Γελάει αόριστα Ξαπλώνει Πάλι ΠΆΛΙ Σβήνει το φως Ακούγεται Σούμπερτ: Πιάνο για τέσσερα χέρια Το αναμμένο φως ξανά στην άκρη της σκούπας Όπως πριν in mezzo alla stanza [σημ. 1] Εκείνος στηρίζεται στους αγκώνες Όλα υπάρχουν προηγουμένως Ταυτόσημα
Ο χρόνος σπεύδει και δεν έχω καιρό Αν έμαθες τίποτα Κι αν είσαι ενήμερος κι εν γένει αν τα πας καλά και τι γίνεται - ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΕΝΆΤΗ -
Κλονίσου Κύκλος γίνου εσύ
Κλονίσου Κύβος γίνου στη φωλιά Και φύγε στα πετάγματα Τα πιο μακρινά Όχι και τόσο ωραία εικόνα Η πιο γνήσια καρικατούρα Τελείωσε!
Ο σύντροφος Γκολιάντκιν κοιμάται Ξεστόμισε ένα σωρό σαχλαμάρες και παρίστανε τον έξυπνο ο αχρείος Αλλά τις νύχτες παίρνω χάπια και πλαγιάζω νωρίς Έχω να πάω σε παράξενες συναντήσεις με ανθρώπους που έχασα ή με πρόσωπα αβέβαια από τα χρόνια Κάποτε θαμπά
Και δόξα τω Θεώ δεν κατάλαβα τον κόσμο: Μεγάλα γεγονότα που χάθηκαν στη συντομία των ημερών Όπως η ανάμνηση όσων μας πρόδωσαν
Κι ο ύπνος μας τους συχωρούσε για πάντα
Έχασα τον καιρό αφρόντιστα Αναζητώντας τη ζωή μου κάθε τόσο
2.
Κραυγή τρομακτική Κοιμάται επι τέλους Σκοτάδι Ξημερώνει Ξυπνάει ψιθυρίζει Κάτι
- Εφιάλτης! Τι είν' αυτό; Α εσείς είστε;
Τον χτυπάει στον ώμο Ο άλλος καταρρέει δια μιας Αγκαλιάζονται Πάει να τρέξει - μένει παραλυμένος
Βγαίνουν Ακολουθεί σιγά με πολύ προσπάθεια Κρατώντας βαλίτσες Είναι κιόλας στην πόρτα Ανάμεσα στην κοιλιά του αλόγου και το χορτάρι -
ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΔΕΚΆΤΗ - μεγαλώνει ξανά το λευκό φεγγάρι Το ματωμένο φεγγάρι Ανάμεσα στα κλωνάρια ο κρεμασμένος ίσκιος Ανάμεσα σ' εμένα και το άστρο όχι αέρας ΜΟΝΟ ΠΤΗΣΗ
Έχω ζήσει των λέξεων την κτήση
Υπήρχε θόρυβος στο κεφάλι του Τρίξιμο Κουδούνισμα Έκανε μια προσπάθεια να θυμηθεί Να θυμηθεί ο,τι ενδιαφέρον Να τακτοποιήσει τα σημαντικά
Κάποια λεπτομέρεια που τον έτρωγε
Ώσπου όλα σωπαίνουν και μόνο το χαλασμένο πάτωμα τρίζει δυσοίωνα - συλλογιέμαι τους δρόμους Έρημους ή τα όνειρα τρελών που μοιάζουν αθάνατοι καθώς κλείνει η πόρτα και συνοψίζει μια ζωή
[Μεγάλη παύση]
-Φεύγετε;
-Ερχόσαστε; Ελάτε!
Τον αρπάζει -Μη φύγετε Μη φεύγετε
[Σιωπή]
-Πρέπει να βιαστούμε! Δεν μπορούμε να μείνουμε άλλο! Πρέπει να φύγω Είναι ήδη αργά
-Δεν καταλαβαίνω Μιλήστε μου Φαίνεται πως ξέρετε Κάτι συμβαίνει
Για φαντάσου Ήρθε στον τάφο μου αγέννητη Ρωτούσε:
Χορεύεις;
Χορεύω
Στ' αλήθεια χορεύεις; - ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΕΝΔΈΚΑΤΗ-
Στ' αλήθεια χορεύω
Βαλς;
Βαλς
Ω εραστή μου του περασμένου αιώνα
Ο σύντροφος Γκολιάντκιν αδυνατούσε Ο ύπνος έπεσε στο φτωχό του κεφάλι Αποκοιμήθηκε Όπως κοιμούνται άνθρωποι ασυνήθιστοι στο ποτό
Πίνουν μονορούφι πέντε ποτήρια βότκα σε μια φιλική γιορτή Όμως εγώ το διαισθανόμουν Αυτή η υπόθεση που άρχισε τόσο αινιγματικά θα τέλειωνε εντελώς ανεξήγητα Διάβαζα λοιπόν τα γράμματα που είχα γράψει ο ίδιος στον εαυτό μου Έτσι δε μούλειψε ποτέ η μικρή ανταπόκριση
3.
-Ξέρω Ακούστε Πηγαίνετε οδός Υακίνθων 32 Ζητείστε τον Αλλά βιαστείτε
[Βγαίνει Ξαναμπαίνει
-Πάμε [Φεύγουν Μένει χαμένος Απελπισμένος]
-Τι συμβαίνει; Είδατε.
-Όχι κύριε
-Μα αυτοί που μπήκαν. Σε ικετεύω. Μίλσέ μου.
-Δεν είδα κανέναν κύριε
-Δεν είδατε κανέναν; Τους ανοίξατε την πόρτα
-ΕΠΙΣΤΟΛΉ ΔΩΔΈΚΑΤΗ- Έλα να ησυχάσουμε τη φύση Τον εαυτό σου να ξορκίσω ωσότου να περάσει και τούτος ο εκκωφαντικός καιρός
Με την ηχηρή ματιά του Μη μας δει Εσύ απ' τους νεκρούς δεν έχεις μάθει τίποτα
Ο σύντροφος Γκολιάντκιν ήταν έτοιμος ν' αρχίσει Αλλά σταμάτησε ''Μήπως είναι υπερβολικό'' σκέφτηκε ''Μήπως το παράκανα; Πάντα τα ίδια Πάντα το παρακάνω'' Όμως όλα έχουν πεθάνει από καιρό φίλοι μου γι' αυτό σαν πέφτει το βράδυ θυμηθείτε με Και συχνά διέσχισα μεγάλες πλατείες χωρίς να φτάσω ακόμα πουθενά
Ω όχι κύριε Εγώ δεν άνοιξα σε κανέναν
-Μα δεν είν' αλήθεια / την πλησιάζει / -Μιλήστε Πείτε μου την αλήθεια ! Ξέρετε!
Ακόμα σκύβεις με την μακριά κόμη σου συχνά πάνω απ' τα ποτάμια Έλα ησύχασέ τα Εσύ είσαι πάρα πιο πολύ ωραία απ' ο,τι φαίνεται να σε βλέπουν τα φλύαρα νερά τους ''Μέθυσες σήμερα το γνωρίζεις Ιακώβ Πέτροβιτς; Αύριο θα κλαις με μαύρο δάκρυ'' ''-Πόσο παρασύρθηκα'' Έμοιαζε μεταμέλεια ή αμφιβολία Εξ άλλου ήρθε ο καιρός κι εμείς να παραδεχτούμε ότι δεν κάναμε τίποτα σπουδαίο Αλλά και πιο είναι το σπουδαίο; Και σε τι θα βοηθούσε; Σελήνη 20 ημερών απόψε Πώς έφυγαν τα χρόνια
[σημ. 2]
ΑΥΛΑΙΑ
[1] NICHITA STANESCU ο.πρκ.
ΑΝΑΦ.: ΡΟΜΑΊΝ ΒΕΝΓΚΑΡΤΈΝ, ΠΑΡΑΜΆΝΕΣ σε5 πράξεις, μτφρ. Γιάννης Θηβαίος, ΜΠΙΛΙΕΤΟ 2003 ////// NICHITA STANESCU, Εγώ άλλο δεν είμαι από μια σταγόνα αίμα, ΠΟΙΗΜΑΤΑ, εισαγωγή-επιμέλεια Ντόρα Στανέσκου, Βίκτορ Ιβάνοβιτς - μτφρ. Σταύρος Δεληγιώργης, Βίκτορ Ιβάνοβιτς, ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ 1990 ////// Φ.Μ. Ντοστογιέφσκι Ο ΣΩΣΙΑΣ πρώτο μέρος, μτφρ. Αλέξης Ταμπουράς- Ευγενία Μίγδου, ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ αχρονολ /////// ΤΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ, Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα, ΚΕΔΡΟΣ 1987
Σημ.[1] ....στη μέση του δωματίου
Σημ. [2] Το έργο αναδύεται σαν νυχτερινή τομή στη συνείδηση: σώμα, μνήμη και φαντασμαγορία συμπλέκονται σε μια πρόζα που πάλλεται ανάμεσα στο όνειρο και την κατάρρευση. Ο «Άλλος» δεν εμφανίζεται· διαρρέει. Κάθε επιστολή, κάθε παύση, κάθε λάμψη φωτός γίνεται ίχνος μιας ταυτότητας που μετατοπίζεται και επιμένει.
https://i.pinimg.com/736x/34/f8/c7/34f8c738349c821a63ca17caefdb15cb.jpg
https://i.pinimg.com/1200x/85/4e/3a/854e3ae5f221f83c8b89ec3d1258548c.jpg
https://i.pinimg.com/736x/86/47/10/86471060f035383f23db719bce8ec59b.jpg
https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTYa8q4u_w-scVm1bRpF41D-lO6LtIA4crV1w&usqp=CAU

.jpg)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.
Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.
Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.