«Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική∙ το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου…»

- «Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική∙ το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου…»
«Το Άξιον εστί» Ψαλμός Β΄ Οδυσσέας Ελύτης
- Ναι, τη γλώσσα μού έδωσαν πλούσια, βαρύτιμη πνευματική κληρονομιά κι αξία ανεκτίμητη σε μια πατρίδα φτωχική…
- Χρόνια πολλά, Γλώσσα μου!
- Χρόνια πολλά, Γλώσσα μου ελληνική!
Υπογράφει η Ιωάννα Ρούσσου
Συγγραφέας
Σήμερα, 9 Φεβρουαρίου, γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, έτσι όπως αυτή καθιερώθηκε από το 2017, όταν ψηφίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση και επικυρώθηκε από την UNESCO το 2025. Ας τη γιορτάσουμε λοιπόν έτσι όπως της αξίζει, επειδή:

Η γλώσσα μας είναι η πολυτιμότερη αξία μας, είναι η ταυτότητά μας, είναι ο πολιτισμός μας ολάκερος.

Η γλώσσα μας, η ελληνική γλώσσα, είναι το προνόμιό μας, είναι το πολιτιστικό κεφάλαιο του κάθε Έλληνα.

Είναι αυτή, η μοναδική γλώσσα μας, που μας κράτησε ζωντανούς στο διάβα των σαράντα αιώνων.

Είναι αυτή που διέδωσε τον πολιτισμό μας σε όλον τον κόσμο μέσα από τα κείμενα του Αριστοτέλη και του Θουκυδίδη, του Πλάτωνα, του Αισχύλου και του Ομήρου, του Ευριπίδη, του Αριστοφάνη και του Σοφοκλή και τόσων άλλων διανοητών∙ κείμενα που διαμόρφωσαν το DNA του παγκόσμιου πολιτισμού.

Διότι, η γλώσσα δεν είναι απλές λέξεις∙ γλώσσα είναι οι έννοιες που κρύβονται πίσω από τις λέξεις, έννοιες που διαμορφώνονται μέσα από τη σκέψη μας, που συνδέονται με τη νόησή μας, με τον νου μας. Και μέσα από τον νου μας αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας, αντιλαμβανόμαστε οτιδήποτε άψυχο ή έμψυχο υπάρχει γύρω μας.

Η γλώσσα μας, διέπει την ίδια τη ζωή μας, σηκώνει το βάρος της ιστορίας μας, είναι το πολιτισμικό μας τιμαλφές.

Εν τούτοις, στη σημερινή εποχή, πόσο καλά γνωρίζουμε τη γλώσσα μας, πόσο την προσέχουμε, τη σεβόμαστε και την τιμούμε, πόσο αισθανόμαστε την ευθύνη μας για τη συνέχειά της ανά τους αιώνες, της δικής μας συνέχειας; Και, πόσο οξύμωρο, να στεκόμαστε ανάξιοι μπροστά της;

Είναι ανάγκη να πιστέψουμε στην ανεκτίμητη αξία της γλώσσας μας∙ μια σημαντική αξία στην οποία επιβάλλεται να αφιερώνουμε και χρόνο και κόπο προκειμένου να την κατακτούμε ολοένα και περισσότερο.

Και όσο εμείς ασχολούμαστε και εμβαθύνουμε στη γλώσσα μας, όσο περισσότερο την κατακτούμε τόσο εκείνη μας ανταμείβει με την ποιότητα και την κατάκτηση της ίδιας μας της σκέψης.

Αν αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να σκεφτούμε, ότι, ολόκληρος ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένας πολιτισμός του γραπτού λόγου, τότε ίσως καταφέρουμε να διανοηθούμε το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας∙ της γλώσσας μας.

Επειδή οι Έλληνες συγκρότησαν το ελληνικό αλφάβητο γι’ αυτό μπόρεσε η ελληνική σκέψη-στοχασμός, να περάσει, να καταγραφεί, να συντηρηθεί, να διαδοθεί.

Η γλώσσα μας, η ελληνική μας γλώσσα, παρέμεινε ακατάλυτη στο πέρασμα του χρόνου.

Η γλώσσα μας, μια πανάρχαια αξία, που χρέος μας είναι να τη σεβαστούμε, να την κρατήσουμε ζωντανή, να την υπηρετήσουμε και να την παραδώσουμε στους επερχόμενους.

Όπως είπε κι ο Διονύσιος Σωλομός, που σήμερα είναι ημέρα μνήμης του, «μήγαρις έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», διότι, η προστασία και η καλλιέργεια της γλώσσας είναι πράξη ελευθερίας. Επειδή, όσο βαθύτερα γνωρίζω τη γλώσσα μου τόσο πλατύτερος γίνεται ο κόσμος μου κι άλλο τόσο πλατύτερη γίνεται η σκέψη μου.

Και πλατιά σκέψη σημαίνει ελευθερία!

Χρόνια πολλά, Γλώσσα μου!

Χρόνια πολλά, Γλώσσα μου ελληνική!