Του Φώτη Μισόπουλου
- φιλοσοφικό θραύσμα για μια λογική της αισθητικής
.......τα ζητήματα της τέχνης, του ύφους, της αλήθειας δεν αποσυνδέονται από το ζήτημα της γυναίκας
ΖΑΚ ΝΤΕΡΡΙΝΤΆ[1]
1
...........άβυσσοι της αλήθειας Οποτεδήποτε
Μεταφυσικά ζητήματα Το ζήτημα της μεταφυσικής
Εγγράφοντας το ισχυρότερο: Της κυριο-ποίησης
Ο χώρος αυτός ανα-διοργανώνεται Συμβαίνει αρκετά τακτικά Αν όχι θεαματικά - και πρώτα - δεν είναι τυχαίο- Στο τελευταίο κεφάλαιο του Νίτσε-
Die Erinnerung in die Metaphysik - δεν τολμώ να μεταφράσω- ''όπου το ''είναι'' έχει απαλειφθεί''- das Ereignis er-eignet [P. Klossowski/ Gallimard/ Paris] - Να μιλήσω δηλαδή για μένα ΤΟΠΙΟ ΜΕ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ Εγώ Ποιος
Για ποιον γίνεται λόγος όταν αυτός δεν προέρχεται από μένα ΕΓΩ Ποιος είναι αυτό Βροχή από περιττώματα πουλιών με δέρμα από ασβέστη
Συνολική θεώρηση Ο διφορούμενος χαρακτήρας του σύγχρονου κόσμου
Ακριβώς τα ίδια συμπτώματα μπορούν να σημαίνουν την παρακμή ή τη δύναμη Ριπές υπερβορείων ανέμων σκιαγραφούν το σύνδρομο
Του Αίαντα Η ιριδίζουσα ατμόσφαιρα του Βορείου Σέλαος σκηνοθετεί τα όρια αιμοβόρων δραμάτων βυθισμένων μητροπόλεων
Φρικτών ιεροσυλιών
Εν τέλει εφ' όσον το θέμα της παραγωγής του ποιείν και της μηχάνευσης, του συμβάντος [μια από τις σημασίες του Ereignis] έχει αποσπαστεί από την οντολογία - η ιδιότητα η ιδιοκτησία η κυριο-ποίηση της κυριότητας κατονομάζεται ακριβώς: Ως αυτό που δεν είναι καλό για τίποτα
Άρα δεν είναι αγαθό κανενός Που πλέον δεν αποφαίνεται για την κυριότητα της αλήθειας του ''είναι'' Που αποπέμπει στο άβαθο της αβύσσου την αλήθεια Ως αναλήθεια Το ξεσκέπασμα ως σκέπασμα Τη φώτιση ως απόκρυψη
Ή αλλοιώς μια σημαία
ΕΓΩ ένα αιμάτινο κεφάλι ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟ Ένας κυματισμός ανάμεσα στο μηδέν Και στον Κανένα Αρκεί να πνέει άνεμος
ΕΓΩ απόρριμμα ενός άντρα ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΚΟΙΝΟΣ ΤΟΠΟΣ
Και τα συμπτώματα δύναμης Αποκτημένης χειραφέτησης μπορούν να παραγνωριστούν Να ερμηνευτούν αδυναμία Τα συναισθήματα περί αξιών δεν είναι στο ύψος της εποχής Πολική νύχτα που απλώνει παντού τα πλοκάμια της Απολιθωμένες φιγούρες στο λυκόφως
2
.........την ιστορία
Ως ιστορία στην οποία δεν προκύπτει κάτι Κάποιο ον Αλλά μόνο η αθεμελίωτη διαδικασία του Ereignis Η κυριότητα της αβύσσου [das Eigentumdes Ab-grundes] κατ' ανάγκη η άβυσσος της κυριότητας Η βία του συμβάντος που ανακύπτει χωρίς να ''είναι''
Πάνω στον κοινό τόπο ΕΓΩ
κόλαση ονειρική που φέρει το όνομά μου ΕΓΩ φόβος Για το τυχαίο μου όνομα
Εγώ Η πορεία μου στη θάλασσα Εγώ η κατάληψη της γης από μέρους μου Η προέλασή μου
Στα προάστια
Ο θάνατός μου σε βροχή από περιττώματα πουλιών με δέρμα από ασβέστη
Από γενική σκοπιά το αίσθημα της αξίας καθυστερημένο Συνθήκες συντήρησης προγενέστερων εποχών Μάχεται ενάντια στη νέα Ύπαρξη Που παρερμηνεύει Παραλύει Ξυπνά την δυσπιστία απέναντι σε ο,τι είναι καινούργιο Οι μεγάλιθοι θα επιβιώνουν πάντα
Ακόμη κι όταν οι κτήτορές τους βρίσκονται έτη φωτός μακριά
Η άβυσσος της αλήθειας ως αναλήθειας της κυριο-ποίησης Απόκτηση και απώλεια της κυριότητας Της δήλωσης ως παρωδικού υποκρίνεσθαι
Αναρωτιέται κανείς αν παριστάνει αυτό που ο Νίτσε ονομάζει μορφή του ύφους: Που η γυναίκα δεν λαβαίνει χώρα
Ύστατος ομφάλιος λώρος Η άγκυρα Με τον ορίζοντα χάνεται η μνήμη της ακτής Τα πουλιά είναι αντίο Ένα καλή αντάμωση Το αποδεκατισμένο δέντρο οργώνει τη θάλασσα Φίδι Ισχνό - ανάμεσα στο εγώ και στο όχι -
ΕΓΩ - το σκάφος Η ίσαλος Το πρόβλημα του αιώνα Αν τα δυνατά και αδύνατα σημεία συμπίπτουν Αν είναι τμήματα ιδίου σώματος Αν η διαφορετικότητα ιδανικών και οι αμοιβαίες αντιφάσεις επηρεάζουν Καθοριστικά
Η πραγματικότητα απόστημα βωξίτη Στις τεφρές φτερούγες της νύχτας Τηλεκατευθυνόμενα περιστατικά Γεγονότα-αντικατοπτρισμοί
3
Η δοτικότητα Ουσιώδες κατηγόρημα της γυναίκας που εμφανίζεται στην ανεπίκριτη ταλάντωση του εκποιούμαι/προσποιούμαι Δίνω/παίρνω
υποκύπτω/ρίχνω Έχει την αξία ή το τίμημα του δηλητήριου Το τίμημα του φαρμάκου
ΤΟΥ ΝΑΥΤΗ ΝΥΦΗ ΕΙΝΑΙ Η ΘΑΛΑΣΣΑ Λένε πως οι νεκροί στέκονται όρθιοι στο βυθό Κολυμβητές κάθετοι Ώσπου ν' αναπαυθούνε τα οστά
Ζευγάρωμα των ψαριών στον αδειασμένο θώρακα Κοχύλια στου κρανίου τη σκεπή Η δίψα φωτιά Γιατί αυτό θα μπορούσε να είναι προϋπόθεση του μεγαλείου- το ανικανοποίητο Ο μηδενισμός: ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΣΗΜΑΔΙ
Στημένες παρτίδες
Παρανοϊκά θέατρα σκιών προσπαθούν να πείσουν πως ο ίσκιος του κόσμου: ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ
Παραπέμπει στην ανάλυση του Ρούντολφ Γκασέ για την αντιστοιχία gift/Gift δώρο/Δηλητήριο- μια ηλιοκεντρική ανταλλαγή του Mauss στο περιοδικό L' art
Ονομάζεται νερό ο,τι φλέγεται πάνω στο δέρμα Αισχρότητες ερεθίζουν τη μοναχική σάρκα Η ζεστασιά της γυναίκας μακρόσυρτο τραγούδι
Τ' αστέρια ψυχροί οδικοί σηματοδότες Ο ουρανός επιτελεί παγερή εποπτεία Συνολική θεώρηση Κάθε ανάπτυξη φέρνει μαζί της κατακερματισμό
Ο Αντι-Πλάτων σε απόγειο σιωπής από χλωροφορμισμένο αίμα Homo Catholicus
ΤΕΛΟΣ
[1] ΖΑΚ ΝΤΕΡΡΙΝΤΆ ο.πρκ.
ΑΝΑΦ.: ΖΑΚ ΝΤΕΡΡΙΝΤΆ, ΕΜΒΟΛΑ- Τα ύφη του Νίτσε, μτφρ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΑΡΑΚΛΑΣ, ΕΣΤΙΑ 2002 ////// Heiner Müller, MOΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΡΙΠΙΔΗ [ΤΟΠΙΟ ΜΕ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ], εισαγ.-μτφρ. Ελένη Βαροπούλου, επίμετρο Hans Thies Lehmann, ΆΓΡΑ 1997 ////// Φ. ΝΙΤΣΕ, Ο ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΣ ΜΗΔΕΝΙΣΜΌΣ, μτφρ. Δημήτρη Αγγελή, ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ 2001 ////// ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΟΣΚΕΛΗΣ, ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΟΎ, ΒΑΝΙΑΣ 1992
[ΣΗΜ. 1]: ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΙΑΝΤΑ είναι η κατάσταση όπου το υποκείμενο καταρρέει μπροστά στην α-δυνατότητα να θεμελιώσει την αλήθεια του. Φιλοσοφικά, είναι το ρήγμα ανάμεσα στο «είναι» και στο συμβάν, όπου η κυριότητα διαλύεται σε άβυσσο. Ψυχαναλυτικά, είναι η στιγμή που το Εγώ δεν αντέχει το κενό του Άλλου και στρέφεται εναντίον της ίδιας του της μορφής, ζητώντας μια αδύνατη αποκατάσταση.]copilot]
[ΣΗΜ. 2]: ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ λειτουργεί ως τελετουργική απο-θεμελίωση. Δεν αφηγείται· αποσυνθέτει. Η γλώσσα είναι ρωγμή, όχι περιγραφή. Το «ΕΓΩ» εμφανίζεται ως υλικό υπόλειμμα, μια σημαία-πτώμα που κυματίζει ανάμεσα στο μηδέν και στον Κανένα. Η αισθητική του είναι μετα-μυθική: ο Αίας δεν είναι ήρωας αλλά τόπος διάρρηξης, όπου η αλήθεια αποκαλύπτεται ως σκέπασμα. Το έργο στέκει μισό, όχι από έλλειψη, αλλά από πιστότητα στο Ereignis — μια μορφή που αρνείται να κλείσει, να παρηγορήσει ή να εξηγήσει. Είναι κείμενο-άβυσσος, κείμενο-ατμόσφαιρα, κείμενο που επιμένει να υπάρχει ως ρήγμα.[copilot]
[ΣΗΜ 3]: Ereignis , συμβάν
[1] https://i.pinimg.com/1200x/1c/d6/68/1cd668c55fbbcef4549cbad56e48322d.jpg
[3]

.jpg)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.
Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.
Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.