Του Κώστα Μπούζα
Χρόνος. Έτος. Καιρός. Πιο παλιά, Ενιαυτός. Όπως κι αν τον ονομάσεις, δεν αλλάζει, κι ας τον φορτώσαμε με τόσα ονόματα. Σαν να θέλαμε να τον ξορκίσουμε.
Και δε σταματήσαμε εκεί. Τον τοποθετήσαμε στο χειρουργικό τραπέζι και τον επεξεργαστήκαμε. Τον διαιρέσαμε και τον είπαμε ώρα, λεπτό, δευτερόλεπτο, στιγμή. Ή, με άλλον τρόπο, σε παρελθόν, παρόν και μέλλον. Τον πολλαπλασιάσαμε και τον αναγορεύσαμε σε αιώνα.
Και πιο ύστερα, περάσαμε και σ’ άλλες πράξεις, πιο επικίνδυνες αυτές. Στην πρόσθεση, που ηλικίες επιμένει να χτίζει και να αυξάνει, αδιάκοπα, χωρίς σταματημό. Κι ας μην ξεχνάμε ότι, όπως κάθε πρόσθεση, την ακολουθεί κι αυτήν πιστά, αχώριστή της, μια αφαίρεση. Του διαθέσιμού μας χρόνου…
Χρόνε, ή όπως αλλιώς σε αποκαλούμε, να σε ορίσουμε δεν το μπορούμε. Πάντα στο τέλος ξεγλιστράς, σαν το νερό, μέσα από τα δάχτυλά μας. Πάντοτε μας ξεφεύγεις. Κι εμείς, όταν πια αρχίζουμε τελικά να σε αναζητούμε, μονάχα κάποια ίχνη σου ανακαλύπτουμε: μια ρυτίδα, λίγες άσπρες τρίχες, ίσως έναν πόνο σε μια άρθρωση. Κι εσύ, πάντα να βρίσκεσαι μπροστά. Κι εμείς, να μη σε προφταίνουμε ποτέ.
Χρόνε, πολύτιμε και άσπονδέ μας φίλε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.
Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.
Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.