Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

''Μια μαμά κι έναν καιρό...'' - Όνειρο ήταν και πάει…


Της Ευγενίας Τσομπανοπούλου
Χαζεύω στον υπολογιστή εξωτικά, ονειρεμένα μέρη. Μαλβίδες, Σεϋχέλλες, Μπαλί. Απίστευτες φωτογραφίες, μαγευτικά τοπία. Και να ήμουνα λέει, σε μια παραλία της Μαδαγασκάρης, σε μια αιώρα πάνω, παραδομένη στα λικνίσματα του ζεστού αέρα, να χαλαρώνω απολαμβάνοντας τα κοκτέιλ μου με τις ομπρελίτσες. Πανδαισία γαλάζιου και πράσινου χρώματος. 

Από πάνω μου κοκοφοίνικες να με δροσίζουν με την παχιά σκιά τους. Τα πόδια μου να ακουμπάνε χρυσή, καυτή άμμο. Στον ορίζοντα πορτοκαλί ηλιοβασίλεμα. Μιλώντας για ηλιοβασίλεμα, μου ‘ρχεται στο νου το καλύτερο του κόσμου. Αυτό της Σαντορίνης! Ω... ναι αυτό είναι ηλιοβασίλεμα. Υπέροχο νησί! Άσπρα γραφικά σπιτάκια. Το ισχυρό γκρι της πέτρας σε αντίθεση με το απέραντο βαθύ μπλε της θάλασσας. Κοντινά νησιά, η Φολέγανδρος η Ίος. Τι ομορφιά Θεέ μου! Έχω χαθεί στις νοητές περιπλανήσεις μου…

Μια σκέψη μόνο συννεφιάζει τα όνειρα μου. Ωραία τα νησιά των Κυκλάδων δε λέω… αλλά με δύο μικρά παιδιά, πολύ δύσκολο να τα επισκεφτείς. Υπάρχουν πιο κοντινοί προορισμοί, στις Σποράδες. Σκόπελος, Αλόννησος. Να δούμε και τις φώκιες Μονάχους, Μονάχους. Από Βόλο παίρνουμε πλοίο και… συγνώμη; Τι είπατε; ΠΟΣΟ κοστίζουν τα ακτοπλοϊκά; Να το μεταφέρετε κύριε μου το αμάξι θέλουμε …όχι να το αγοράσουμε ξανά! Που ζείτε ρε ; Hellο! Ελλάδα εδώ… ΕΝΦΙΑ…ΔΝΤ… κρίση ρε… κρίση!

Καλά λένε, σαν τη Χαλκιδική… δεν έχει! Πανέμορφες παραλίες, νυχτερινή ζωή, καλό φαγητό. Τι εννοείτε κυρία μου, όταν λέτε ότι οι ξένοι κλείνουν τα δωμάτια σας από το xειμώνα…και μεiς τι να κάνουμε δηλαδή ; Έχω το Lower και παραλίγο Proficiency… σας κάνουν; One room with four beds please!

Χαλκιδική… ποια Χαλκιδική; Καλύτερα Ασπροβάλτα. Ναι.. ναι.. το αποφάσισα, Ασπροβάλτα! Γιατί; Μια χαρά... μέχρι να πιούμε μια φραπεδιά, φτάσαμε! Δε χρειάζεται να κλείσουμε ξενοδοχείο… όχι… σιγά… θα πηγαινοερχόμαστε καθημερινές. Πρωί με την αυγούλα θα είμαστε εκεί. Θα κάνουμε το μπανάκι μας μέχρι αργά το απόγευμα… θα τρώμε κάτι… και λίγο πριν βγει η πέτσα μας από το αλάτι και την κάψα, θα γυρνάμε πίσω! Την άλλη μέρα, ξανά μανά. Σκοτώστε με τώρα!

Σαν τον τόπο σου δεν έχει! Κιλκίς… η πιο ερωτική πόλη, το θανατηφόρο φιλί, το ‘’μικρό Παρίσι’’ η πόλη του φωτός! Κιλκισάκι… μπαλκονάκι… μπυρίτσα … σποράκι και ξερό ψωμί!

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου