1) O κ. Μητσοτάκης παρουσιάζει τις παραιτήσεις των μελών της κυβέρνησής του και την απόφαση των βουλευτών του να ζητήσουν άρση της ασυλίας τους ως μία συνεπή και γενναία στάση που σέβεται το κράτος δικαίου.
-Στην πραγματικότητα, αυτή η κυβέρνηση σύρεται -και μάλιστα σταδιακά- σε αυτή την απόφαση εξαιτίας των συνεχόμενων σκανδάλων, καθώς, προηγουμένως, έχει ακολουθήσει ακριβώς την αντίθετη πρακτική, εμποδίζοντας κάθε στέλεχός της να οδηγηθεί στη δικαιοσύνη παρά τα δικαστικά πορίσματα που προσδιόριζαν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες.
Εν προκειμένω, η γυναίκα του Καίσαρα ούτε φαίνεται ούτε είναι τίμια.
2) Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρει ότι «από την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων είναι σαφές πως δεν έχουν όλες οι υποθέσεις την ίδια βαρύτητα. Ένα, όμως, είναι βέβαιο: κανείς από τους Βουλευτές μας δεν κατηγορείται ότι αποκόμισε οικονομικό όφελος».
-Ο πρωθυπουργός της χώρας δεν δικαιούται να αξιολογεί ποινικά την υπόθεση. Αυτή είναι ευθύνη της δικαιοσύνης. Η δε διάκριση των παρανομιών στη βάση του οικονομικού οφέλους είναι τουλάχιστον φθηνή. Δύνανται να υπάρχουν βαρύτερες κακουργηματικές πράξεις που δεν αφορούν σε οικονομική συνδιαλλαγή. Η λαϊκιστική προσέγγιση «αυτός τουλάχιστον δεν έφαγε» (-άρα έτρωγαν οι άλλοι!) αναδεικνύει την πρωτοφανή θεσμική και ηθική κατάπτωση αυτής της κυβέρνησης.
Ο κ. Μητσοτάκης δίνει κομψά τον τόνο του τραμπισμού. Θα ακολουθήσουν οι παρατρεχάμενοι και οι αυλικοί με χονδροειδείς εκλαϊκεύσεις και αγοραία επιχειρήματα.
3) Ο κ. Μητσοτάκης ζητά από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις. Και λέει χαρακτηριστικά «και όταν λέω ταχύτατα, το εννοώ. Γιατί μιλάμε για Βουλευτές μας οι οποίοι έχουν ήδη υποστεί προσωπικό αλλά και πολιτικό πλήγμα. Έχουν, συνεπώς, το ελάχιστο δικαίωμα να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους».
-Σε αυτή τη διατύπωση τα θεσμικά σφάλματα του πρωθυπουργού είναι πολλαπλά. Καταρχάς, η σύσταση προς την ευρωπαϊκή εισαγγελία να αποφανθεί εν συνόλω για το κατηγορητήριο του ΟΠΕΚΕΠΕ συνιστά ωμή παρέμβαση για το πώς πρέπει να κάνει η δικαιοσύνη τη δουλειά της. Κατά δεύτερον, αν η δικαιοσύνη οφείλει να λειτουργεί ταχύτατα, αυτό θα πρέπει να αφορά το σύνολο των πολιτών της. Η φράση «ταχύτατα για τους βουλευτές μας» σημαίνει κατά προτεραιότητα για τους δικούς «μας».
Από τον ΠΘ της χώρας θα περιμέναμε τη φράση η δικαιοσύνη να κάνει απερίσπαστη τη δουλειά της. Και ο ίδιος να είναι εγγυητής αυτής της διαδικασίας.
4) Ο κ. Μητσοτάκης δεσμεύτηκε πως «θα εισηγηθώ προς συζήτηση στον δημόσιο διάλογο μια νέα δέσμη θεσμικών τομών, πέραν των προτάσεών μας για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ανάμεσά τους, το ασυμβίβαστο Υπουργού και Βουλευτή, με αντικατάσταση του Υπουργού στη Βουλή από τον πρώτο επιλαχόντα για όσο συμμετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο, και με ταυτόχρονη αναβάθμιση του ρόλου του Βουλευτή».
-Εδώ πλέον αποδεικνύεται πως ο κ. Μητσοτάκης είναι πλήρως αποσταθεροποιημένος. Η συζήτηση για το ασυμβίβαστο έχει ως βασικό πολιτικό επιχείρημα την αποσύνδεση του υπουργού από την εκλογική βάση και τον πολίτη-πελάτη. Εν προκειμένω, ο υπουργός διατηρεί το κίνητρο της πελατειακής σχέσης καθώς μιλάμε για τον βουλευτή που γίνεται υπουργός και μετά ξανά υποψήφιος βουλευτής που διεκδικεί την ψήφο. Επιπρόσθετα, ο επιλαχών βουλευτής εξαρτάται από τον πρωθυπουργό για το αν θα αναβαθμιστεί σε βουλευτή! Και αυτό μπορεί να είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης! Δηλαδή ακόμη χειρότερα.
Αντί ο πρωθυπουργός να επιλέγει φθηνές πολιτικάντικες αλχημείες μήπως περισώσει κάτι από την αξιοπιστία του, ας αντιληφθεί ότι υπάρχει και η αξιοπρεπής επιλογή της εξόδου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.
Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.
Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.