Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2021

Ο θάνατος του παλικαριού


Του Κώστα Μπούζα
Στις δεκατρείς Οκτωβρίου του χίλια εννιακόσια τέσσερα, στο χωριό Μελάς που τότε ονομαζόταν Στάτιστα, εκεί στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας, σκοτώθηκε ο Ανθυπολοχαγός Παύλος Μελάς. Ο θρυλικός «Μίκης Ζέζας».

Αρνήθηκε να συμπορευτεί ο γενναίος μ’ όλους αυτούς που τον καιρό εκείνο πρέσβευαν την ρεαλιστική πολιτική και διεκήρυτταν την ανάγκη τήρησης ήπιων τόνων στα μεγάλα Εθνικά θέματα. Η φλογερή ψυχή του ήταν αδύνατον να συμβιβαστεί. Κι έδωσε το παρόν.

Ο θάνατός του, σαν μαθεύτηκε, στάθηκε αιτία αφύπνισης για τους ήδη ελεύθερους Έλληνες της νότιας Ελλάδας, αλλά συνάμα και συγκίνησης και εγρήγορσης για τους σκλαβωμένους Μακεδόνες, που πάσχισαν να φανούνε αντάξιοι τούτης της θυσίας. Η τελευταία επιθυμία του, να πουν στην γυναίκα και στα παιδιά του ότι έκανε το καθήκον του.

Γράφει ο Ίων Δραγούμης στο βιβλίο του «Μαρτύρων και ηρώων αίμα», τρία χρόνια αργότερα: «…Σε σας στρέφομαι, παιδιά του Ελληνισμού, αγαπημένα Ελληνόπουλα, και σας εξορκίζω -αν έχετε να ξοδέψετε ενέργεια ας είναι και μέτρια, αν έχετε να κάψετε τίποτε περισσότερο από σπίθες απλές ενθουσιασμού- μη λησμονείτε ποτέ τον θάνατο του παλικαριού, δηλαδή την δύναμη και την τόλμη, μη λησμονείτε και την ιδέα που για κείνη δούλεψε και υπόφερε, ούτε την πανώρια χώρα όπου εσκοτώθη, γιατί και η ιδέα εκείνη και η χώρα θέλουν πολλούς ακόμα Ήρωες. Να ξέρετε πως αν τρέξουμε να σώσουμε τη Μακεδονία, η Μακεδονία θα μας σώσει…».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου