Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

Για έναν άγγελο που έφυγε άδικα! Τη Βίκη Ματίδου! Το κοριτσάκι μου!

22 χρόνια σε χαρήκαμε!
22 χρόνια μας λείπεις!
Πάντα όμως ζεις στην καρδιά μας!
Λατρεμένο μου Βικάκι!
Ένα βράδυ ακόμη που περνάω με τη θύμησή σου.

Ας ήταν να σε δω στο όνειρό μου, να μου λες ότι είσαι καλά. Ελπίδα μου και παρηγοριά μου είναι να σε φροντίζει η Παναγία, η μητέρα όλων. Να είναι χαρούμενη η ψυχούλα σου. Τ’ αξίζεις τόσο πολύ. 

Συγχώρεσέ με, κοριτσάκι μου, που δεν σου είπα εκείνο το Σάββατο, το τελευταίο Σάββατο, να μην ανέβεις σε Ι.Χ., παρ’ όλο που το σκέφτηκα. Το άφησα για αργότερα και το ξέχασα. Όταν σκέφτομαι ότι μπορεί να σ’ επηρέαζα τρελαίνομαι!
Συγχώρεσέ με, μωρό μου, αν μ’ αυτόν ή με κάποιον άλλον τρόπο θα μπορούσα να προλάβω αυτό που έγινε και δεν το έκανα! 

Συγχώρεσέ με, ψυχή μου, για όσα παράπονα είχες ή έχεις από μένα. Ας μπορούσες να μου μιλήσεις.

Να μου πεις τι θέλεις ή τι δεν θέλεις απ’ αυτά που κάνω για σένα! 

Εγώ δεν έχω κανένα παράπονο από σένα γλυκιά μου. 

Ευγνωμοσύνη μόνο νοιώθω για όσα μου έδωσες. Και είναι σίγουρα πιο πολλά από όσα εγώ σου έδωσα. 

Αδικοχαμένη μου Βίκη! 

Άτυχη εσύ, άτυχοι κι εμείς. 

Ήσουν ο ήλιος μας. Ήσουν το φεγγάρι μας. 

Και τώρα; Μια ζωή χωρίς ήλιο, χωρίς φεγγάρι! 

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ! 

Μου λείπεις τόσο πολύ!

Σε πεθύμησα τόσο πολύ! 

Κάθε νύχτα προσεύχομαι να σε δω στο όνειρό μου. 

Και να ‘ναι όμορφο όνειρο. Να είσαι όπως όταν έφυγες. Χαρούμενη κι ευτυχισμένη! «Το γελαστό παιδί». Έτσι σ’ έλεγαν όλοι. 

Σε νοιώθω πάντα μαζί μου αγάπη μου. Υπάρχεις παντού. Στην καρδιά μου, στα μάτια μου, στη σκέψη μου, παντού και πάντοτε! 

Προσπαθώ να εφαρμόσω στη ζωή μου κάποιους στίχους που διάβασα σε κάποιο τετράδιό σου: 

«Μην κλαις ποτέ για ένα όνειρο που χάθηκε.
Πες μόνο ευχαριστώ σ’ αυτόν που στο χάρισε». 

Μου είναι όμως πολύ δύσκολο Βίκη μου. 

Έλα ν’ ανταμώσεις μαζί μας,
όπως μόνο οι άγγελοι μπορούν
στη συνάντηση μνήμης που σου ετοιμάζω
κι ύστερα κοιμήσου πάλι κοριτσάκι μου. 

Καλόν Παράδεισο! 

Καλή Ανάσταση! 

Καλή Αντάμωση!


Η μανούλα σου,
που δεν θα σε ξεχάσει ποτέ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου