Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

"Ο παπά-Γιώργης, τα ρούβλια και τα χημικά"


Γράφει η Μαριγώ Δημουλά
Και εκεί που περιμέναμε, μετά από 135 ημέρες, 10 ώρες,4 1 λεπτά και 30 δευτερόλεπτα, να σκάσει και κανένα διπλωματικό επεισόδιο, τύπου απέλασης Τούρκων διπλωματών, για τους δυο Έλληνες στρατιωτικούς που παράνομα κρατούνται στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Αδριανούπολη-Εντιρνε-Θράκη, με κομμένη την ανάσα ομολογουμένως τόσο για την απόφαση για δίκαιη δίκη όσο και για το τέλος του τουρκικής παραγωγής, σουρβάιβορ, σαν να μην μας φτάνει το δικό μας, που ζούμε καθημερινά οι περισσότεροι Έλληνες, μάθαμε ότι απελάθηκαν δυο ρώσοι διπλωμάτες γιατί λέγεται ότι ο Πουτιν ο ίδιος υποκινεί και χρηματοδοτεί τα ελληνικά συλλαλητήρια που γίνονται για την Μακεδονία.


Έτσι λοιπόν εξηγείται, γιατί ο παπά-Γιώργης με το γκρι χιλιοφορεμένο ράσο του γονατισμενος κρατώντας την ελληνική σημαία, έφαγε πολύ ξύλο αναπνέοντας χημικά. Πληρώθηκε αδρά. Έτσι εξηγείται ότι άντεξε την βια της αστυνομοκρατουμενης Δημοκρατίας, που χτύπαγε αλύπητα, νέους γέρους και παιδιά, την αποφράδα ημέρα της μονογραφής της συνθήκης των Πρεσπών.

Ο πάπα Γιώργης λοιπόν πήρε ρούβλια. Για αυτό πολεμούσε ως λιοντάρι, σαν να ήταν η τελευταία του ημέρα στον μάταιο τούτο κόσμο, δηλώνοντας με θάρρος, ότι τέτοιες αποφάσεις δεν είναι προσωπικές συμφωνίες υπογεγραμμένες με μια μονογραφή, από κάτι ανέμελους τύπους, που δεν ξέρανε τι να κάνουν εκείνη την Κυριακή και είπαν, δεν πάμε Πρέσπες να ξεσκάσουμε και λίγο. 

Ε δεν υπογράφουμε κιόλας κάτι να συνδυάσουμε ψυχαγωγία και δουλειά; Πάνω σε αυτό το μοτίβο κινούμενοι ή υποκινούμενοι λησμόνησαν πολλά. Πέραν όλων όσων λησμόνησαν για την εγκυρότητα της συμφωνίας λησμόνησαν το πιο βασικό.

Ότι η αρχική συμφωνία που υπογράφηκε με το μελάνι του ελληνικού αίματος δεν σβήνεται τόσο εύκολα με events. Εξάλλου δεν υπέγραψε και ο πάπα Γιώργης, γιατί έτσι του υπαγορεύει η ελληνική ψυχή του που ζει και βασιλεύει στο λιπόσαρκο σώμα του.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου