Παρασκευή, 4 Μαρτίου 2016

Προσφυγικό. Αλήθειες και ψέματα. Τι πρέπει να περιμένουμε; Τι πρέπει να κάνουμε;

Του Θράσου Ευτυχίδη
Πριν αρκετό καιρό είχα μιλήσει για τον αριθμό των προσφύγων που θα πρέπει η χώρα μας να περιμένει, αλλά και για τον αναμενόμενο από εμένα βάσει της κατάστασης αριθμό προσφύγων που θα εγκλωβιστούν τελικά στη χώρα μας. Κάποιοι τότε με χαρακτήρισαν υπερβολικό. Μετά ήρθαν οι αριθμοί να με επιβεβαιώσουν.

Στην Ελλάδα και στην ελληνική πολιτική σκηνή, δυστυχώς για άλλη μια φορά παρατηρείται ένα έλλειμμα. Έλλειμμα ουσίας και σοβαρότητας. Λες και το όποιο ζήτημα προσφέρεται για άγονες μικροκομματικές αντιπαραθέσεις. Για άλλη μια φορά, οι πολιτικοί μας αποδεικνύονται κοντόφθαλμοι και ελάχιστοι για τις δύσκολες περιστάσεις που έρχονται.

Αντί λοιπόν να καθίσουν όλοι μαζί και να σχεδιάσουν, προσπαθούν να δώσουν περιστασιακές λύσεις, να βρουν περιστασιακούς ενόχους για το πρόβλημα και φυσικά επιδίδονται στο αγαπημένο τους σπορ της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης. Όλοι δε μαζί μιλούν για την Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα και κατηγορούν άλλες χώρες για το κλείσιμο των συνόρων.

Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε στις πραγματικές του διαστάσεις.

Σ’ αυτή λοιπόν την προσπάθεια προσπαθώ να συμβάλλω κι εγώ με αυτό το κείμενο.

Η αιτία του προβλήματος.
Για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα θα πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις την αιτία που το δημιουργεί και να την αντιμετωπίσεις. Αιτία λοιπόν του προβλήματος, είναι ο πόλεμος που και αυτός έχει σαν αιτία την πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά κύριο λόγο στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η εμπλοκή της Ρωσίας, πρακτικά χειροτερεύει την κατάσταση.

Σταμάτημα του πολέμου, σημαίνει μείωση, όχι απαραίτητα σταμάτημα των προσφυγικών ροών. Αλλαγή πολιτικής των ΗΠΑ και της ΕΕ ως προς τη Μέση Ανατολή, σημαίνει σταμάτημα των προσφυγικών ροών. Εδώ βέβαια η αιτία δεν μπορεί να λυθεί από την Ελλάδα μόνη της. Θα περιμέναμε όμως να εκφράσει έστω μια άλλη άποψη στην Ε.Ε. της οποία είναι μέλος και όχι να σέρνεται στις αποφάσεις και πολιτικές του Διευθυντηρίου των ισχυρών.

Η κακή Τουρκία και οι κακοί Τούρκοι.
Εδώ λοιπόν μπαίνει ο προαιώνιος εχθρός. Αντί να πούμε ότι για το προσφυγικό φταίνε οι ΗΠΑ και η Ε.Ε., παρακάμπτουμε την αιτία και αναζητούμε τον ένοχο στην Τουρκία. Όχι μόνο εμείς, αλλά ολόκληρη Ευρωπαϊκή Ένωση. Και φυσικά και η Τουρκία είναι μέρος του προβλήματος αλλά όχι η αιτία.

Για να δούμε κάποια ζητήματα στη βάση της λογικής και των αριθμών. Κατηγορούμε (Ε.Ε. και Ελλάδα) την Τουρκία γιατί δε σταματάει τις προσφυγικές ροές. Αν το δούμε λογικά, η Τουρκία αντιμετωπίζει τις ίδιες κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Ελλάδα απ’ όλους τους άλλους.

Δηλαδή ουσιαστικά λέμε στην Τουρκία ή «μην τους βάζεις στη χώρα σου» ή «κράτα τους». Το «μην τους βάζεις στη χώρα σου», πρακτικά σημαίνει άστους να πεθάνουν από τις βόμβες μας. Είναι διαφορετικό να πεθαίνουν στα σπίτια τους και διαφορετικά όταν πεθαίνουν στην ευρωπαϊκή αυλή μας. Όταν πεθαίνουν επιτόπου άλλωστε, δε δημιουργούν προβλήματα, ούτε απαιτούνται δαπάνες για την περισυλλογή τους, ούτε μας χαλάνε τον τουρισμό.

Ας δούμε όμως τι σημαίνει και το «κράτα τους». Αυτή τη στιγμή ο αριθμός προσφύγων και μεταναστών που βρίσκονται στη Τουρκία πλησιάζει με ελάχιστους υπολογισμούς τα 2,5 εκατομμύρια. Ο αριθμός αυτός παραμένει σταθερός τα τελευταία 2 χρόνια!!! Ήδη το πρόβλημα είναι εμφανές σε περιοχές και μεγάλες πόλεις όπως για παράδειγμα το κέντρο της Κωνσταντινούπολης.

Βέβαια η Τουρκία δεν μπορεί να μιλήσει για αντιευρωπαϊκές πρακτικές των άλλων χωρών γιατί απλά δεν είναι μέλος της ΕΕ. Αλλά τι αλλάζει; Με ελάχιστους υπολογισμούς περίπου 1,5 εκατομμύριο προσφύγων και μεταναστών θα παραμείνει μόνιμα εκεί.

Όταν λοιπόν ο Ερντογάν λέει ότι θα τους βάλει σε λεωφορεία να τους στείλει στα σύνορα με την Ε.Ε. (Ελλάδα, Βουλγαρία) είναι ισλαμοφασίστας. Όταν ο Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας (Ευρωπαϊκό επίπεδο) απειλεί να πνίξει την Ευρώπη με Πακιστανούς, ασκεί εθνική πολιτική.

Και σ’ όλα αυτά βέβαια και τα αντικειμενικά μέσα μαζικής ενημέρωσης της Ελλάδας μας. Έχουν καλλιεργήσει μια εικόνα που ακούγεται περίπου ως εξής. Αυτοί (οι πρόσφυγες) έρχονται με λεφτά, στέκονται καλά, όλοι έχουν iphone!!!, πάνε στην Τουρκία και οι Τούρκοι τους τα παίρνουν όλα και τους βάζουν σε τρύπιες βάρκες και μας τους στέλνουν. Αυτήν την εικόνα έχουν δημιουργήσει στο μέσο Έλληνα. Το γνωστό στερεότυπο του κακού Τούρκου, που είναι το λιγότερο διακινητής και το χειρότερο βιαστής και δολοφόνος.

Και φυσικά δε θέλω να συγχαρώ την Τουρκία για την πολιτική της στο προσφυγικό. Κατανοώ τι συμβαίνει ακριβώς. Αξιοποιεί το προσφυγικό για δικά της οφέλη. Ενώ εμείς;

Η καλή Ελλάδα και οι καλοί Έλληνες (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων)
Ειλικρινά δε θέλω να σχολιάσω. Απλά ας δούμε πρακτικά, τι διαφορετικό κάνουμε από τους κακούς Τούρκους; Η απάντηση είναι μία. Είμαστε φθηνότεροι και νόμιμοι στη μεταφορά.

Και σε εμάς λένε, οι υπόλοιποι πλέον Ευρωπαίοι, «σταματήστε τις προσφυγικές ροές» είναι μια παράλλαξη αυτού που και εμείς λέμε στην Τουρκία. Στην περίπτωση βέβαια εδώ αν τους αφήσουμε εκτός των συνόρων μας, θα πεθάνουν από πνιγμό.

Η κακή Αυστρία.
Τι κάνουμε λοιπόν, τους προωθούμε όσο γίνεται πιο γρήγορα στα βόρεια. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί έχει άδικο ο Πρόεδρος της Αυστρίας, όταν κατηγορεί τη χώρα μας ότι ο ρόλος της είναι, αυτός του «Γραφείου Ταξιδιών»;

Ας δούμε όμως και τους αριθμούς. Πέρυσι από την Ελλάδα με πληθυσμό 11 εκατ. Κατοίκων, πέρασαν περίπου 1 εκατ. Πρόσφυγες. 11 χιλιάδες από αυτούς πήραν πολιτικό άσυλο. Στην κακιά Αυστρία που έχει πληθυσμό 9 εκατ. κατοίκους πήραν πολιτικό άσυλο μόνο πέρυσι (νόμιμη διαμονή) 90 χιλιάδες πρόσφυγες. Είναι τουλάχιστον ανήθικο να κατηγορούμε την Αυστρία για την αδυναμία της να δεχθεί άλλους, όταν εμείς πνιγόμαστε με 25 χιλιάδες που έχουν απλά εγκλωβιστεί;

Υπάρχουν πραγματικά αδιάφοροι Ευρωπαίοι;
Ναι υπάρχουν. Είναι οι χώρες που ανήκουν στο φιλοαμερικανικό μπλοκ της ΕΕ. Γιατί για όσους δε το γνωρίζουν υπάρχει και τέτοιο. Ουγγαρία, Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία, Βαλτικές χώρες, ακολουθούν γενικά το δικό τους δρόμο εντός της Ε.Ε.

Είναι λοιπόν στο χέρι της Ευρώπης να επιβάλλει σε αυτές τις χώρες, τις αποφάσεις της. Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα, δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην ιδιότητα του μέλους της Ε.Ε.

Άνοιξε ο ΣΥΡΙΖΑ τα σύνορα; Που ευθύνεται για το προσφυγικό;
Αστείο και να το λέμε. Αστείες βέβαια και οι απαντήσεις που δίνονται από κυβερνητικά στελέχη. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Δυστυχώς γελάμε, εκεί που θα έπρεπε να κλαίμε.

Η κυβέρνησή μας, ευθύνεται σε ίσο βαθμό με την αντιπολίτευση, για την ανικανότητα να αντιληφθεί το μέγεθος του προβλήματος και να προετοιμαστεί κατάλληλα.

Η κυβέρνησή μας ευθύνεται για την αναβλητικότητά της ως προς τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών αλλά και την αδυναμία να επιβάλλει άμεσες λύσεις. Δεν μπορεί να επιτρέπεις στους αγρότες να κρατούν κλειστές εθνικές οδούς και σύνορα, τη στιγμή που χιλιάδες άνθρωποι μετακινούνται σε αυτό τον άξονα. Δεν μπορεί να επιτρέπεις ή να μην μπορείς να επιβληθείς σε «τοπικές κοινωνίες». Εδώ τεράστια ευθύνη φέρει και η κοντόφθαλμη αντιπολίτευση που σιγοντάρει (για τα ψηφαλάκια) τις όποιες αντιδράσεις δίκαιες ή άδικες.

Τέλος για όσους δεν το έχουν καταλάβει θα το πω με τον πλέον χοντροκομμένο τρόπο, δεν επιτρέπεται τουλάχιστον ηθικά να αξιοποιείς τους πρόσφυγες ως ασπίδα απέναντι στα πολυβόλα των δανειστών σου. Με λίγα λόγια και για όσους δεν το αντιλαμβάνονται η αδυναμία διαχείρισης των υποχρεώσεων που ανέλαβε αυτή η κυβέρνηση την οδηγεί στη χρήση του προσφυγικού ως άλλοθι και ως μέσου πίεσης για ελάφρυνση του χρέους.

Η πρόβλεψη για το τρέχον έτος.
Απλά και με βάση την εικόνα που παρουσιάζουν αυτή τη στιγμή οι προσφυγικές ροές, θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον 1,2 εκατ. προσφύγων ακόμη. Η δική μου εκτίμηση, είναι ότι 300 χιλιάδες θα είναι ο τελικός αριθμός αυτών που θα παραμείνουν – εγκλωβιστούν στην Ελλάδα με ορίζοντα 5ετίας.

Οι μεταναστευτικές τώρα ροές προς την Ευρώπη, από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική δεν πρόκειται να σταματήσουν όσο επιμένουμε να διαχειριζόμαστε τον τρίτο κόσμο με αυτόν τον τρόπο, κρατώντας τον στη φτώχια και την ανέχεια.

Τι πρέπει να κάνουμε;
Να ανακοινώσουμε μια άλλη πολιτική θέση στα πλαίσια της Ε.Ε. και των Διεθνών Οργανισμών. Το προσφυγικό δεν είναι μόνο Ευρωπαϊκό θέμα, είναι παγκόσμιο.

Πρακτικά σήμερα, να κινητοποιήσουμε τις κρατικές δομές, την τοπική αυτοδιοίκηση, να ενημερώσουμε το λαό στη βάση πραγματικών δεδομένων, να προετοιμαστούμε σε υποδομές όχι μόνο φιλοξενίας, αλλά και αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, τουλάχιστον σε ορίζοντα δεκαετίας.

Τέλος να σταματήσουμε να μυξοκλαίμε για τα παιδάκια που περπατάνε στους δρόμους μας και πεθαίνουν στο Αιγαίο μας και να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε.

Να ξαναβρούμε την περηφάνια στη φτώχια μας, προσφέροντας στο συνάνθρωπο.
Κατανοώ είναι δύσκολο και σκληρό αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.

bsgreeks.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου