Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Τεύκρος: Μία αντιπολεμική σεφερική αφορμή - Ένα σημείωμα

Του Φώτη Μισόπουλου
Μες στη σκιά απ' τα γραφούμενα του ποιητή- στην μακρινή ''αναλαμπή'' του ονόματος του Τεύκρου- ''Κύπρον, ου μ' εθεσπισεν'' [*],- ο ποιητής μιλάει πάντα για λογαριασμό του Θεού. μέσα σττη διαχρονική αν-αρχία Του.
''....μεγάλος πόνος είχε πέσει στην Ελλάδα''
τόσα κορμιά ριγμένα
στα σαγόνια της θάλασσας στα σαγόνια της γης
τόσες ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες, σαν το σιτάρι'' [*]

Κι όμως ο Τεύκρος ο άριστος τοξότης ή παρ' όλο που ήταν τοξότης και τόξευε τον θάνατο- θα κουβαλήσει στη φαρέτρα του την ειρήνη. Όπως ο Ορφικός Ύμνος του Άρη, είναι ένας Ύμνος στην χαρά της ειρηνοποιίας. Μέσα στην απολλώνια αγκαλιά θα χτιστεί στη Κύπρο, η Σαλαμίνα, απ' αυτόν. Από τα χέρια του Μεγάλου Τοξότη.

ΤΕΥΚΡΟΣ: ες γην εναλίαν Κύπρον ου μ' εθέσπισεν
οικείν Απόλλων, ονομα νησιωτικον
Σαλαμινα θεμενον της εκεί χάριν πάτρας
......................................................................
ΕΛΕΝΗ:
ουκ ήλθον ες γην Τρωάδ' αλλ' είδωλον ην
.........................................................................
ΑΓΓΕΛΟΣ: τι φης;
νεφέλης αρ' άλλως είχομεν πόνους περι;
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΕΛΕΝΗ

Ο Τεύκρος είναι ειρηνοποιός, μέσα στον πόνο ''του Σκάμαντρου που ξεχειλάει κουφάρια'' είναι η σανίδα της ελπίδας της παλινόρθωσης με τους χτιστάδες του Απόλλωνα, η μποτίλια με το μυστικό που μάς θυμίζει ο Σεφέρης, μέχρι την ακτή του καθένα, μέχρι τη θάλασσά του- μέχρι τη θάλασσά μας.
Το μυστικό μιας Ελλάδας που θα πονάει απ' την πολιτική και ηθική αναλγησία των ''ισχυρων'' της

''Τ' αηδονια δε σ' αφήνουνε να κοιμηθεις στις Πλάτρες
Ποιές είναι οι Πλάτρες;;;Ποιος το γνωρίζει τούτο το νησί;;;;
Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας ονόματα πρωτάκουστα'' [*]

Ήμουν κι εγω στον πόλεμο τοξότης
το ριζικό μου ενός ανθρώπου που ξαστόχησε''[*]
Όλοι αστοχούν στον πόλεμο δεν υπάρχει κανένας που είναι νικητής, κι εγώ αγάπησα τους ηττημένους, γιατί μ' αυτούς τρως ένα κομμάτι ψωμί κλεμμένο απο τη μοίρα, και το φεγγάρι σου θυμίει πόσο κοντά ήταν η ανυπαρξία και ο πόνος που πέρασε έξω απ' τα τείχηη με την μεγάλη παραδοχή- της Ελένης,:: ''Δεν ήρθα ποτέ στη γη της Τρωάδας, ένα είδωλο ημουνα''[**]
Για ένα ''είδωλο'', για ενα ψέμα. Για μιαν απάτη- όλοι οι πόλεμοι περιφέρουν τον ανείπωτο πόνο στα σύμπαντα,

''κι ο Πάρις, μ' έναν ίσκιο πλάγιαζε σα να ήταν πλάσμα ατόφιο κι εμείς σφαζόμασταν για την Ελένη δέκα χρόνια''[*]
Αυτό το ποίημα ηχεί σαν προσευχή, που κατευθύνεται με τα βέλη μας, με τις δικές μας φωνές και ικεσίες στην καρδιά του Σύμπαντος, - μήπως και γίνει καλωσύνη, Ο Ευρυπίδης είναι η μεγάλη φυσιογνωμία του αντιπολεμικού στοχασμού.

''άραξα μονάχος μ'αυτό το παραμύθι,
αν ειναι αληθεια πως αυτο ειναι παραμυθι,
αν είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι δεν θα ξαναπιάσουν τον παλιό δόλο των θεών'' [*]

Ο σκοπός μιας ειρήνης παντού, μιας ειρήνης και στην γέρικη Ελλάδα των καιρών που ζούμε, της αφαίμαξης, της απίσχνανσης, της Ελλάδας του Τεύκρου,- τόσοι τοξότες κι η Ελένη ένα είδωλο ποιος θα κέρδιζε, ποιος είναι ο νικητής
κάποτε ας μην ''....το 'χει μες στη μοίρα του ν' ακούσει''- ο άνθρωπος -''μαντατοφόρους που έρχονται να πούνε πως τόσος πόνος τόση ζωή πήγαν στην άβυσσο για ενα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη''.[*][***]

ΑΝΑΦΟΡΕΣ
[*] Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ, ΠΟΙΗΜΑΤΑ
[**] ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ, ΕΛΕΝΗ
[***], Γ. ΜΑΝΤΗΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ''ΕΛΕΝΗ'', Διαδικτυο

ΦΩΤΗΣ ΜΙΣΟΠΟΥΛΟΣ// στην πανσέληνο του Τοξοτη 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου