Παρασκευή, 10 Ιουλίου 2015

Εγώ επιλέγω να ζήσω, φίλε Γερμανέ.

Της Βίκυς Μαυρογονάτου
Νέοι όροι, νέοι αριθμοί, στηριζόμενοι στους παλιούς. Συνέχιση λιτότητας, συνέχιση εξάντλησης των αδυνάτων. Άλλοι μια φορά νικητές, οι ¨φίλοι¨ μας Γερμανοί. Νικητές σε έναν πόλεμο οικονομικό. Κέρδισαν οι ¨φίλοι¨ μας ακόμη μια μάχη. Γεμίζουν τους υπολογιστές τους με εκατομμύρια, δισεκατομμύρια, νούμερα που δεν υπάρχουν και δεν υπήρξαν ποτέ. Χρήματα φαντάσματα που μεταφέρονται λογιστικά από τον ένα λογαριασμό στον άλλο, χωρίς αντίκρισμα, χωρίς ανάπτυξη. Χρήματα που δίνονται και παίρνονται με τόση ευκολία με εγγυήσεις. 
Ποιοι είναι οι εγγυητές όμως; Είμαι εγώ που παλεύω χρόνια σε αυτή τη χώρα να έχω μια ευκαιρία να αποδείξω ότι κάτι αξίζω. Είσαι εσύ που δούλευες χρόνια και ήρθε η ώρα να απολαύσεις αυτά για τα οποία κόπιασες, γι αυτά τα οποία σου υποσχέθηκαν, να ξεκουραστείς έστω. Είσαι και εσύ που έφυγες από αυτή τη χώρα για ένα καλύτερο μέλλον και άφησες πίσω οικογένεια και αγαπημένα πρόσωπα.

Κέρδισες εσύ φίλε Γερμανέ, που χρόνια έρχεσαι στον τόπο μου και γλεντάς και κολυμπάς και αγοράζεις τη γη μου, γιατί μπορείς. Έρχεσαι και με κοροϊδεύεις, με αποκαλείς τεμπέλη κι ας τρέχω στις διακοπές σου να σε υπηρετήσω, για να μην έχεις κανένα παράπονο. Να σου χαμογελώ κι ας ξέρω ότι η κατανάλωσή σου θα αρκεστεί σε μια σαλάτα και μια μπύρα. Κι εγώ θα πρέπει να μαζέψω χιλιάδες ευρώ για να πληρώσω τη φορολογία, την ασφάλεια, το τραπέζι που κάθεσαι, τη θέα που απολαμβάνεις.

Δεν το κάνεις μόνο στη χώρα μου αυτό, το έκανες στους Ισπανούς, στους Πορτογάλους, στους Ιταλούς. Προφανώς τα παραθαλάσσια οικόπεδα σου αρέσουν. Εμένα όμως με εξάντλησες, με εκμεταλλεύτηκες όσο δεν πάει, με τη βοήθεια των προδοτών πολιτικών μου. Με δοκίμασες, με έφτασες στα όριά μου και πάς να με ξεφτιλίσεις.

Ξέχασες, ή δεν γνώριζες ποτέ, ότι είμαστε άνθρωποι, όχι νούμερα όχι στατιστικές. Μας πολέμησες 2 φορές μας κατέστρεψες, αλλά σηκωθήκαμε κι αυτό δεν σου αρέσει προφανώς. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε δικαίωμα στη ζωή, στη χαρά στην ασφάλεια. Από εδώ ξεκίνησε η Ευρώπη είμαστε τα θεμέλιά σας, αν μας τσακίσεις αναλογίζεσαι τι θα γίνει στο οικοδόμημά σου;

Κέρδισες εσύ φίλε Γερμανέ που την ανάπτυξή σου, για την οποία κοκορεύεσαι την οφείλεις σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες που υπέγραψαν, για να βγεις από την καταστροφή που εσύ ο ίδιος προκάλεσες. Μας πολέμησες όλους για τα δικά σου συμφέροντα και έχασες και εμείς όλοι παρόλο το κακό που έκανες με θύματα αθώες ζωές σου δώσαμε την ευκαιρία να σηκωθείς.

Ποιο το ευχαριστώ σου; Μας πατάς πάλι κάτω από την μπότα σου, αυτή τη φορά με τα λεφτά. Με ψεύτικους αριθμούς που δεν πήραμε ποτέ. Αυξάνεις το χρέος μας με λεφτά που πηγαίνουν κατευθείαν σε σένα.

Δεν είμαι πολιτικός, δεν πήρα ποτέ την επιδότηση σου, δεν μου δόθηκε ποτέ τίποτα, χωρίς να αγωνιστώ. Δεν θα με πεθάνεις όμως εσύ. Δεν σε φοβάμαι είμαι στη χώρα μου θα παλέψω να σταθεί στα πόδια της με όποιο κόστος. Εγώ θα ζήσω και με τα ελάχιστα και θα χαμογελάω. Τόλμησες και πήρες από τη γενιά μου το χαμόγελο και μια μέρα θα το πληρώσεις αυτό, πολύ ακριβά.

4 σχόλια :

  1. http://mavroskrinos.blogspot.gr/2013/03/blog-post_8.html Μαθε ποιοι ελεγχουν την Γερμανια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://mavroskrinos.blogspot.gr/2014/04/angela-dorothea-merkel.html Επισης,μαθε για την συντροφισσα Μερκελ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μόνο που το αν θα έχεις αύριο πατρίδα και ελπίδα, είναι πολιτική επιλογή! Όχι μόνο δική σου, αλλά του συνόλου των ψηφοφόρων που ζούνε στην Ελλαδίτσα μας! Και δεν είναι βέβαιο ότι το αντιλαμβανόμαστε επαρκώς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου αρεσαν τα 251 ΝΑΙ!Πρωτη φορα αριστερα,κατα τ'αλλα μας φταιει η Γερμανια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή