Και τι να πρωτοπεί κανείς!

Του πρεσβυτέρου Παναγιώτη Μποζάνη
Εφημέριου Κορωνούδας και Σεβαστού
MSC Θεολογίας
Καὶ τί να πει, πρωτοπεί κανείς για τη Νέα Επτάλοφο; Σε αυτά τα δεκατρία χρόνια και τρεις μήνες —από τις 16 Αυγούστου 2011 έως την 1η Νοεμβρίου 2024—, κατά τα οποία είχα την τιμή και την ευθύνη να διακονήσω ως εφημέριος της Νέας Επταλόφου, συζήτησα ώρες ολόκληρες, μέρες ολόκληρες, με τους όμορφους ανθρώπους της.

Η Επίδραση της Δυτικής Θεολογίας στον Ελλαδικό Χώρο (19ος–20ός αι.) - Η περίπτωση του Χρήστου Ανδρούτσου

Υπογράφει ο Πρεσβύτερος Παναγιώτης Μποζάνης

Εφημέριος Κορωνούδας και Σεβαστού, MSc Θεολογίας

Στο προηγούμενο άρθρο είχαμε μιλήσει για το πώς η δυτική θεολογία εισήλθε στον Ελλαδικό χώρο, αρχικά μέσω των δυτικών ιεραποστόλων που δίδαξαν στα Επτάνησα, και αργότερα μέσω της Θεολογικής Σχολής των Αθηνών, η οποία ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 24 Απριλίου 1837 την οποία στελέχωσαν Έλληνες καθηγητές που είχαν σπουδάσει στη Δύση και επηρεάστηκαν έντονα από τη σχολαστική θεολογία. Η σκέψη τους — σχολαστική — επηρέασε καίρια και την εκκλησιολογία τους. Η σχολή οργανώθηκε κατά το πρότυπο των γερμανικών, κυρίως προτεσταντικών πανεπιστημιακών σχολών Θεολογίας, με πιστή αντιγραφή της διαίρεσης σε κλάδους και γνωστικά αντικείμενα διδακτέας ύλης που απαιτούσε ο προτεσταντικός και σχολαστικός επιστημονισμός. Την ίδια ακριβώς οργάνωση ακολούθησε και η ίδρυση δεύτερης θεολογικής σχολής στην Θεσσαλονίκη ένα αιώνα περίπου μετά, το 1941.

Αναζητώντας το Άγιο Ποτήριο Παράδοση, Πλάνη και Επιστροφή

Υπογράφει ο Πρεσβύτερος Παναγιώτης Μποζάνης

Εφημέριος Κορωνούδας και Σεβαστού, MSc Θεολογίας

Σκοπός της δημιουργίας του ανθρώπου είναι να γίνει μέτοχος της ζωής του Θεού, να αποκτήσει κοινωνία με τον Θεό, να γίνει δηλαδή Θεός κατά χάριν. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος καθορίζει μέσα σε λίγες λέξεις τις δυνατότητες του ανθρώπου και το πλαίσιο μέσα στο οποίο είναι καλεσμένος - ο άνθρωπος - να κινηθεί, λέγοντας ότι ο άνθρωπος είναι «θεόθεν εἰς θεόν ἐρχόμενος[1]», δηλαδή «από τον Θεό ερχόμενος, προς τον Θεό πορευόμενος».

«Προσκυνώντας την Τιμία Ζώνη: Αγιασμός, Παράκληση και Θεραπεία»

Υπογράφει ο Πρεσβύτερος Παναγιώτης Μποζάνης

Εφημέριος Κορωνούδας και Σεβαστού, MSc Θεολογίας
Σύμφωνα με τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, [1] ο κόσμος δημιουργήθηκε εκ του μηδενός ή εκ του μη όντος. Επειδή λοιπόν τα κτιστά όντα προήλθαν από το μηδέν (και όχι από τη θεία ουσία), βρίσκονται κυρίως σε δύο οριακές καταστάσεις: 1ον, είναι τρεπτά και αλλοιωτά και 2ον, κινούνται μεταξύ τελείωσης —κατά μετοχή στο Τέλειο Ον— και αλλοτρίωσης, που μπορεί να φθάσει έως τον μηδενισμό. Η ρευστότητα, η θνητότητα και η φθαρτότητα είναι κατ’ αρχήν οριακή κατάσταση της κτιστότητας.[2] Επιπλέον, η προκοπή και η τελείωση των λογικών όντων ως τη βαθμίδα της όρασης του θείου κάλλους δεν είναι μόνο θέμα μετοχής, αλλά και ελευθερίας, η οποία θέλει και μένει σε τούτη τη μετοχή.Όλη η κτίση μετέχει κατ' αναλογία στην άκτιστη χάρη του Θεού. Η ύλη μετέχει στην ουσιοποιό ενέργεια, τα άλογα ζώα στη ζωοποιό, ο άνθρωπος στη θεοποιό και οι άγιοι, όπως και οι ουράνιες δυνάμεις, στη θεοποιό χάρη.[3]