Επίσκεψη Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Βίτσα στο Κιλκίς

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Βίτσας, πραγματοποιεί διήμερη επίσκεψη (Παρασκευή 7 και Σάββατο 8 Απριλίου 2017) στη Θεσσαλονίκη, το Κιλκίς και το Οχυρό Ιστίμπεη στις Σέρρες.

559 χρόνια από την άλωση της Πόλης Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής: «Τι πόλη παραδώσαμε στη λεηλασία και την καταστροφή!»

Γράφει ο Μανόλης Γκαράνης
Για άλλη μια χρονιά έρχεται στη μνήμη μας η άλωση της Πόλης, με την ελπίδα η ανάμνηση της μαύρης επετείου να φρονιματίσει τη σημερινή γενιά και να ενστερνιστεί το μόνιμο αίτημα από τότε: «όχι πια άλλες πληγές στον κορμό του γένους, όχι άλλες χαμένες πατρίδες». Η βαρβαρότητα του εχθρού από τη μια, η εγκληματική ολιγωρία των βυζαντινών και η εγκατάλειψή τους από τους Βενετούς από την άλλη, που μεγαλόστομα υπόσχονταν ότι δεν θα τους άφηναν στην τύχη τους, οδήγησε την Κωνσταντινούπολη στην απομόνωση και τη χιλιόχρονη αυτοκρατορία στην πτώση της στα χέρια των Οθωμανών. Εξάλλου, οι οκτώ χιλιάδες υπερασπιστές της απέναντι σε εκατό χιλιάδες Τούρκων δεν άφηναν περιθώριο για κανένα θετικό συσχετισμό δυνάμεων, χωρίς αυτό να αποτελεί για τους βυζαντινούς έστω κάποιο ελαφρυντικό.

Εκατό χρόνια από τη γέννηση του ποιητή Οδυσσέας Ελύτης: «Η εποχή πρέπει να σε σφραγίσει χωρίς να σε παραχαράξει»

Γράφει ο Μανόλης Γκαράνης

Ευλογημένη χρονιά το 2011, αφού, όπως σημειώσαμε και σε προηγούμενο φύλλο της «γ», συμπίπτουν επετειακές ημερομηνίες για μια σειρά από σημαντικούς ανθρώπους των γραμμάτων μας.

Ανάμεσά τους και ο κάτοχος του βραβείου Νόμπελ ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης, αφού συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννησή του και το γεγονός αυτό σηματοδοτεί μια σειρά πολλών και ποικίλων εκδηλώσεων, όπως ομιλίες, εκδόσεις, συναυλίες, εκθέσεις με ζωγραφικά του έργα (τέμπερες) και κολάζ και άλλες.

«Έφυγε» ο Ιάκωβος Καμπανέλλης Είχε πει: «Το θέατρο είναι η ηθική συνισταμένη του πολιτικού μας βίου»

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, που έφυγε από τη ζωή πρόσφατα πλήρης ημερών (την Τρίτη 21 Μαρτίου) επισκέφθηκε το Κιλκίς στις 20 Μαΐου του 2003 προσκεκλημένος από το στενό του φίλο, τον αείμνηστο Λάζαρο Παυλίδη. Τότε τον τίμησε η «ΤΕΧΝΗ» Κιλκίς και είχε την καλοσύνη να παραχωρήσει στον γράφοντα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, στην οποία μας μίλησε για πολλά, χωρίς να υπάρχουν ερωτήσεις στημένες, με δημοσιογραφικό χαρακτήρα.

Αυτή τη συζήτηση με τον πρύτανη των νεότερων θεατρικών συγγραφέων του τόπου μας, θεωρούμε σωστό να αναδημοσιεύσουμε για να δείξουμε ότι το Κιλκίς και η «ΤΕΧΝΗ» ήξεραν πάντα να τοποθετούν αξιολογιτικά στη θέση τους τους ανθρώπους που είχαν και έχουν έγκυρο λόγο να εκφέρουν για τα πολιτισμικά δρώμενα του τόπου μας.

Φεύγεις πάνου στην άνοιξη, γιε μου, καλέ μου Τα Άγια Πάθη του Χριστού στην ελληνική ποίηση

Γράφει ο Μανόλης Γκαράνης

Η κορύφωση του Θείου Δράματος με τα Άγια Πάθη και την ένδοξη Ανάσταση που ζούμε τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας έχει καταγραφεί σε κείμενα εκκλησιαστικά από εξαίρετους υμνωδούς με περιγραφές απαράμιλλου θρησκευτικού και λογοτεχνικού κάλλους. Το ίδιο έχει γίνει και από εκπροσώπους του ευρύτερου ποιητικού χώρου, όχι μόνο κατά το απώτερο παρελθόν αλλά και πρόσφατα, ως τις μέρες μας.

Στο σημερινό μας αφιέρωμα παραθέτουμε ένα μικρό μόνο απάνθισμα, επιλέγοντας ποιητικά κείμενα τεσσάρων κορυφαίων ποιητών μας, του Κώστα Βάρναλη, του Κωστή Παλαμά, του Άγγελου Σικελιανού και του Νίκου Γκάτσου, ως μια ταπεινή συμβολή στα κορυφαία γεγονότα που τιμούμε.

Οι ποιητές μας με την ευαισθησία τους αποτύπωσαν τη σπουδαιότητα όσων διαδραματίστηκαν και έδωσαν τη δική τους διάσταση σ’ αυτά, καθόσον προσεγγίζουν τα συγκλονιστικά γεγονότα, τόσο με την ποιητική τους τέχνη όσο και με το προσωπικό τους βίωμα.

«Η άνοιξις εν πληθώρα ζωής» Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης υμνητής της άνοιξης και της φύσης.

Γράφει ο Μανόλης Γκαράνης

Μια από τις πτυχές του έργου του κυρ- Αλέξανδρου είναι η σχέση του με τη φύση και ιδιαίτερα, για την εποχή που διανύουμε, την άνοιξη.

Ο Παπαδιαμάντης μέσα από τα αφηγήματά του παρουσιάζεται και ο ίδιος ως μέρος της φύσης που περιγράφει και συναιρεί σε μια ενότητα άνθρωπο και περιβάλλον. Θα λέγαμε ότι και ο άνθρωπος είναι μια ενότητα του κεφαλαίου της φύσης. Αυτό ο σημερινός πολίτης αδυνατεί να το κατανοήσει, καθώς είναι αποστασιοποιημένος από το φυσικό ζωτικό του χώρο και με τη στρεβλή αστυκοποίησή του, όχι μόνο δεν τον προστατεύει, αλλά τηρεί και μια εχθρική στάση απέναντί του.

Θα αφεθούμε, όμως, στον ίδιο τον κυρ- Αλέξανδρο να μας περιγράψει με τον γοητευτικό και άκρως ρομαντικό του τρόπο και με το γλωσσικό του πλούτο τον απαράμιλλο την επαφή του με την άνοιξη. Οι ειδυλλιακές περιγραφές δεν είναι μανιέρα συγγραφική του Παπαδιαμάντη, αλλά ξεδίπλωμα του τρόπου ζωής του.

100 χρόνια από τη γέννησή του. Νίκος Γκάτσος: Θέλω τον κόσμο να διαβάσω και πάλι απ' την αρχή.

Γράφει

ο Μανόλης Γκαράνης

Ευλογημένη είναι η φετινή χρονιά για τον πνευματικό μας πλούτο και την πολιτισμική μας κληρονομιά. Τύχη αγαθή έκανε να συμπέσουν τη χρονιά αυτή τέσσερις ξεχωριστοί επέτειοι: Τα εκατό χρόνια από το θάνατο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη, άλλα τόσα από την γέννηση του Στρατή Τσίρκα και τα εκατοντάχρονα από τη γέννηση του Νίκου Γκάτσου.

Στον τελευταίο θα σταθούμε στο σημερινό μας σημείωμα, που ταύτισε το όνομά του με την άνοιξη του ελληνικού τραγουδιού από τη δεκαετία του ’60 και έπειτα, ως το θάνατό του, το Μάιο του 1992, καθώς συνεργάστηκε με κορυφαίους συνθέτες, όπως ο Χατζηδάκης, ο Θεοδωράκης, ο Ξαρχάκος, ο Μούτσης και ανέδειξε τη στιχουργία σε ποίηση υψηλών απαιτήσεων.

2011: Έτος Παπαδιαμάντη. Ο έρωτας στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Γράφει ο Μανόλης Γκαράνης

Εκατόν εξήντα χρόνια από τη γέννηση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και εκατό από την «κοίμησή» του, επαναπροσδιορίζουμε τη χρονιά αυτή τη σχέση μας με το έργο του ή έχουν τη ευκαιρία, όσοι δεν το γνώρισαν καθόλου, να διαβάσουν το ίδιο το έργο, κυρίως, αλλά και να διαβάσουν τοποθετήσεις και αξιολογήσεις που γίνονται από τους μελετητές του.

Ακούγεται ως ο «Άγιος των Γραμμάτων μας», ο «ηθογράφος», ο «κοσμοκαλόγερος», ο συγγραφέας που κατέγραψε στα 180 διηγήματά του «τα πάθια και τους καημούς του κόσμου», όπως ο ίδιος λέγει στο «Μοιρολόγι της Φώκιας». Όλοι όμως αυτοί οι προσδιορισμοί στενεύουν το εύρος και την παγκοσμιότητα που έχει ο Παπαδιαμάντης ως δημιουργός του κόσμου. Για τον Παπαδιαμάντη ενδιαφέρον είχε ο άνθρωπος. Στα κείμενά του αναδεικνύει στιγμές της καθημερινότητας του ανθρώπου, οι οποίες όμως ήταν σημαντικές για τους ίδιους και τους ανθρώπους του περιβάλλοντός τους.