Ενόψει του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Σκέψεις και Απόψεις

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Σημαντικό για ένα κόμμα εκτός από την ιδεολογία του είναι και η λειτουργία του. Μεγαλύτερη αξία από το τι λέει κανείς είναι να κάνει πράξη αυτά που λέει. Αν ο λόγος δεν έχει έμπρακτη εφαρμογή σε ό,τι εννοεί, έχει αποτύχει στην αποστολή του.

Η Ευρώπη των Πολέμων

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Πόλεμος σημαίνει ανατροπή της λογικής και ήττα του διαλόγου. Σημαίνει ερήμωση και ερείπωση μαζί. Ξεριζωμός και προσφυγιά. Ορφανιά και θάνατος. Πόλεμος θα πει σταύρωση της ειρήνης. Σε τίποτα από όλα αυτά δεν ξεχωρίζει και ο πόλεμος στην Ουκρανία.

Πόλεμος ξανά στην Ευρώπη

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας

«Και γύρω ούτε πουλιού φτερό/ ούτε κι ανθός προβαίνει/ και μες στο βράσιμο του αφρού/ κάθε φωνή σωπαίνει» (Βάρναλης). Και να, στη δίνη του πολέμου ξανά η Ευρώπη μετά από σαράντα οχτώ χρόνια, απ’ όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο, με 40.000 στρατού και κατέκτησαν το 40% του νησιού, και 29 χρόνια μετά, απ’ όταν τα νατοϊκά αεροπλάνα βομβάρδισαν και διέλυσαν τη Γιουγκοσλαβία. 

Ενόψει του προσυνεδριακού διαλόγου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ: Ανοιχτή επιστολή στον πρόεδρο του Κόμματος Αλέξη Τσίπρα

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
Σύντροφε πρόεδρε, ενόψει του Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιθυμώ να θέσω υπόψη σου τις παρακάτω σκέψεις: Είναι γνωστό ότι τις εκλογές στη δημοκρατία τις κερδίζει η εκάστοτε πλειοψηφία. Για να γίνει αυτό εφικτό χρειάζεται ένα κόμμα ελκυστικό, προσιτό στο λαό, ανεκτικό στο διαφορετικό κι ανοιχτό στην κοινωνία. Ένα κόμμα με ενεργή παρουσία στα κοινωνικά δρώμενα, με μέλη υπεύθυνα και δραστήρια.

Η 12η ώρα του χρόνου

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Ο χρόνος απασχόλησε τον άνθρωπο από πολύ παλιά. Στο «πρόσωπό» του έχουν πλασθεί μύθοι και θρύλοι. Πότε είναι ο Θεός Κρόνος που τρώει τα παιδιά του και πότε η μονάδα που μετρά την περιφορά της γης γύρω από τον ήλιο (ήλιος+κίω = ηλικία). Είναι αλήθεια πως, αν δεν υπήρχε ο άνθρωπος να τον μετρά, δεν θα υπήρχε ο χρόνος. Και πως από μόνος του είναι κενός. Αυτά που τον σημαδεύουν στην καρδιά είναι τα γεγονότα. Αυτά ορίζουν τη σημασία του και προσδιορίζουν το μέγεθός του.

Ο μικρός λούστρος

Του Νίκου Κωνσταντινίδη
Εκπαιδευτικού – συγγραφέα
...Ο πατέρας της Μερόπης λεγόταν Γρηγόρης Καραπιπέρωφ, ήταν απόφοιτος του Γυμνασίου του Καρς και είχε υπηρετήσει στο ρωσικό στρατό. Στην Ελλάδα ήρθε το 1914, μαζί με άλλους δύο δασκάλους από το Βεζίνκιοϊ για να δουν από κοντά, πώς είναι η ζωή εδώ. Ο πατέρας του Γρηγόρη και παππούς της Μερόπης, τού είχε πει να μη γυρίσει πίσω στο Καρς, δωροδοκώντας, μάλιστα, τις ρωσικές αρχές, γιατί, αν γυρνούσε, θα έπρεπε να υπηρετήσει ξανά στο ρωσικό στρατό.

Αφιέρωμα στον Δημήτριο Νικοπολιτίδη, τον δάσκαλο των δασκάλων

Του Νίκου Κωνσταντινίδη
Εκπαιδευτικού - συγγραφέα
Κάθε τόπος έχει τους δικούς του ανθρώπους. Έχει τις δικές του μορφές και προσωπικότητες που ξεχωρίζουν. Μια τέτοια εμβληματική μορφή βγαλμένη από της μαχόμενης ζωής το διάβα είναι ο καθόλα σεβαστός και αγαπητός, ο φιλόλογος, λεξικογράφος και θεατρικός συγγραφέας, ο Δημήτρης Νικοπολιτίδης.

Δηλώσεις και Δηλωσίες

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
Μέρες αντίστασης και εξέγερσης κατά της χούντας αυτές που διανύουμε κι είδα και διάβασα δηλώσεις πολλές. Μόνο που με δηλώσεις και με ευχές ο ρους της Ιστορίας δεν προχωρεί. Χωρίς «πάλης ξεκίνημα» και χωρίς «λαϊκό κίνημα» με λόγια αφυδατωμένα και με τσιτάτα ξύλινα οι καιροί δεν αλλάζουν, αλλά βουλιάζουν. Όπου η θεωρητική δράση δεν μετουσιώνεται σε πράξη, το πέλαγος μετατρέπεται σε τέναγος. Τη ζωή μόνο οι λαοί μπορούν οργανωμένα να την αλλάξουν. "Μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον λαό» λέει ο Καζαντζάκης.

Η πολιτική και το Σπήλαιο του Πλάτωνα

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης

Εκπαιδευτικός - Συγγραφέας
Με αφορμή τα τεκταινόμενα στη χώρα ήρθε στο νου μου ο μύθος του Σπηλαίου του Πλάτωνα. Ο μύθος αυτός μιλά για έναν άνθρωπο που ζει μέσα σε σπηλιά, με την πλάτη γυρισμένη στην είσοδό της, έτσι ώστε αυτό που αντιλαμβάνεται ως πραγματικό, είναι οι σκιές των όντων που περνούν απ' έξω. Όταν, όμως, βγει από αυτήν και δει τα όντα στα οποία ανήκουν οι σκιές, δεν μπορεί να αντιληφθεί την πλάνη που ζει. Εξοικειώθηκε με το ουτοπικό και δεν κατανοεί το πραγματικό. Έμαθε στο σκοτάδι και δεν αναγνωρίζει το φως.

Το Πολυτεχνείο ζει όσο το θυμόμαστε

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός-συγγραφέας
Στα χρόνια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ο άνθρωπος της Αριστεράς ήταν ο θερμός υποστηρικτής της πάλης των τάξεων, ο ένθερμος μελετητής των βιβλίων του Μαρξ και ο φανατικός απομνημονευτής των τσιτάτων του Λένιν. Ήταν πρωτοπόρος στις διαδηλώσεις, είχε λίγα λεφτά, όνειρα πολλά και το όραμα για «Ψωμί- Παιδεία - Ελευθερία» αγνό κι ανόθευτο στον αγώνα ενάντια στη χούντα. Σ’ έναν αγώνα που έφερνε μαζί στο ίδιο μετερίζι φοιτητές κι εργάτες, λαό και διανόηση, αγωνιστές κι οραματιστές που μοιράζονταν το όνειρο σαν το ψωμί στα δυο.

Ο Γιάννης του Πολυτεχνείου

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Μέρες σαν κι αυτές, μέρες εξέγερσης του Πολυτεχνείου κατά της χούντας, ο νους μου πάει πίσω στα περασμένα για να ανασύρει από το θησαυροφυλάκιο της μνήμης στιγμές φωτεινές σαν φανοστάτες στην πορεία της ζωής και το άγνωστο διάβα της.

Η Αρμένισσα μάνα

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
...Τα πογκρόμ κατά των Αρμενίων συνεχίζονταν με μεγάλη αγριότητα. Μια μάνα Αρμένισσα, με μάτια αγριεμένα, με τον τρόμο στα πόδια, αγρίμι αληθινό, έτρεχε να σωθεί μαζί με τα παιδιά της.

Δωρεάν Σχολικά Γεύματα

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Εκπαιδευτικός - συγγραφέας
Όταν οι νέοι της Αρχαίας Σπάρτης ήθελαν να απαντήσουν στους μεγαλύτερους ότι θα γίνουν καλύτεροι από εκείνους, τους απευθύνονταν με τη φράση: «Άμμες δε γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες», που σημαίνει ότι «εμείς θα γίνουμε καλύτεροι από εσάς». Αν θέλεις να αποδείξεις σε κάποιον ότι είσαι καλύτερός του, οφείλεις να του δείξεις με πράξεις. 

Αυτοί είμαστε

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Είμαστε η χώρα που εφηύρε πρώτη τη δημοκρατία. Επινοήσαμε από νωρίς τη νομοθεσία, αλλά προτιμήσαμε και την αυθαιρεσία. Θεσμοθετήσαμε το νόμο, αλλά χτίσαμε και το παράνομο στα δάση και την παραλία. Μιλήσαμε για δικαιοκρατία αλλά υιοθετήσαμε την αδικία. Αγνοήσαμε το «μηδέν άγαν» και το «μέτρον άριστον» και ορίσαμε την υπερβολή στην καθημερινή μας δράση κι έκφραση.

Φάρμακο και Φαρμάκι

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Όταν το φάρμακο δίνεται σε υπερβολική δόση γίνεται φαρμάκι. Το ίδιο και ο λόγος. Όταν από συντροφικός και συναδελφικός γίνεται επικριτικός κι επιτιμητικός μετατρέπεται κι αυτός σε φαρμάκι, σύμφωνα με του Μένανδρου το γνωμικό: «η γλώσσα πολλούς εις όλεθρον ήγαγεν».

Ευθείες και τεθλασμένες γραμμές

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Το να ευθυγραμμιστεί μια ευθεία με μια τεθλασμένη γραμμή είναι «κομμάτι» δύσκολο. Πλήρως ευθυγραμμισμένος είναι μόνον ο νεκρός. Ο ζωντανός ζει, κινείται, μαθαίνει και αλλάζει. Η εποχή της τυφλής υπακοής έχει παρέλθει. Χρήσιμος σε όλους τους καιρούς είναι ο άνθρωπος που ζητεί τη γνώση και τη δράση. Η γη που πατούμε δεν απελευθερώθηκε από τους πολιτικούς εκπροσώπους του life style, αλλά από τους επαναστάτες της Ιστορίας. «Η Ελλάδα δεν φτιάχτηκε από τους πορφυρογέννητους ούτε από τους βαθύπλουτους και τους νεόπλουτους, αλλά από τους ανθρώπους του μεροκάματου».

Για να ξέρουμε τι λέμε…

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Η συμπεριφορά του ανθρώπου εκτός από την ευφυΐα του καθορίζεται κι από την αλαζονεία του. Όπου κυριαρχεί ο αυταρχισμός, υποχωρεί ο λογικός νους. Όπου δύο ή περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το λόγο μεταξύ τους, ως μέσο για επικοινωνία, μιλάμε τότε για διά-λογο, στοιχείο αναγκαίο για τη δημοκρατία. Κατ’ αναλογία όταν η φθορά χαρακτηρίζει μια Πολιτεία μιλάμε για δια-φθορά κι όταν υπάρχει πλοκή μεταξύ φιλικών, συγγενικών ή άλλων δεσμών και εσμών μιλάμε τότε για δια-πλοκή (Λεξικό των Liddell & Scott, έτος έκδοσης 1903).

"Των οικιών ημών εμπιπραμένων κι ημείς άδομεν" (Θουκυδίδης)

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Ιστορικά υπάρχουν δύο Ελλάδες: Η Ελλάδα του Λεωνίδα και η Ελλάδα του Εφιάλτη. Η Ελλάδα του Ανδρούτσου και η Ελλάδα του Γκούρα. Είμαστε η χώρα των ηρώων του 1821 αλλά και των κοτζαμπάσηδων. Των Αντιστασιακών αλλά και των συνεργατών των Γερμανών. Η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, που μετά τη γερμανική Κατοχή η εξουσία δεν πέρασε στα χέρια αυτών που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της Εθνικής Αντίστασης.

Παιδεία και Παιδεμός

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Ο φασισμός εκτός από ιδεολογία είναι και νοοτροπία που εμφιλοχωρεί σε όλους τους χώρους. Η πολιτική εκτός από θεωρία είναι και ζώσα εμπειρία. Είναι το ήθος που μετατρέπεται σε έθος και σε εθιμικό δίκαιο. Ο κάθε άνθρωπος εκτός από την κομματική ιδεολογία του είναι και η δρώσα πορεία του στη ζωή, ως ξεχωριστή πολιτική και προσωπική οντότητα. Είναι με όρους μαθηματικών ένα κλάσμα με αριθμητή το «εγώ» του και παρονομαστή το είναι του.

Τρεις οικογένειες δρόμος…

Γράφει ο Νίκος Κωνσταντινίδης
Από τη δημοκρατία στην οικογενειοκρατία είναι τρεις οικογένειες δρόμος. Όταν μια χώρα κυβερνάται από την ίδια οικογένεια σε εθνικό και τοπικό επίπεδο το πολίτευμα αυτό δεν είναι δημοκρατικό, αλλά οικογενειοκρατικό, και παρεκβατικό κατ’ ουσία της δημοκρατίας, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.