Η «Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών» για τις εκλογές του 22ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ

Ενόψει των εκλογών της ΕΛΜΕ για το 22^ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 17 Ιουνίου στο Εργατικό Κέντρο Κιλκίς, 11:00 με 5:30μ.μ., η παράταξη «Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών» δημοσιοποιεί τις θέσεις της.

Η «Προοδευτική Ενότητα Καθηγητών» στηρίζει τον εκπαιδευτικό και το δημόσιο σχολείο

-Κυρίαρχος άξονας και προτεραιότητα το οικονομικό. Ειδικότερα η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το κόστος είναι κοντά στο 2,1 δις. Από αυτά τα χρήματα περίπου το 1/3 επιστρέφουν αυτόματα στα ταμεία του κράτους ως φόροι και εισφορές. Άρα το κόστος αγγίζει το 1,4 δις περίπου. Την ίδια ώρα τα τελευταία 6 χρόνια έχουν δοθεί 1,6 δις σε ιδιωτικές εταιρείες για υπηρεσίες συμβουλευτικού έργου.

-Αυτό αποτυπώνει και τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής. Εμείς είμαστε σε αντίθετο μονοπάτι. Εμείς λέμε ότι οι πόροι του κράτους πρέπει να επενδυθούν στον άνθρωπο που δίνει τη μάχη καθημερινά στη τάξη. Για εμάς το κορυφαίο αίτημα είναι η αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία. Όχι πια στη φτωχοποίηση και τα επιδόματα που υποκαθιστούν το κοινωνικό κράτος. Πραγματικές αυξήσεις, πραγματικό αφορολόγητο, απόδοση του κλιμακίου 16-17 όπως και του 2% για την ανεργία, τιμαριθμική αναπροσαρμογή ώστε να καλυφθούν οι απώλειες στην αγοραστική μας δύναμη από την ακρίβεια.

-Αναθεώρηση και άρση της μονιμότητας. Άρση της μονιμότητας σηματοδοτεί επιστροφή στο 1910, ένα χρόνο πριν το σύνταγμα του 1911 όταν και ο Ε. Βενιζέλος θεσμοθέτησε την μονιμότητα. Κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε σε νέες πλατείες Κλαυθμώνος και κυρίως στη λειτουργία ενός κράτους όπου θα απουσιάζει κάθε θεσμική εγγύηση για την υπεράσπιση των κρατικών λειτουργών.

-Συνθήκες εργασίας. Ο εκπαιδευτικός δεν είναι πολυεργαλείο. Προτείνουμε να διαμορφωθεί ένας δεύτερος- πραγματικά υποστηρικτικός πυλώνας (διοικητικό έργο, φύλαξη) ώστε ο εκπαιδευτικός να επικεντρωθεί στο διδακτικό και παιδαγωγικό του έργο και όχι στη φύλαξη ή στη γραφειοκρατία. Να προστατευθεί από την εργασιακή εξουθένωση με κάθε τρόπο.

-Νομική προστασία. Ζητάμε όχι απλά ένα νομικό συμπαραστάτη. Ζητάμε ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο που δεν θα οδηγεί για κάθε τι που συμβαίνει (εκδρομή, εφημερία, καταγγελία) σε διοικητική, ποινική και νομική στοχοποίηση του εκπαιδευτικού. Δεν αποδεχόμαστε την εικόνα μιας αυστηρής αστυνομικής και δικαστικής αντιμετώπισης για ζητήματα που αφορούν την εκπαιδευτική λειτουργία.

-Νέο πειθαρχικό δίκαιο. Αυστηροποιεί το πλαίσιο με τρόπο μονομερή και ουσιαστικά μπαίνει στο στόχαστρο ο εκπαιδευτικός με τρόπο πρωτόγνωρο.

-Το σχολείο για εμάς είναι ο πιο σημαντικός μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας. Αυτό να υπερασπιστούμε. Αυτή είναι η αποστολή του δημόσιου σχολείου. Αυτό θα υπηρετήσουμε με την παρουσία μας.

Απέναντι στον ξύλινο λόγο και τις διχαστικές λογικές εμείς βάζουμε μπροστά τη δύναμη της ενότητας και της σύνθεσης. Είμαστε στην ίδια όχθη του ποταμού και οφείλουμε να βρούμε κοινές γραμμές για να τις υπερασπιστούμε. Να γίνουν αυτές οι κοινές θέσεις και ανάγκες η κόκκινη γραμμή των διεκδικήσεων μας.

Δεν πρέπει απλά να δώσουμε τις μάχες που έρχονται.

Με αγώνες πρέπει να τις κερδίσουμε.