O Κωνσταντίνος Ζέρβας, τέως Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, μιλά στον Μαρκόπουλο X. Θωμά

Επιμέλεια: Θωμάς Μαρκόπουλος
Πως είστε κύριε Κωνσταντίνε Ζέρβα;
Που σας βρίσκουμε;
Σε τι πολιτική, αυτοδιοικητική και ως ενεργού δημοσιολογούντα, φάση;
Με βρίσκετε εκεί που με αφήσατε, εκεί που με όρισαν οι συμπολίτες μου. Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης, επικεφαλής της Μείζονος Αντιπολίτευσης. Nα ασκώ κριτική και έλεγχο σε όσα κάνει ή δεν κάνει, ή ενίοτε μας κρύβει η Διοίκηση του Στέλιου Αγγελούδη. 

Και να «βάζω πλάτη», σε όσα θετικά εξελίσσονται, πόσο μάλλον όταν τα περισσότερα αποτελούν συνέχεια της προετοιμασίας που είχε γίνει κατά τη θητεία της δικής μας Διοίκησης στον Δήμο. Είναι προφανές ότι σήμερα η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις, όπως η επιδείνωση των υποδομών και η έλλειψη στρατηγικής για την ανάπτυξη. 

 Η οικονομία της πόλης, η ποιότητα ζωής αλλά και η αισιοδοξία για κάτι καλύτερο μετά την «άνοιξη» του 2020-23 είναι και πάλι ένα ασαφές ζητούμενο. Την περίοδο εκείνη είχαμε πετύχει την επιλογή της πόλης ως έδρα από πολλές διεθνείς εταιρίες, την προβολή της πόλης για τη γαστρονομία της, την ανάπτυξη της κρουαζιέρας και του τουρισμού, ακόμη και το γύρισμα μεγάλων χολιγουντιανών παραγωγών. Καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την κατασκευή και λειτουργία του Μετρό. Σήμερα όλα αυτά είναι δυστυχώς μια… ανάμνηση!

2,5-3 χρόνια μετά τις πολλαπλές εκλογές του 2023-2024 θα ήθελα από εσάς μια συνολική αποτίμηση με γνώμονα όμως κατά κύριο λόγο την down town Θεσσαλονίκη και δευτερευόντως την Θεσσαλονίκη σφαιρικά ως όλον, μα και την Κεντρική Μακεδονία;

Για τον Δήμο Θεσσαλονίκης, δεν θα μπορούσα να μην αναγνωρίσω ως πρόβλημα το γεγονός ότι αυτό που εσείς χαρακτηρίζετε down town φαίνεται να είναι το αποκλειστικό μέλημα της παρούσας διοίκησης. Επιλέχθηκε ως η «βιτρίνα της πόλης». Το τμήμα που προσελκύει τα φώτα, τις κάμερες, τις ευκαιρίες δημοσιότητας και επικοινωνίας. Και είναι γεγονός ότι η επικοινωνία πάει καλά για την Διοίκηση, με όποιες βοήθειες έχει εξασφαλίσει γι` αυτό. Όμως οι περιφερειακές γειτονιές του Δήμου Θεσσαλονίκης είναι μια άλλη ιστορία. 

Με προβλήματα τόσο στην καθαριότητα -που υποτίθεται πως είναι το δυνατό σημείο αυτής της Διοίκησης – όσο και στην ευταξία, στη στάθμευση και στην καθυστέρηση σημαντικών παρεμβάσεων που είχε παραδώσει ώριμες και έτοιμες προς εκτέλεση η δική μας Διοίκηση, όπως το έργο της παράλληλης ανάπλασης 10 εμπορικών δρόμων σέ όλα τα σημεία της πόλης, με χρηματοδότηση μάλιστα από το Ταμείο Ανάκαμψης. Οι πολίτες βιώνουν καθημερινά την έλλειψη ασφάλειας στους δρόμους και την υποβάθμιση του δημόσιου χώρου. 

Για παράδειγμα, η ανάπλαση της πλατείας Αριστοτέλους, η επέκταση της παλαιάς παραλίας καθυστερούν με την αδυναμία της σημερινής Διοίκησης να δημιουργήσει έναν ελκυστικό χώρο για τους κατοίκους και τους επισκέπτες, ενώ εμείς είχαμε ωριμάσει αυτές τις αναπλάσεις. Το κυκλοφοριακό έχει επιβαρυνθεί (πεζοδρομήσεις, πασαλάκια, έλλειψη θέσεων στάθμευσης). Ενώ βλέπουμε, μέρα με τη μέρα, το κέντρο της πόλης να ερημώνει από εμπορικά καταστήματα, με πολλά λουκέτα. Η Θεσσαλονίκη ως «όλον» πάλι, βλέπει σημαντικά εγχειρήματα να περιπλέκονται σε αναθεωρήσεις και εντέλει παλινωδίες. 

Η πόλη έχασε τον διοικητικό έλεγχο και τον αποφασιστικό λόγο για τη ΔΕΘ, με το σχέδιο ανάπλασης στο οποίο είχε βάλει πλάτη η δική μας Διοίκηση και ήταν έτοιμο προς υλοποίηση με τη σύμφωνη γνώμη του συνόλου των φορέων της πόλης, να αναθεωρείται και να παραμένει έκτοτε θολό τοπίο. Με τεράστια ευθύνη της Διοίκησης του Δήμου και προσωπικά του Στέλιου Αγγελούδη σ` αυτή την εξέλιξη. Την ίδια ώρα μαθαίνουμε ότι και η επέκταση του Μετρό προς το αεροδρόμιο... αναβάλλεται επ` αόριστο. 

Η Κεντρική Μακεδονία πάλι ως ο ευρύτερος μας χώρος, έχει σημαντικά ζητήματα με υποδομές που διαρκώς καθυστερούν, όπως η ανάπτυξη του θαλάσσιου αστικού μετώπου, τα δύο μεγάλα οδικά έργα Θεσσαλονίκης-Έδεσσας και Θεσσαλονίκης-Αμφίπολης, ενώ σε επίπεδο κοινωνικής συνοχής, το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και το πρόβλημα της ευλογιάς, άφησαν σοβαρές πληγές στον πρωτογενή τομέα. Έχοντας μάλιστα την τιμή να προεδρεύω στην Επιτροπή της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας για τη Διαχείριση των Υδάτων και την Κυκλική Οικονομία, γνωρίζω πως και στα θέματα διαχείρισης του νερού, αλλά και στη βιώσιμη διαχείριση των απορριμμάτων υπάρχουν σοβαροί προβληματισμοί για την αργοπορία και την αποτελεσματικότητα στα σχέδια που δρομολογεί η Κυβέρνηση. 

Η σωστή συνεννόηση μεταξύ Δήμου και Περιφέρειας αλλά και της Κυβέρνησης πρέπει να είναι βασική προτεραιότητα κάθε αξιωματούχου, για να υπάρχει ευημερία και να μη δημιουργούνται επιπλέον προβλήματα και καθυστερήσεις και δυσκολίες στην καθημερινή ζωή των πολιτών (όπως για παράδειγμα ο περιφερειακός).

Μετά τις Αντιδημαρχιες και την Δημαρχία τι; Και γνωρίζω ότι μιλω με έναν καθόλα ακμαιότατο και δυναμικό κύριο; Θα σας βρούμε ως μετέχοντα και πρωταγωνιστή σε κάποια από τις μάχες της περιόδου 2027-2029; Έρχονται παρα πολλές και κάθε θεσμικής κλίμακας, κάλπες, από τον Χειμώνα του 2026 και έπειτα...

Εδώ και δυο σχεδόν δεκαετίες είμαι ενεργός πολίτης στη ζωή της πόλης μου. Αλλά και παλαιοτέρα, χωρίς να κατέχω θέση αξιωματούχου, πάντοτε προσπαθούσα για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Δεν είδα ποτέ την ενασχόληση με τα κοινά ως μια καριέρα που πρέπει να έχει συγκεκριμένους σταθμούς και προδιαγεγραμμένη εξέλιξη. Η αυθεντική αποστολή της πολιτικής είναι η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, που έχει πάντα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο στην απόδοση ρόλων και αξιωμάτων. 

Η αυτοδιοίκηση ικανοποιεί απόλυτα αυτή μου την φιλοσοφία. Είτε ως πολιτικός, είτε ως επιστήμονας, θα συνεχίσω να είμαι παρών και να εκφράζω τις αγωνίες και τις φιλοδοξίες της Θεσσαλονίκης: με λόγο νηφάλιο και τεκμηριωμένο. Και γνωρίζω πολύ καλά πως είναι πολύ δύσκολο να δημιουργήσεις ειδικά όταν προκύπτουν τεράστια προβλήματα. Μην ξεχνάμε την περίοδο του covid που άλλαξε πραγματικά τα πάντα στις ζωές μας και είχαμε να αντιμετωπίσουμε και εμείς ως Διοίκηση τότε. Και παρόλα αυτά δεν υπήρξε για την πόλη μια χαμένη χρονική περίοδος! 

Η Θεσσαλονίκη έχει ανάγκη από ενεργούς πολίτες και αξιωματούχους που θα αναλάβουν ευθύνες και θα διεκδικήσουν καλύτερες υποδομές και ποιότητα ζωής, και όχι αυτούς που επιλέγουν την επικοινωνία και εντέλει την αδράνεια. Οι προκλήσεις της εποχής μας, με πολλές πόλεις των Βαλκανίων να έχουν εξαιρετικές επιδόσεις, δεν επιτρέπουν περιθώρια για ολιγωρίες.
Είμαι έτοιμος λοιπόν, να συμμετάσχω σε κάθε μάχη που θα αναδείξει τη Θεσσαλονίκη σε πρωτοπόρο ανάπτυξης.

Ποιο το πολύ μεγάλο μελανό σημείο της τρέχουσας εθνικής - κεντρικής πολιτικής σκηνής σήμερα...

Ξεκινώντας από την πόλη μου: το μεγαλύτερο μελανό σημείο σήμερα είναι η απουσία πολιτικής βούλησης να προχωρήσουν μεγάλα έργα που έχουν καθυστερήσει, όπως η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου, η ολοκλήρωση της επέκτασης του Μετρό, η ανάπλαση -επιτέλους!- της ΔΕΘ. Αυτές οι καθυστερήσεις δεν είναι απλώς γραφειοκρατικές διαδικασίες, αλλά αποδεικνύουν την έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και προγραμματισμού από την Κυβέρνηση και τη Δημοτική Αρχή. 

Η Θεσσαλονίκη περιμένει με αγωνία την υλοποίηση αυτών των έργων, τα οποία θα μπορούσαν να ενισχύσουν την οικονομία και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών. Η συνεχιζόμενη αδράνεια όχι μόνο περιορίζει τις ευκαιρίες ανάπτυξης, αλλά και απογοητεύει τους πολίτες, που βλέπουν την έλλειψη ουσιαστικής δράσης. Σ’ επίπεδο εθνικής αίσθησης διαπιστώνω τη διαρκώς εντεινόμενη καχυποψία της κοινωνίας προς τους θεσμούς, και εδώ νομίζω πως χρησιμοποιώ εξαιρετικά επιεική έκφραση. 

Οι υποθέσεις των υποκλοπών, της τραγωδίας των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, και περισσότερο ή αίσθηση πως το πολιτικό σύστημα αυτοπροστατεύεται και διατηρεί εαυτόν στο απυρόβλητο, εντείνει το χάσμα πολιτών και πολιτικής κατά τρόπο που δυστυχώς υποβαθμίζει την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της Δημοκρατίας μας. Ο κόσμος έχει κουραστεί από την στασιμότητα. Η τεράστια πλειοψηφία πιστεύει ότι το αύριο δε θα είναι καλύτερο από τη σήμερα ή -ακόμη χειρότερα!- από το χθες! 

Σημαντικό πρόβλημα είναι και η αίσθηση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας πως οι εξουσίες δεν διακρίνονται μεταξύ τους, αλλά αντίθετα αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία που υπηρετούν μια ενιαία αντίληψη των πραγμάτων, με τον αντίλογο στο περιθώριο. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για την κεντρική πολιτική σκηνή. Συχνά το βλέπουμε και στο πεδίο της Αυτοδιοίκησης.

Και που βλέπετε το μεγάλο θετικό και φως,
την ελπίδα, το αισιόδοξο αλλά και το... ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ!

Για να είμαι ειλικρινής το αναζητώ. Δυστυχώς διανύουμε μια περίοδο πολλαπλών κρίσεων, οικονομικών, πολεμικών, θεσμικών, που ενισχύουν το φόβο και τη σύγχυση. Ο μέσος Έλληνας σήμερα έχω την αίσθηση πως ταυτίζει τον ρεαλισμό, όχι με την ελπίδα και την αισιοδοξία, αλλά με το «μη χείρον βέλτιστον» και την αυτοσυντήρηση. Είναι όμως μια πολύ λεπτή γραμμή αυτή στην οποία ισορροπούμε, ως κοινωνία και ως πολιτικό σύστημα. Και στην εποχή μας τα στραβοπατήματα πληρώνονται ακριβά. 

Η ελπίδα είναι τελικά οι άνθρωποι. Το φως βρίσκεται στην ενεργοποίηση των πολιτών και στις νέες φωνές που διεκδικούν την εξέλιξη, τη βελτίωση. Η νέα γενιά πολιτών, και όχι απαραίτητα νέων μόνο στην ηλικία, που αναλαμβάνει δράση και συμμετέχει ενεργά, είναι η ελπίδα μας. Οι επιτυχείς στην πράξη προσπάθειες που γίνονται, μπορούν να φέρουν το φως. Όταν αυτές γίνονται με πλάνο και δεν μπαίνουν διχόνοιες και εγωισμοί, τότε προκύπτει ο ρεαλισμός που θα συναντούμε σε μια καλύτερη καθημερινότητα. Ελπίζω λοιπόν ο ρεαλισμός μας, να γίνει συνώνυμο του φωτός. Δίχως αστερίσκους!

Κωνσταντίνος Β. Ζέρβας

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και από το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με άριστα. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές ως υπότροφος στο Πανεπιστήμιο Brown των Η.Π.Α.!

Από το 1990, ζει και εργάζεται ως πολιτικός μηχανικός και επιχειρηματίας στη Θεσσαλονίκη. Από το 1994 έως το 1997, ήταν εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Αθλητικού Συλλόγου ΠΑΟΚ και υπηρέτησε ως τεχνικός σύμβουλος. Από τον Απρίλιο του 2010 έως τον Μάρτιο του 2016, διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αττικό Μετρό Α.Ε., της εταιρείας που είναι υπεύθυνη για τον σχεδιασμό, την κατασκευή και τη διαχείριση του μετρό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. 

Μετά την εκλογή του ως Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης, ανέλαβε τη θέση του Αντιδημάρχου Περιβάλλοντος τον Ιανουάριο του 2011. Τον Ιανουάριο του 2013, ανέλαβε καθήκοντα Αντιδημάρχου Ποιότητας Ζωής, Προέδρου της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης, καθώς και μόνιμου αναπληρωτή Δημάρχου Θεσσαλονίκης. Τον Νοέμβριο του 2013, εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Αντιπροσωπείας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης από τον Αύγουστο του 2011 έως τον Δεκέμβριο του 2014. Το 2017, έγινε Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης, θέση που διατήρησε έως τον Οκτώβριο του 2018, όταν ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά του για Δήμαρχος Θεσσαλονίκης. 

Τον Ιούνιο του 2019, εκλέχθηκε 61ος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης με ποσοστό 67%. Παράλληλα με τη θητεία του ως Δήμαρχος, υπηρέτησε ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Δήμων και Περιφερειών, Αντιπρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΔΣΑ) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών Θεσσαλονίκης (ΟΑΣΘ).

Στις Δημοτικές Εκλογές του Οκτωβρίου 2023, ο συνδυασμός του ήρθε δεύτερος, καθιστώντας τον επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Τον Απρίλιο του 2024, εκλέχθηκε Πρόεδρος της Επιτροπής Κυκλικής Οικονομίας και Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ).