Με το ισπανικό "ΤΟ 47/ El 47" συνεχίζονται οι προβολές του θερινού σινεμά της ΤΕΧΝΗΣ στο Μεταλλικό

Συνεχίζονται οι προβολές στο Στέκι της Τέχνης στο Μεταλλικό, με την ταινία «ΤΟ 47/ El 47», μια από τις σημαντικότερες σύγχρονες ισπανικές παραγωγές με κοινωνικό και ταξικό στίγμα. Ένα συγκινητικό, έντιμο κινηματογραφικό ταξίδι που κέρδισε 5 Βραβεία Γκόγια & 8 Βραβεία Γκαουντί.

Ένας απλός οδηγός λεωφορείου που κατάφερε να αλλάξει για πάντα την εικόνα της Βαρκελώνης. Η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία.

Το φιλμ “Το 47” είναι εμπνευσμένο από την αληθινή ιστορία του Μανόλα Βιτάλ, ενός οδηγού λεωφορείου που βοήθησε στη δημιουργία της σύγχρονης Βαρκελώνης κατά τη διάρκεια της άνθησης της πόλης τη δεκαετία του 1970. Ένας οδηγός λεωφορείου πασχίζει να βελτιώσει την καθημερινότητα της υποβαθμισμένης γειτονιάς του, μα βρίσκεται αντιμέτωπος με την απροθυμία της τοπικής αρχής. Ο Μανόλο είναι ένας οδηγός λεωφορείου που βάζει σκοπό της ζωής του να αποδείξει στους υπεύθυνους των δημόσιων συγκοινωνιών της Βαρκελώνης ότι η άρνησή τους να επεκτείνουν το δίκτυο λεωφορείων της πόλης σε δύσβατη περιοχή είναι λανθασμένη απόφαση.

Η αληθινή ιστορία του οδηγού που έζησε εκ των έσω τη δημιουργία του σύγχρονου συστήματος συγκοινωνιών της Βαρκελώνης κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 παρουσιάζεται ως ένα στιβαρό παράδειγμα σθένους και αυταπάρνησης.

Ο αγώνας που δίνει ο Μανόλο για το άνοιγμα γραμμής των δημόσιων συγκοινωνιών στην απομονωμένη περιοχή του Τόρε Μπάρο μετατρέπεται σε σύμβολο αντίστασης των περιθωριοποιημένων κατοίκων απέναντι στα συστήματα εξουσίας που προβάλλουν φτηνές δικαιολογίες για να απορρίπτουν το αίτημά τους.

Τόσο ο Δήμος της Βαρκελώνης όσο και οι διοικούντες του οργανισμού συγκοινωνιών επικαλούνται την κακή κατάσταση των δρόμων (ανηφορικοί και δίχως τσιμεντόστρωση) της περιοχής προκειμένου να μπει στοπ στο λεωφορείο 47. Όμως ο Μανόλο (ο χαρακτήρας είναι εμπνευσμένος από τον Πασκουάλ Μαραγάλ, μετέπειτα δήμαρχο της Βαρκελώνης) παίρνει το τιμόνι του λεωφορείου –αλλά και της κατάστασης– στα χέρια του, με συνέπεια η επεισοδιακή διαδρομή που πραγματοποιεί να πάρει τη μορφή μιας αυθεντικής επαναστατικής πράξης που θα εμπνεύσει τους συμπολίτες του και θα προκαλέσει ρωγμές στο σαθρό πολιτικό σύστημα.

Μην ξεχνάμε ότι το έτος που διαδραματίζεται η αληθινή ιστορία (1978) ο φρανκισμός βιώνει τις τελευταίες αναλαμπές του, ενώ πολύ εύστοχα η πολιτική χροιά του σεναρίου στρέφεται χωρίς διδακτισμούς ή ωραιοποιήσεις κατά πάντων. Ακόμη και κατά των Καταλανών πολιτικών ή κατά των κατοίκων του Τόρε Μπάρο που ο Μανόλο τους θεωρεί «κακότροπους και γκρινιάρηδες».

Το «47» είναι ένα στέρεο και ρεαλιστικό κοινωνικό δράμα που έσπασε ταμεία στην Ισπανία, καθώς αποπνέει αυθεντικότητα σε όλα τα επίπεδα (οι ανάλαφρες σκηνές καθημερινότητας συνδυάζονται υπέροχα με ντοκουμέντα της εποχής). Παρότι αφορά μια ιστορία από το χτες, μιλάει κυρίως για το σήμερα, έχοντας για πρωταγωνιστές γνήσιους χαρακτήρες –πολλά πρόσωπα του έργου είναι ερασιτέχνες ηθοποιοί– που υπερασπίζονται τα κοινωνικά δικαιώματα και κυρίως την αξιοπρέπειά τους με όσα μέσα διαθέτουν.

Η ταινία ποντάρει πολύ στην ομαδικότητα και στο κοινωνικό αγκάλιασμα, ίσως σε κάτι που λείπει στις μέρες μας σε πολλές -αν όχι σε όλες- τις κοινωνίες: το πώς μια κοινωνία οργανωμένα και συντονισμένα μπορεί να αλλάξει τον μικρόκοσμό της, αρκεί να το προσπαθήσει.

Για αυτό και το 47 είναι μια βαθιά αισιόδοξη και ονειροπόλα ταινία, με έναν ουσιαστικό παλμό.

- Ισπανία

- Σκηνοθεσία: Μαρσέλ Μπαρένα

-Σενάριο: Μαρσέλ Μπαρένα, Αλμπέρτο Μαρίνι

- Μουσική: Αρνό Μπαταγιέρ

-Πρωταγωνιστούν: Εδουάρδο Φερνάντες, Κλάρα Σεγκούρα, Ζόε Μποναφόντε,

Σάλβα Ρέινα, Οσκαρ δε λα Φουέντε, Μπέτσι Τούρνεθ, Βισέντε Ρομέρο,

Κάρλος Κουέβας, Νταβίντ Βερνταγκέρ

- Διάρκεια: 110 λεπτά

Τρίτη 4 & Τετάρτη 5 Αυγούστου στις 9:30 το βράδυ.