Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

Το πτώμα ή coitus



Του Φώτη Μισόπουλου

Στην Έφη Ναβροζιδου για μια συζήτηση

Να δω την Σελεστίν σαν ξαναβάζει τις παντούφλες της
EZRA POUND[1]

partition scénique



1.

ΦΩΝΗ: .....βάσανο τυράγνια μέλισσας ταλαίπωρης σε άπρεπες παραφορές ξελόγιασμα - ονειροπάρσιμο στα μέρη αυτά το ηλιόλουδο όμοιο με το ουράνιο πρότυπό του πήρε σφαλερά και σφετερίστηκε όνομα ξένο ως σήμερα φύλλο αρχέτυπο απ' τα ουράνια φύλλο κι ανθός νερα-ιδένιος θλίψη που στέκεται με συντριβή - απαρηγόρητα
ΑΛΛΗ ΦΩΝΗ: .......επίχρυσοι οι φαλλοί των κρόκων κέντρισαν τον ανοιξιάτικο άνεμο απ' τους νεκρούς θεούς δε μένει τίποτα η γιορτινή πομπή μπορεί μονάχα - οι νύχτες σου είναι σκέπη - coitus - [σημ. 1]- ξάγρυπνες γύρω μας νύχτες δροσιά στα σώματα stop
Ο ΑΛΛΟΣ: .....λες ψέματα
ΕΚΕΙΝΟΣ: .....ω συμβιβαστή μου - οι ανθρώποι προσπερνούν το πτώμα μου ο θάνατός μου δεν έχει σημασία γι' αυτούς [παύση

Ο ΆΛΛΟΣ: .....οι άνθρωποι δεν προσπερνούν το θάνατό σου έχουν καρδιά πενθούν το θάνατό σου η παρουσία του πτώματος δεν τους αφήνει για καιρό να κοιμηθούν δεν προσπερνούν [παύση]
Ο ΕΝΑΣ: .....όχι όχι καλέστε τον θέλω να του μιλήσω [η ΓΥΝΑΙΚΑ παίρνει τον αριθμό]
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: ........εμπρός παρακαλώ είναι κει ο κύριος ......; Α ! Μόλις βγήκε όχι όχι τίποτα ευχαριστώ [κατεβάζει ακουστικό] Είδατε;
Ο ΕΝΑΣ: .....δεν ήταν εκεί ο ίδιος αυτό είναι ύποπτο [κοιτάζει τη ΓΥΝΑΙΚΑ] [παύση]

Η ΓΥΝΑΙΚΑ: ......και λοιπόν;
Ο ΕΝΑΣ : .......και λοιπόν; Μα είστε αναίσθητη; Εντελώς; [Η ΓΥΝΑΙΚΑ: χαμογελά - την κοιτάζει] Ξέρετε πού βρίσκεται!;
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: ......δεν έχω ιδέα

ΦΩΝΗ: ......καθώς τύπτει η μετάνοια και με το βάλσαμο του αέρα φουσκώνει το στήθος ένοχη ομορφιά αυτο-αγγίζεται γίνεται ομορφότερη stop
ΑΛΛΗ ΦΩΝΗ: ......κουβέντιαζαν για την καινούρια ηθική τα μάτια της εξερευνούσαν σηκώθηκα τα δάχτυλα θύμιζαν αραχνούφαντο ιστό πετσέτας γιαπωνέζικης [παύση μικρή]
ΕΚΕΙΝΟΣ: ......κι όμως - ω συμβιβαστή - το κάνουν - τα πτώματα φριχτά δυσάρεστα τα προσπερνούνε γρήγορα πιασμένη μύτη μάτια κλειστά



2.
Ο ΑΛΛΟΣ: .....δεν το κάνουν η καρδιά σφίγγεται σε κάθε νεκρό
ΕΚΕΙΝΟΣ: ......πρόσεξε τη στιγμή αυτή περνάει κάποιος τον γνωρίζεις ο Στρατηγός ήρθε με το παλιό του κουστούμι να με κάνει καινούριο Στρατηγέ! Στρατηγέ!
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ: ......διάολε υπάρχουν ζητιάνοι; Όπως τότε;
ΕΚΕΙΝΟΣ: ......ακριβώς Στρατηγέ όλα απαράλλαχτα όπως πρώτα οι ζητιάνοι προέρχονται απ' τους ίδιους κύκλους εγώ δεν είμαι όμως στρατηγέ
είμαι πτώμα που ξέβρασε το νερό ένας λιποτάκτης Στρατηγέ στρατιώτης κουρασμένος κάποτε ως προχτές υπαξιωματικός Στρατηγέ- με θυμάστε;
Κι αύριο στην όχθη κουτός βουβός πρησμένος Στρατηγέ τουμπανισμένος φρίκη έν' απ' τα θύματά σας Στρατηγέ δύο χιλιάδες ένεκα piu' uno δύο χιλιάδες δώδεκα φαντάσματα στη νύχτα [γελάει] [παύση]

Ο ΕΝΑΣ: ......ψέματα λέτε το ξέρετε Τα ξέρετε όλα!
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: ......και να τόξερα! Κάνατε απερισκεψίες!
Ο ΕΝΑΣ: ......[εμβρόντητος] πώς; πώς είπατε;
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: .......κάνατε απερισκεψίες! Ένας σαν εσάς! Τόσο δυνατός! Τελικά παιδί! Παιδί! Σας τύλιξα!
Ο ΕΝΑΣ: .....δεν είμαι διεφθαρμένος
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: ........ΜΆΛΙΣΤΑ ΜΆΛΙΣΤΑ ΕΊΝΑΙ ΣΊΓΟΥΡΟ!
Ο ΕΝΑΣ: .......τι! Εσείς εσείς!;
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: .......ΝΑΙ
Ο ΕΝΑΣ: .......ΕΣΕΙΣ!
ΓΥΝΑΙΚΑ: ......[σηκώνεται] Τέλειωσε για σας [μεγάλη παύση]



3.
ΦΩΝΗ: ......Νυκτανθίδα, ιερή όσο το φως την ιερότητά του σέβεται και τη φοβάται γι' αυτό αποφεύγει το άρωμά της να προσφέρει φυλάγοντάς το μόνο γι' άρωμα νυχτερινό αλλ' έχει η κλίνη κι άλλα λουλούδια Χρυσάνθεμο Κλυτία που όλο ζυγιάζεται με ήλιον άλλο κάθε μέρα πεισματωμένα δάκρυα κυλούν στα πέταλά της ψιλόλιγνο άνθος λες και φύτρωσε στη γη μόνο να ξεψυχήσει
ΑΛΛΗ ΦΩΝΗ: .......παντόφλες μαύρες Bellotti [σημ. 2]
Ο ΑΛΛΟΣ: ........connaissez-vous Ostende? [εκείνη έχοντας βγάλει τις παντόφλες τα πόδια της καλύπτουν άσπρες κάλτσες προστατευμένες απ' το πάτωμα με μια πετσέτα η φλύαρη Ιταλίδα μ' υπεροψία απαντάει η Σελεστίν θα φύγει μ' αναστεναγμό]
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ: ......ούτε καν σε ξέρω δεν άκουσα ποτέ για κάποιον [........] τι βαθμό είχες;
ΕΚΕΙΝΟΣ: ......Στρατηγέ σίγουρα θυμάστε! Τελευταίο έγκλημα κούρεμα κατάδικου μονοκόμματο πόδι υπαξιωματικός [......]
Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ: ......α ναι σωστά Εκείνος Όλοι οι κατώτεροι βαθμοφόροι στο στρατό είν' ύποπτοι ανόητοι ορθολογιστές ειρηνιστές κι άλλοι έτοιμοι για το ποτάμι πνίγηκες; Α ναι τώρα θυμήθηκα απ' αυτούς που έχουν εξαγριωθεί στον πόλεμο απάνθρωποι χωρίς στρατιωτική αρετή δυσάρεστο θέαμα [παύση]
Ο ΕΝΑΣ: .......ΔΕΝ ΘΑ ΦΎΓΕΤΕ [ανοίγει κάποιο συρτάρι]
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: .....έχω το πιστόλι σας - θυμάστε; β' μέρος της ικανοποίησης Να το! Ελπίζω να το αισθανθείτε σαν εμένα [σιωπή]
Ο ΕΝΑΣ: .....μη φεύγετε ή πείτε μου πού πάτε θαρθώ μαζί σας πού πάτε να σας συναντήσω
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: .......ο εραστής μου είναι ζηλιάρης δεν μπορεί να υποφέρει κανέναν πλάι μου θα με υποδεχτεί σε λίγο
Ο ΕΝΑΣ: ......ΤΟΝ ΕΡΑΣΤΉ ΣΑΣ - ΠΟΙΟΣ ΕΊΝΑΙ; Ο [.......] χωρίς αμφιβολία
Η ΓΥΝΑΙΚΑ: ......δεν τον γνωρίζετε αντίο - σας περιμένουν κάτω [παύση]
Ο ΕΝΑΣ: ......ΠΟΙΟΣ ΕΙΝ' ΕΚΕΙ; [μικρή παύση]

[τραβιέται απότομα οπισθοχωρεί κινείται αργά το τηλέφωνο χτυπά τρέχει στ' ακουστικό τ' αφήνει να πέσει μπαίνουν δύο οπισθοχωρεί πηγαίνει στο παράθυρο το ανοίγει πέφτει έξω]

ΑΥΛΑΙΑ STOP




ΑΝΑΦΟΡΕΣ-ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-ΦΩΤΟ

[1] EZRA POYND, LUSTRA, Τ. Μενδράκος μτφρ. ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 1989
ΑΝΑΦ.: ερείπια μετα-μυθο-πλασίες αποδομήσεις κολλάζ συρραφές: Edgar Allan Poe [Al Aaraaf]=[ αστέρι που ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τύχο Μπράχε- εμφανίστηκε ξαφνικά απέκτησε μεγάλη λαμπρότητα και σύντομα εξαφανίστηκε για πάντα, μτφρ. Τ. Παπατσώνη- ΣΥΝΕΧΕΙΑ 1990] ////// EZRA POYND, LUSTRA, Τ. Μενδράκος μτφρ. ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 1989 ////// Ρομαίν Βενγκαρτέν /////// W. Borchert
[σημ. 1]: coitus[λατιν] συνουσία
[σημ. 2]: Bellotti, παλιό εστιατόριο του Λονδίνου- [βλ. EZRA POYND, LUSTRA, Τ. Μενδράκος μτφρ. ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ 1989
[σημ. 3]: Το έργο εκτυλίσσεται μέσα στο ίδιο το πτώμα. Οι φωνές είναι νευρικές εκκενώσεις που συνεχίζουν μετά τον θάνατο. Κανείς δεν είναι ζωντανός· όλοι είναι θραύσματα μιας μνήμης που σβήνει. Η πτώση στο τέλος είναι η τελευταία σύσπαση του εγκεφάλου.
[σημ. 2]: Το πτώμα είναι το κοινό έγκλημα. Κάθε φωνή προσπαθεί να μεταθέσει την ευθύνη. Η Γυναίκα αποκαλύπτει τη συνενοχή, ο Στρατηγός τη λήθη, ο ΕΝΑΣ καταρρέει γιατί ξέρει. Η πτώση δεν είναι φυγή· είναι η αλήθεια που δεν αντέχεται.
τα πρόσωπα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.

Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.

Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.