Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2011

30 - 1.000 € θα εισπράττει ο κάθε δήμος από τις άδειες χαρτοπαιξίας!


Η χαρτοπαιξία ωφελεί σοβαρά τους δήμους! Από 30 έως και 1.000 ευρώ το χρόνο θα παίρνουν για κάθε νόμιμη άδεια που χορηγούν στα καταστήματα στα οποία επιτρέπεται η χαρτοπαιξία. Τα κριτήρια είναι πληθυσμιακά, με βάση την τελευταία νόμιμη απογραφή και με εξαίρεση τις τουριστικές περιοχές. Δείτε αναλυτικά την εγκύκλιο και τι προβλέπεται σε όλη την Ελλάδα. Με διευκρινιστική της εγκύκλιο η Γενική Γραμματεία φορολογικών και Τελωνειακών θεμάτων, διευκρινίζει πόσο ακριβώς θα πληρώνουν στον δήμο για κάθε άδεια χαρτοπαιξίας, τα καταστήματα. Να σημειωθεί ότι το «τέλος» για την άδεια διενέργειας τεχνικών παιχνιδιών  πηγαίνει κατά 90% στο κράτος και κατά 10% στον δήμο.


Η εγκύκλιος:
«ΘΕΜΑ: Υπολογισμός πληθυσμού δήμων κατά την επιβολή του τέλους διενέργειας ψυχαγωγικών τεχνικών παιγνίων με παιγνιόχαρτα.


    Με αφορμή την υποβολή ερωτημάτων των Δ.Ο.Υ. που προκύπτουν σε εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 10 του ν. 3037/2002 (ΦΕΚ 174 Α'), σε σχέση με τις νεότερες ρυθμίσεις του ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 Α') «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης», θέτουμε υπόψη σας τα εξής:


    1. Με τις διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 3037/2002, προβλέπεται ότι: 


    «1. Τα ψυχαγωγικά τεχνικά παίγνια με παιγνιόχαρτα διενεργούνται ελεύθερα. Όταν διενεργούνται σε ειδικό διασκευασμένα τραπέζια, απαιτείται άδεια διενέργειας ψυχαγωγικών τεχνικών παιγνίων και καταβολή ετήσιου τέλους. Η άδεια χορηγείται από το δήμο ή την κοινότητα, στην περιφέρεια των οποίων εγκαθίστανται ή λειτουργούν και ισχύει μέχρι την τυχόν ανάκλησή της. Η αδεία εκδίδεται εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης συνοδευομένης από τα απαιτούμενα δικαιολογητικά. 


    2. Για τη χορήγηση της άδειας, καθώς και τη διατήρησή της σε ισχύ κατ' έτος, επιβάλλεται στους ιδιοκτήτες των καταστημάτων ετήσιο τέλος με την ονομασία "τέλος διενεργείας ψυχαγωγικών τεχνικών παιγνίων με παιγνιόχαρτα", το οποίο επιμερίζεται σε ποσοστό 90% υπέρ του Δημοσίου και σε ποσοστό 10% υπέρ του δήμου η της κοινότητας στην περιοχή των οποίων εγκαθίστανται και λειτουργούν τα παίγνια αυτά. 


    3. Το ετήσιο τέλος επιβάλλεται σε κάθε τραπέζι που είναι ειδικά διασκευασμένο για τη διενέργεια ψυχαγωγικών τεχνικών παιγνίων με παιγνιόχαρτα στους ανωτέρω χώρους και υπολογίζεται από 1.1.2003 ως εξής: 


    α. Για δήμους και κοινότητες με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους σε τριάντα ευρώ, με εξαίρεση τους δήμους και κοινότητες που εμπίπτουν στην επομένη περίπτωση. 


    β. Για δήμους και κοινότητες με πληθυσμό μέχρι 2.000 κατοίκους που έχουν περιοχές χαρακτηρισμένες ως τουριστικές ή αρχαιολογικές ή με ιαματικά λουτρά, καθώς και σε πλοία των γραμμών εσωτερικού, σε διακόσια ευρώ. 


    γ. Για δήμους και κοινότητες με πληθυσμό από 2.001 μέχρι 10.000 κατοίκους σε τριακόσια ευρώ. 


    δ. Για δήμους με πληθυσμό από 10.001 μέχρι 50.000 κατοίκους σε τετρακόσια ευρώ. 


    ε. Για δήμους με πληθυσμό πάνω από 50.000 κατοίκους σε επτακόσια ευρώ. 


    στ. Για εντευκτήρια σωματείων, συλλόγων και ομίλων σε χίλια ευρώ. 
4. Για τον υπολογισμό του πληθυσμού κάθε δήμου ή κοινότητας λαμβάνεται υπόψη η τελευταία απογραφή. Για τον υπολογισμό του τέλους λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός του δήμου ή της κοινότητας πριν από τη συνένωση που έγινε κατά τις διατάξεις του Ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 244 Α΄) ή κατά τις διατάξεις των Νόμων 1416/1984 (ΦΕΚ 18 Α΄) και 1622/1986 (ΦΕΚ 92 Α΄). Η περιοχή της τέως διοικήσεως πρωτευούσης και το πολεοδομικό συγκρότημα Θεσσαλονίκης θεωρούνται, για την εφαρμογή του άρθρου αυτού, το καθένα ως ένας δήμος». 


    2. Με τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 Α') "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης - Πρόγραμμα Καλλικράτης" προβλέπεται ότι:


    «1. Η εδαφική περιφέρεια του κάθε δήμου που συνιστάται με τον παρόντα νόμο αποτελείται από τις εδαφικές περιφέρειες των συνενούμενων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.). Οι εδαφικές αυτές περιφέρειες αποτελούν τις δημοτικές ενότητες του νέου δήμου και φέρουν το όνομα του πρώην δήμου ή της κοινότητας.


    2. Τα τοπικά διαμερίσματα που ορίζονται στο άρθρο 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006 (Κ.Δ.Κ.) (ΦΕΚ 114 Α'), μετονομάζονται σε τοπικές κοινότητες, εφόσον έχουν πληθυσμό έως και 2.000 κατοίκους και σε δημοτικές κοινότητες εφόσον έχουν πληθυσμό μεγαλύτερο από 2.000 κατοίκους. Τοπικές ή δημοτικές κοινότητες αποτελούν και οι δήμοι ή οι κοινότητες που καταργήθηκαν ύστερα από εθελούσια συνένωση σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 410/1995 (ΦΕΚ 231 Α) ή συνενώνονται με τον παρόντα νόμο και δεν αποτελούνται από τοπικά διαμερίσματα.


    3. Δημοτική κοινότητα συγκροτούν τα τοπικά διαμερίσματα νησιών που έχουν πληθυσμό άνω των χιλίων (1.000) κατοίκων. Επίσης, συγκροτούν δημοτική κοινότητα ανεξαρτήτως πληθυσμού πρώην κοινότητες ή τοπικά διαμερίσματα που εκτείνονται σε όλη την περιφέρεια του νησιού και δεν αποτελούν δήμο σύμφωνα με το άρθρο 1.


    4. Τα δημοτικά διαμερίσματα στα οποία διαιρούνται οι δήμοι άνω των 100.000 κατοίκων μετονομάζονται σε δημοτικές κοινότητες».


    3. Με βάση τις προαναφερόμενες διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 10 του ν. 3037/2002, για τον καθορισμό του ύψους του οφειλόμενου τέλους θα λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός που είχε ο Δήμος ή η Κοινότητα σύμφωνα με την τελευταία απογραφή. Συνεπώς, λαμβάνεται υπόψη η τελευταία απογραφή του έτους 2001 ενώ ως προς τον τρόπο υπολογισμού του πληθυσμού του δήμου ή της κοινότητας, δεν επέρχεται καμία μεταβολή".
Πηγή www.eklogika.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η Γνώμη Κιλκίς- Παιονίας διευκρινίζει στους αναγνώστες της ότι θεωρεί αυτονόητο το δικαίωμα του σχολιασμού και της κριτικής έκφρασης, όταν αυτό φυσικά δεν στοχεύει στην απαξίωση, στην ύβρη και στην προσβολή ατόμων και θεσμών.

Το αναγνωστικό κοινό θα πρέπει να γνωρίζει ότι η Γνώμη, επιδιώκοντας μια υγιή και αμφίδρομη επικοινωνία, δεν δημοσιεύει ανυπόγραφα σχόλια, αλλά ούτε και σχόλια ρατσιστικού, προσβλητικού και υβριστικού περιεχομένου.

Τα ενυπόγραφα άρθρα τέλος, εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας.