Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2019

"Γκρέκο μασκαρά"*


Του Μάκη Ιωσηφίδη
Άκου Νεοέλληνα (στη θέση του πρώτου συνθετικού νεο - μπορεί να βάλει ο καθένας ό,τι άλλο έρχεται στο μυαλό του).
Άκου λοιπόν ανθρωπάκο.

Είσαι ένα είδος που ανήκεις ακόμα στην κατηγορία Homo Νεάντερταλ και περνιέσαι, τρομάρα σου, για απόγονος των αρχαίων Ελλήνων.

Ζεις μέσα στη μόνιμη υποκρισία, θεοποιείς τα εθνικά σου ελαττώματα και χλευάζεις τους βόρειους κουτόφραγκους.

Χαραμίζεις την ύπαρξή σου για να αποκτήσεις ένα ‘’εξοχικό’’ χτίζοντας μέσα σε ρέματα, κλείνοντας ακτές κι όλα αυτά λαδώνοντας τους πάντες. Ουρλιάζεις μπροστά στις κάμερες όταν γίνει η στραβή και πνίγεσαι από τα ρέματα που εσύ μπάζωσες. Καταριέσαι το κράτος που εσύ τόσα χρόνια λάδωνες.

Κλαίγεσαι μπροστά στις κάμερες όταν ξεσπάει η πυρκαγιά και καίγεσαι, ξεχνώντας ότι έχτισες ό,τι μπορούσε να χτιστεί, δεν έδωσες ένα μέτρο γης για να γίνει η αντιπυρική ζώνη, δεν έδωσες ένα μέτρο γης για να διαπλατυνθεί ο δρόμος που περνά από μπροστά σου.

Βρίζεις τον Δήμαρχο που εσύ ψήφισες με βάση όχι τις ικανότητές του και τη θητεία του στην αυτοδιοίκηση αλλά με βάση το life style που σου πλασάρουν τα σάπια ιδιωτικά ΜΜΕ που τώρα κλαίνε για σένα.

Βρίζεις τους άχρηστους πολιτικούς εσύ που έκανες ευρωβουλευτές και βουλευτές, ανθρώπους που το μόνο που έκαναν σ’ όλη τους τη ζωή ήταν να κλωτσούν ένα φουσκωμένο πετσί και ανήκαν στην ομαδάρα σου καραγκιόζη.

Βρίζεις τους πολιτικούς, εσύ που βάζεις με την ψήφο σου σε θέσεις ευθύνης θλιβερά υποπροϊόντα του ντόπιου star system.

Σ’ όλη σου τη ζωή αγωνίζεσαι να κλέψεις το κράτος μην πληρώνοντας αυτό που σου αναλογεί ως φόρο και μυξοκλαίγεσαι επειδή δεν έχουν γάζες στα νοσοκομεία.

Φωνάζεις για την έλλειψη αξιοκρατίας και χωρίς ντροπή τρέχεις στον βουλευτή για να βολέψει κάπου το παιδί σου.

Στις εκλογές των Δήμων ψηφίζεις για δημοτικούς συμβούλους ανθρώπους όχι με βάση την μόρφωση, την ακτινοβολία, την προσφορά στον τόπο αλλά τον τρίτο ξάδελφο του μπατζανάκη σου ‘’για να έχουμε κάποιον δικό μας στο Δήμο’’ και μετά φωνάζεις που ο ένας αντιδήμαρχος ‘’τα πήρε’’, ο άλλος τα έκανε μαντάρα και ο τρίτος έλαμψε δια της απουσίας του.

Τρέχεις στο γειτονικό κράτος των Σκοπίων, κάνεις τις αγορές σου, βάζεις φθηνή βενζίνα, αφήνεις τα λεφτά σου στα καζίνο τους και σε βλέπω μετά στα συλλαλητήρια φωνάζοντας για τη Μακεδονία που είναι ελληνική.

Αγοράζεις το σκυλάκι για τα γενέθλια του παιδιού σου και όταν αυτό βαρεθεί, το αφήνεις αδέσποτο στους δρόμους για να φωνάζεις μετά για τις ευθύνες του Δημάρχου που δεν κάνει τίποτα για τα αδέσποτα.

Τυφλωμένος από το ποδοσφαιρικό σου πάθος για την ομάδα σου, μουντζουρώνεις με συνθήματα τα οδόσημα και φωνάζεις γιατί σκοτώθηκε ο πατέρας σου από τροχαίο με το αυτοκίνητό του λόγω πλημμελούς οδοσήμανσης.

Συγκινείσαι στα γήπεδα με βυζαντινά πανό, ανατριχιάζεις που ο πρόεδρος ονόμασε το νέο σου γήπεδο ‘’Αγια-Σοφιά’’ και την ώρα του αγώνα κατεβάζεις χριστοπαναγίες και φωνάζεις εμετικά συνθήματα για τις μανάδες του διαιτητή και των αντίπαλων προέδρων και ποδοσφαιριστών.

Στέκεσαι όρθιος στον εθνικό ύμνο, φωνάζεις για τη Μακεδονία και την Κυριακή αποκαλείς εν χορώ ‘’Βούλγαρους’’ τους ποδοσφαιριστές των ομάδων της Μακεδονίας. Κι όλα αυτά για ένα φάουλ, ‘’για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…’’.

Εσύ πάλι, ‘’προοδευτικέ αριστερέ’’ της συμφοράς που την αριστερά την αντιλαμβάνεσαι ως ηρωοποίηση του κάθε παραιτημένου λούμπεν, ως καταστροφή πανεπιστημίων που έχτισε με τον ιδρώτα του ο λαός εν ονόματι του οποίου δρας, ως κάψιμο καταστημάτων και αυτοκινήτων απλών ανθρώπων, ως λεηλασία περιουσιών, ένας θλιβερός καραγκιοζάκος είσαι.

Κι εσύ ρε πονηρέ πολιτευτή, εδώ και διακόσια χρόνια ύπαρξης αυτού του κράτους, το μόνο που σ’ ενδιαφέρει είναι η εκλογή και επανεκλογή σου. Κυβερνάς και αφήνεις να διαιωνίζονται διαχρονικά προβλήματα επειδή αν τα αγγίξεις ‘’η κυβέρνηση θα έχει πολιτικό κόστος’’. Λες και υπάρχεις στην πολιτική για να κερδίζεις μόνιμα εκλογές. Κάνε το σωστό ρε και πέσε. Γι’ αυτό υπάρχεις και όχι για να απολαμβάνεις μόνιμα τα προνόμια της εξουσίας.

Υποκριτή νεοέλληνα. Φανατικέ πατριώτη που ασελγείς στην πατρίδα σου. Φανατικέ Χριστιανέ που κλέβεις, ρημάζεις, ατιμάζεις και μετά πηγαίνεις να προσκυνήσεις λείψανα αγίων και κοιμάσαι ήσυχος.

Αγράμματος, απαίδευτος, κομπλεξικός και ανάξιος της λέξης ΕΛΛΗΝΑΣ θεωρείς το άθλιο σαρκίο σου απόγονο ανθρώπων που πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια ανέβασαν την ανθρώπινη σκέψη στα ουράνια.

Κοιτάζεις στον καθρέφτη σου και βλέπεις τα εθνικά σου σύμβολα, τον Αριστοτέλη, τον Μεγαλέξανδρο, τον Κολοκοτρώνη και το μόνο που δεν βλέπεις άθλιε είναι αυτό που σε αντιπροσωπεύει, τον Καραγκιόζη.

Έκλαιγα για τα νέα παιδιά μας, τον αφρό της ελληνικής κοινωνίας που εδώ και εννιά χρόνια ξενιτεύτηκαν στις χώρες του εξωτερικού. Δεν κλαίω πια. Χαίρομαι που γλίτωσαν από σένα πανάθλιε νεοέλληνα.

(*Ο τίτλος δάνειο από το τραγούδι του Γιάννη Μηλιώκα)

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου