Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Το Πολύκαστρο που θα 'θελα να ζω

Της Σοφίας Μουστακίδου
Μόνιμη κάτοικος εξωτερικού αποφάσισα να περάσω τις διακοπές μου στην Ελλάδα. Να επισκεφτώ την γενέτειρα μου, το Πολύκαστρο. Η ανιψιά μου με περίμενε στα σύνορα. Λίγο μετά το απόγευμα φτάσαμε οδικώς. 

Έπειτα από ολιγόλεπτη στάση ξεκινήσαμε για το Πολύκαστρο. Πριν ξεκινήσουμε την πορεία μας συναντήσαμε τον σταθμό διοδίων. Πως άλλαξαν οι καταστάσεις; διόδια εδώ; Η ανιψιά μου που εξήγησε ότι ο ρόλος των διοδίων δημιούργησε θέσεις εργασίας αλλά και βελτίωσε σημαντικά το οδικό δίκτυο με φωταγώγηση όλης της διαδρομής αλλά και ένα οδόστρωμα χωρίς ρωγμές και κακοτεχνίες. 

Φτάσαμε στο κόμβο της αερογέφυρας Πολυκάστρου. Αντίκρισα το εγκαταλελειμμένο κτήριο των διοδίων να λειτουργεί προς έκπληξη μου. Είναι ένα από τα εγκαταλελειμμένα κτήρια που η δημοτική αρχή αξιοποίησε.

Το παρόν λειτουργεί ως δημοτικό φυτώριο σε συνεργασία με το δασαρχείο, ένας εκθεσιακός χώρος με φυτά και δένδρα όπου οι δημότες μπορούν να προμηθευτούν. Το Πολύκαστρο έγινε ένας προορισμός με πράσινο. 

Ο δήμαρχος έδωσε έμφαση στην μεταμόρφωση του Πολυκάστρου σε ένα πνεύμονα πρασίνου μειώνοντας έτσι τις θερμοκρασίες του καλοκαιριού, δημιουργώντας κατάφυτα από δέντρα και λουλούδια συνοικιακά πάρκα. 

Ο κεντρικός δρόμος γέμισε από συστοιχίες δένδρων. Η επόμενη μέρα ήταν πιο ελπιδοφόρα. Η περιπλάνηση μου στο Πολύκαστρο ήταν εποικοδομητική. 

Πέρα από το πράσινο που δεσπόζει σε όλες τις γειτονιές εξέχουσα θέση έχουν τα εγκαταλελειμμένα δημόσια κτήρια όπου μετέτρεψε περίτεχνα ο δήμος σε χρήσιμες ευπαρουσίαστες κτηριακές δομές. 

Για παράδειγμα το εγκαταλελειμμένο κτήριο του ΟΣΕ στην άκρη του Πολυκάστρου, μετατράπηκε σε σύγχρονο χώρο φιλοξενίας και φροντίδας των αδέσποτων ζώων, ενώ ακολουθεί η πλήρη ενημέρωση στα σχολεία και σχετικές καμπάνιες για το θέμα. 

Κάπου εκεί λειτουργεί αυτόνομα η νέα λαϊκή αγορά, η οποία είναι ένα υπέροχος χώρος προμήθειας αγαθών, χωρίς να επηρεάζει την κυκλοφορία των οχημάτων και να θέτει σε κίνδυνο τους πεζούς. 

Η μεγάλη αλλαγή είναι ο κεντρικός δρόμος τους Πολυκάστρου. Η γνωστή κεντρική οδός που πάντα υπήρχαν διπλό παρκαρισμένα, οι όποιες λωρίδες κίνησης περιορίστηκαν σε μια λωρίδα και με διάζωμα στην μέση. 

Το δε υπόλοιπο οδόστρωμα μετατράπηκε σε πεζόδρομο και σε χώρο που επιτρέπεται η κίνηση με ποδήλατα. Η όλη διαδρομή γεμάτη από δένδρα και παγκάκια ενώ η φωταγώγησή της γίνεται με αυτόνομα ηλιακά πάνελ. 

Καθ’ όλη της διαδρομής η δημοτική αρχή προέβλεψε ελεύθερους χώρους στάθμευσης για τα οχήματα εξυπηρετώντας τους οδηγούς πλησίον της κεντρικής αγοράς. 

Η συνολική εικόνα εντός Πολυκάστρου σε όλες τις γειτονιές υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης, σκουπιδιών αλλά και γυαλιών. Οι κάτοικοι πλέον ο καθένας φροντίζουν για το μέρος του πεζοδρομίου και του δρόμου που τους αναλογεί, καθιστώντας τους ενεργούς κατοίκους. 

Πέριξ του Πολυκάστρου συνάντησα την διαδρομή πλησίον στον ποταμό Αξιό η οποία αξιοποιήθηκε και δημιουργήθηκε μονοπάτι περιπατητών με παρουσία αναψυκτηρίου. Στο δε σταθμό του τρένου τα εγκαταλελειμμένα κτήρια πλέον φιλοξενούν ιδρύματα δίνοντας δυνατότητα σε ανθρώπους για μια δεύτερη ευκαιρία στην ζωή. 

Το δε καταπληκτικό ότι ο σιδηρόδρομος που συνδέει το Πολύκαστρο με την Θεσσαλονίκη με τακτά δρομολόγια δημιουργώντας ένα είδος προαστιακού σιδηροδρόμου και ανάγοντας το Πολύκαστρο σε προάστιο της Θεσσαλονίκης ανοίγοντας ορίζοντες και πολλαπλασιάζοντας τις επιλογές των δημοτών. 

Όλα αυτά δημιούργησαν θέσεις εργασίας δίνοντας ανάσα στην τοπική κοινωνία.

Αυτό είναι το Πολύκαστρο που θα ήθελα να ζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου