Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

Δεύτερη μαρξιστική ανασκαφή στον Αισχύλο: Η προμηθεϊκή φύση του προλεταριάτου

Γράφει ο Φώτης Μισόπουλος
.....ο Προμηθέας Δεσμώτης είναι η μοναδική τραγωδία όπου ο χορός εξοντώνεται μαζί με τον ήρωα. Ο λαός εξολοθρεύεται με αυτόν που οδηγεί την εποποιία της εξέγερσης,[*]- ο λαός-, δηλαδή η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της[**]. 


Εάν οντικά και οντολογικά υπάρχει εξέγερση - ο άνθρωπος είναι ο σκοπός του εαυτού του, η εξέγερση ορίζει την ελευθερία του μέσα στην πορεία του διαλεκτικού υπάρχειν, του διαλεκτικού κύκλου - της διαλεκτικής μηχανής - εκεί περιμένουμε να πραγματωθεί ως υπόσταση. 

Ο Προμηθέας και ο Χριστός, οι Γιοί του Θεού, κατεβαίνουν στη Γη, υποφέρουν, πεθαίνουν, επισκέφτονται τον Κάτω Κόσμο και ανασταίνονται εκ νεκρών.

.....η φωτιά είναι η τυφλή ελπίδα της απεριόριστης εξέγερσης, - της συνεχούς Επανάστασης - το τίμημα εξόδου από την ζωώδη αθωότητα, η συνείδηση της οδύνης που δεν έχει τέλος.[*]. 

Στη θεϊκή οικονομία πρέπει να μένει πάντα σταθερό το άθροισμα των βασάνων του κόσμου, και η αθεράπευτη πληγή του θεού- Κένταυρου Χείρωνα είναι σύμβολο του κάθε πόνου, που δεν έχει τέλος και δε θεραπεύεται ποτέ. Κουρασμένος από τον πόνο che non finisce mai προθυμοποιείται να πεθάνει για τον Προμηθέα[*]. 

Θα κατέβει μέχρι την Κόλαση, την Πυκνή Ύλη. Η συμφιλίωση απαιτεί την αποπληρωμή της. Ο εκδικητικός Δίας να μεταμορφωθεί σε δίκαιο Δία αφού πεθάνει ένας θεός. Ο Χείρων θα πάει αυτόβουλα στα Τάρταρα, γιος του ευνουχισμένου από τον Δία Κρόνου, όπως ο Προμηθέας είναι γιος ενός Τιτάνα που ευνούχισε ο Κρόνος. 

Τα Θεοφάνια είναι η συμφιλίωση των δυο Κόσμων, του Πάνω και Κάτω Κόσμου - μέσα στην τυφλή ελπίδα της φωτιάς.

....ξαναγυρίζω στο Abschweifung και στον Μαρξ: ''ο Προμηθέας αυτός ο μεγαλειωδέστερος μάρτυρας στο φιλοσοφικό ημερολόγιο. Ο άγιος προστάτης του προλεταριάτου''[*].

Ίσως μια υπόσταση προ-χριστολογικη.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[*] Jan Kott, Θεοφαγία
[**], ορισμός του Λένιν
Abschweifung, Karl Marx, Το εγκώμιο του εγκλήματος

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου