Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Το Tae Kwon Do και οι ρίζες του από το Καράτε


Του Κώστα Πουντζουκίδη*
Οι δύο από τις πιο δημοφιλείς πολεμικές τέχνες το Karate και το Tae Kwon Do προήλθαν μέσω γνώσεων από την Κίνα του Kung Fu, στην Ιαπωνία του Karate και από εκεί στην Κορέα του Tae Kwon Do.

Παρότι έχει υπάρξει προσπάθεια να συνδεθεί το Tae Kwon Do με πολεμικές τέχνες των πρώτων Κορεατών, στην πραγματικότητα η ιστορία του είναι πιο σύντομη και έχει την βάση της στον μεγάλο αντίπαλο και κάποτε εχθρό τον Κορεατών, την Ιαπωνία.

Το 1910 μέχρι το 1945 η Κορέα βρισκόταν κάτω από Ιαπωνική κατοχή και αυτό έφερε αναγκαστικά την μετεγκατάσταση πληθυσμού Κορεατών στην Ιαπωνία. Ένας ήταν και ο Lee Won-Kun o οποίος βρέθηκε στην Ιαπωνία για να σπουδάσει σε Πανεπιστήμιο και εκεί διδάχθηκε το Καράτε από τον δάσκαλο Funakoshi Gichin.  

Όταν γύρισε στην Κορέα, του δόθηκε άδεια να διδάξει το άθλημα σε Ιάπωνες και μετά σε συμπατριώτες του. Έτσι ο Lee έγινε ο πρώτος Κορεάτης που δίδαξε Καράτε στην χώρα του και το ονόμασε Tang Soo Do που σημαίνει, δρόμος των Tang δηλαδή των Κινέζων. Όλες οι βάσεις του Karate ήταν από το Κινέζικο Kung Fu γι' αυτό στην αρχή η λέξη Karate ήταν γραμμένη με κινέζικους χαρακτήρες και σήμαινε "H τέχνη των Tang".

Αργότερα ο Κορεάτης Byung-jik έμαθε το Καράτε στην Ιαπωνία αλλά ως μεταγενέστερος του Lee, πέτυχε το άθλημα στην αλλαγή της ονομασίας του από το Κινέζικο Karate σε γραμμένο με Ιαπωνικούς χαρακτήρες που σήμαινε άδειο χέρι. Όταν ο ίδιος επέστρεψε στην Κορέα ονόμασε το άθλημα kongsoodo δηλαδή "Ο δρόμος του άδειου χεριού".

Αυτοί οι δύο θεωρούνται οι πρωτεργάτες του Κορεάτικου Karate που αρκετά χρόνια μετά έγινε το σημερινό Tae Kwon Do.

Το 1950 πριν φύγει ξανά για την Ιαπωνία ο Lee επέλεξε τον μαθητή και στρατιωτικό Choi Hong-hi ως αρχηγό της σχολής στη θέση του. Ο Choi είναι ο άνθρωπος που έπαιξε το μεγαλύτερο ρόλο στην μετατροπή του αθλήματος στο σημερινό Tae Kwon Do.

Το 1955 ο Choi έχοντας ήδη πετύχει να βάλει το Κορεάτικο Καράτε ως άθλημα στον στρατό, κάλεσε γενικό συμβούλιο δασκάλων ώστε να αποφασίσουν ένα νέο όνομα για το Κορεάτικο Καράτε, για λόγους εθνικιστικούς. Οι Κορεάτες εκείνη την εποχή είχαν τρομερό μίσος στους κατακτητές Ιάπωνες.

Αν και πολλοί ήθελαν να χρησιμοποιηθεί η ονομασία taekkyon-do για να συνδεθεί με την παλαιότερη τέχνη Taekkyon, με πρόταση του Choi τελικά επιλέχθηκε η ονομασία Tae Kwon Do που έκανε αναφορά σε τεχνικές λακτισμάτων και χεριών.

Ο συσχετισμός του Κορεάτικου Καράτε με το Taekκyon έφερε συνειδητά και πολλές αλλαγές στην πολεμική τέχνη με έμφαση να δίνεται περισσότερο στα λακτίσματα και την ταχύτητα.

Ο Choi πρόσθεσε μια πιο επιστημονική προσέγγιση, αφού σκέφτηκε ότι η ταχύτητα παίζει μεγαλύτερο ρόλο από την μάζα στην τελική ενέργεια.

Έτσι σιγά σιγά φτάσαμε στο Tae Kwon Do, μια πολεμική τέχνη πολύ διαφορετική από το Karate και ακόμη περισσότερο από το Kung Fu πηγή τους.

Αργότερα ένας άλλος δάσκαλος ο Kim Un-yong, άλλαξε ακόμη περισσότερο το στυλ, φέρνοντας το πιο κοντά σε σπορ παρά σε πολεμική τέχνη που ήταν παλιότερα, με σκοπό να το εισάγει στους Ολυμπιακούς αγώνες και να το κάνει πιο προσιτό στο ευρύ κοινό.

Στις αρχές της δεκαετίας του '60, όλοι οι δάσκαλοι του Tae Kwon Do αν και κάποιοι προτιμούσαν ακόμη να χρησιμοποιούν ονόματα όπως το Tang Soo Do συναντήθηκαν και αποφάσισαν με προτροπή του Choi να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο για να κάνουν γνωστό το άθλημα. Έτσι εξηγείται και η ύπαρξη σχολών Tang Soo Doo και Tae Kwon Do σε πολλές περιοχές σε όλο τον κόσμο.

*Πουντζουκίδης Κωνσταντίνος
- Καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΑΠΘ
- Ειδικότητες: Tae kwon do, Kick boxing, Πυγμαχία, Σωματική Διάπλαση

* ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΓΝΩΜΗΣ
* Ακολουθήστε τη Γνώμη στο Facebook
* Ακολουθήστε τη Γνώμη στο Twitter
* Ακολουθήστε τη Γνώμη στο Pinterest
* Ακολουθήστε τη Γνώμη στο Google+
* Ακολουθήστε τη Γνώμη στο Dailymotion
* Ακολουθήστε τη Γνώμη στο Youtube



2 σχόλια :

  1. Να προσθέσω ότι TAE σημαίνει πόδι (χτύπημε με το πόδι), KWON σημαίνει χέρι (χτύπημα με το χέρι) και DO σημαίνει πνεύμα-μυαλό ή κατά άλλους "τρόπος ζωής". Υπάρχουν δυο ειδών, το WTF (ολυμπιακό άθλημα) και το ITF (το οποίο είχα την τιμή να γνωρίσω στα εφηβικά μου χρόνια με δάσκαλο τον Γιάννη Λαζαρίδη).

    ΑπάντησηΔιαγραφή