Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Στο περίφημο Σπήλαιο Αγίου Γεωργίου στο Κιλκίς

Το Σπήλαιο του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στο Κιλκίς, στους πρόποδες του ομώνυμου λόφου και θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της πόλης του Κιλκίς. Οι σπηλαιολόγοι το κατατάσσουν στα αξιολογότερα σπήλαια της Ελλάδας και προσφέρει στον επισκέπτη του μια μοναδική εμπειρία. Εμπειρία φυσικά είναι και η γνωριμία με τον υπεύθυνο και ξεναγό Βασίλη Μακρίδη, ο οποίος κυριολεκτικά είναι "κομμάτι και ψυχή" του σπηλαίου.


Ανακαλύφθηκε τυχαία γύρω στο 1925 από τον λατόμο Γεώργιο Παυλίδη (Μπουλασίκη) όταν κατά την εκτέλεση της λατομικής του εργασίας διάνοιξε την είσοδο του. Το 1960 έγινε η πρώτη χαρτογράφηση του από την τότε πρόεδρο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας (Ε.Σ.Ε.) την κα Άννα Πετροχείλου, ενώ οι εργασίες αξιοποίησης του άρχισαν το 1977 με την επίβλεψη της ιδίας και κράτησαν έξι χρόνια.

Το Σπήλαιο, άνοιξε για το κοινό το 1986. Έχει έκταση πάνω από χίλια τ.μ και συνολικό μήκος εξερευνημένων διαδρομών τριακοσίων μέτρων, αποτελούμενο από δυο «ορόφους». Διαθέτει σπανιότατο διάκοσμο από κοραλλιογενές υλικό και πλήθος σταλακτιτών, σταλαγμιτών και συνθέσεων, που του προσδίδουν ξεχωριστή ομορφιά.

Παρουσιάζει επίσης μεγάλο παλαιοντολογικό ενδιαφέρον. Βρέθηκαν περισσότερα από 300 δείγματα απολιθωμένων οστών ζώων ηλικίας από 10.000 έως 100.000 χρόνων. Ήταν καταφύγιο για ύαινες, αλεπούδες, άγρια βόδια, άλογα, ελάφια κ.α.
Επιπλέον το Σπήλαιο Αγίου Γεωργίου ενδείκνυται από ιατρικής πλευράς ως κατάλληλο για θεραπεία αναπνευστικών παθήσεων. 

Ειδικότερα, μετά από σχετική μελέτη, το σπήλαιο του Κιλκίς αποδείχθηκε ότι είναι ιδανικό και συγκεντρώνει όλες τις προϋποθέσεις σαν σπηλαιοθεραπευτικό κέντρο, με ευεργετική επίδραση σε περιπτώσεις χρόνιων ασθενειών του αναπνευστικού συστήματος (άσθμα) και με ιδιαίτερα καλά αποτελέσματα στα παιδιά, στη θεραπεία δερματικών ασθενειών που προέρχονται από μόλυνση αλλεργικής μορφής και στη γενική αναζωογόνηση του ανθρώπινου οργανισμού.

Σε όλα αυτά, βοηθούν οι πολύ καλές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, η ανυπαρξία όζοντος και σκόνης, η χαμηλή ή μηδενική ύπαρξη μικροοργανισμών και τέλος η παρουσία όξινου περιβάλλοντος, ασβεστίου, μαγνησίου και μιας σειράς άλλων φυσικών και χημικών παραγόντων.

Πηγή: Omorfa taxidia facebook

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου