Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Αντισταθείτε τηρώντας τα έθιμα

Γράφει η Σοφία Μαρωνίδη
Αντίσταση και πάλη....
Χριστούγεννα ήρθαν πάλι.... 
Σύννεφα σκόνης κουραμπιέ, σκεπάζουν τις πόλεις, τα χωριά και τη μαυρίλα της εποχής.. Θάλασσες σιρόπια μπακλαβά και μελομακάρονου, πνίγουν τα στενάχωρα της ζωής.. 


Το γιορτινό τραπέζι, θα είναι έτοιμο και πάλι, να αντέξει την καταναλωτική μας μανία.. Ίσως θα έπρεπε να επεκταθεί το μέτρο των capilal controls και στις εορταστικές γαστρονομικές μας συνήθειες. Διότι απειλούνται με αφανισμό τα είδη των ζώων που έχουν μορφή χοίρου, γαλοπούλας καθώς και αμνοεριφίων ( για την αντίστοιχη εορτή του Πάσχα ) 

Μαύρες μέρες είναι για τα ζωντανά, τούτες ..οι γιορτινές για μας.. και ευτυχώς που κάποιοι κάποτε, αποφάσισαν τι θα τρώμε σε κάθε γιορτή και σκόλι, για να ξέρουν τα καημένα, σε ποια ουρά να περιμένουν.. Παρ'όλα αυτά, ας κατεβάσουμε από το πατάρι της ζωής αυτές τις μέρες τουλάχιστον, ότι ευχάριστο υπάρχει εκεί... Ας τηρήσουμε τα Έθιμα, γιατί διαφορετικά, θα χάσουμε την ταυτότητά μας.. 

Θα γίνουμε ένας πολτός στη μηχανή της παγκοσμιοποίησης, όπου όλοι οι άνθρωποι θα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά.. Άλλωστε, αυτά τα Έθιμα, τα κράτησαν οι γονείς και οι παππούδες μας, σε εποχές πολύ δύσκολες και λαβωμένες από πυρά πολέμων... Θυμάμαι ακόμα, τη μυρωδιά του κάθε σπιτικού που φιλοξένησε τα παιδικά μου χρόνια.. 

Το κάθε σπιτικό είχε τη δική του.. Μα τέτοιες μέρες είχαν όλα την Χριστουγεννιάτικη μυρωδιά που αναδύεται από τα τσουρέκια τα κουλουράκια και τους κουραμπιέδες.. Με λιγοστά εδέσματα στο τραπέζι τους και με συνοδεία συνήθως ζωντανής μουσικής (κεμεντζέ, βιολί, ακορντεόν, νταούλι ) από αυτοδίδακτους οργανοπαίχτες που υπήρχαν σε κάθε χωριό ή γειτονιά, έκαναν παρέες και έστηναν γλέντια, εκτονόνωντας έτσι την κούραση και την ταλαιπωρία τους! 

Ας κάνουμε κι εμείς το ίδιο! Ας μπούμε στο παραμύθι των παιδιών και ας κρατήσουμε τη χαρά τους, μια ανάσα αισιοδοξίας.. Έχουμε όλοι δικαίωμα στη χαρά... Έτσι κι αλλιώς, η σκληρή πραγματικότητα είναι εκεί έξω... Δεν την αγγίζει το πνεύμα των Χριστουγέννων και περιμένει να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός του κουραμπιέ και της χρυσόσκονης των εορτών, για να ξαναφανεί πεντακάθαρα μπροστά μας.. Θα περάσουν οι μέρες αυτές ... 

Ο Άη Βασίλης, θα μαζέψει τα πράγματά του, θα φύγει και μεις θα μείνουμε με τους καλικάντζαρους.. Θα συνεχίσουμε αντάμα με τον καινούργιο χρόνο, ελπίζοντας να φανεί αντάξιος των προσδοκιών μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου