Σάββατο, 23 Μαΐου 2015

"Αμελέ ταμπουρού στην Ελλάδα"

Γράφει η Θεοδώρα Παπαδοπούλου
Πριν εκπνεύσει η 19 του Μάη, στο ποιούμενο μεγάλο μνημόσυνο των απογόνων των προσφύγων του Πόντου, απ' άκρη σ άκρη στην Ελλάδα ακούστηκαν σπαρακτικές κραυγές και εμπεριστατωμένοι μύδροι για την αναγνώριση της γενοκτονίας.

Οι εκπρόσωποι των ομοσπονδιών μίλησαν με συγκίνηση και δάκρυα για τις 353.000 ψυχές των προγόνων μας που περιμένουν δικαίωση με την παγκόσμια αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, μίλησαν με μεγάλη ευαισθησία και συγκίνηση για τα βάσανα που αντιμετώπισαν οι παππούδες μας, στην προσπάθεια να καταλήξουν στην Μητροπολιτική Ελλάδα, ΓΙΑ ΤΑ ΑΜΕΛΕ ΤΑΜΠΟΥΡΟΥ, ΤΗΝ ΜΕΘΟΔΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΜΕ ΠΟΡΕΙΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΓΚΑΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ, για την καχυποψία και την αδιαφορία που αντιμετωπίστηκαν στην Ελλάδα στην αρχή ως τουρκόσποροι και πολλά άλλα που όλοι τα γνωρίζουμε.

Νιώσανε στο πετσί τους οι παππούδες μας την αγωνία του πρόσφυγα για επιβίωση.
Ολα δείχνουν πως σήμερα εμείς οι πόντιοι, κουβαλάμε την βαριά σφραγίδα του πρόσφυγα στο D.N.A μας.


Υπήρξε μεγάλη προετοιμασία για την 19η του Μάη. 

Σε κάθε χωριό με μικρές εκδηλώσεις, στις μεγάλες πόλεις με φαντασμαγορικές πορείες και φωνές αγανάκτησης, γιατί τόσα χρόνια δεν μας ακούν, εδώ η ελληνική βουλή έχει μόλις καμιά 20ετία που αναγνώρισε την 19η του Μάη ως ημέρα μνήμης.

Ζω στην πόλη του Κιλκίς. 

Ιδίως στην περιοχή της Παιονίας, περνούν σε πορεία περπατώντας καθημερινά δεκάδες ταλαίπωροι Σύριοι πρόσφυγες, προωθούμενοι στα σύνορα των Σκοπίων ,οι οποίοι αφού τους συμπεριφέρονται βάναυσα,τους χτυπούν και τους στέλνουν πίσω.

Η καρδιά μου μάτωσε σήμερα, στα δικαστήρια του Κιλκίς όπου είχαν μεταφέρει μια ομάδα Σύριων με παιδιά, εφήβους και μεγαλύτερους.

Γλυκύτατα βλέμματα ,με την πονεμένη έκφραση του πρόσφυγα στο βλέμμα.

Δεν έχουν που την κεφαλή κλίναι, θα περπατήσουν, θα περπατήσουν, μέχρι πότε;

Και εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα, αρκεί εμείς να είμαστε καλά.

Ευτυχώς η ανθρωπιά των απλών πολιτών τους βοηθάει και τους ανακουφίζει.

Που είστε όμως εσείς Ποντιακά Σωματεία; ΠΟΠΣ, ΠΟΕ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ; 

Μήπως το καλύτερο μνημόσυνο για τις 353.000 ψυχές των προγόνων μας θα ήταν να βγούμε μπροστά και με αγάπη να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε αυτούς τους νέους πρόσφυγες που η χώρα τους αργοπεθαίνει από την επέλαση των Τζιχαντιστών και προσπαθούν με νύχια και δόντια να ζήσουν;

Αυτούς τους ταλαιπωρημένους που περπατούν μέσα στην Ελλάδα αργοπεθαίνοντας από όλα αυτά που τους επιφυλάσσει η μοίρα τους;

Μήπως να βγάλουμε τις παρωπίδες και να δούμε αυτούς τους ανθρώπους που περνάνε από δίπλα μας;

Μόνο τότε θα γίνουμε πιστευτοί,ότι δεν είμαστε υποκριτές, ότι έχουμε ανθρωπιά, ότι θέλουμε τα παιδιά να είναι παντού παιδιά με δικαίωμα στην ζωή.

Βγείτε μπροστά, βοηθήστε τώρα, όχι με κορόνες και κροκοδείλια δάκρυα, κάντε μας περήφανους, ότι πραγματικά καταλάβαμε το δράμα που πέρασαν οι πρόγονοι μας, και τώρα που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας ξανά, προσπαθούμε.

ΑΥΤΟ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΤΙς ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ 353.000 ΑΤΑΦΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ, ΟΧΙ αν υπάρξει αναγνώριση από την Σιέρα Λεόνε.


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου