Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Ο μπαμπουίνος και ο δήμιος

Για τη μεταφορά, ο Βασίλης Βαλκάνος
Καθήμενος στο γνωστό ψηλότερο κλαδί της ζούγκλας τελευταία αισθάνομαι άβολα πολύ άβολα. Exω Μεγάλη θλίψη από την εν ψυχρώ εκτέλεση των επιβατών του πολιτικού αεροσκάφους στην Ουκρανία ενώ παρακολουθώ με προσοχή τα όσα συμβαίνουν στην λωρίδα της Γάζας τις τελευταίες εβδομάδες.
Αν και τα τελευταία τριάντα χρόνια ακούω το ίδιο βιολί, νιώθω μια τεράστια θλίψη, για τα παιδιά , θλίψη για τα θύματα για τα γεροντάκια, θλίψη για αυτούς που φεύγουν άδικα, για αυτούς που μένουν, για όλους.

Πήρα και εγώ την γούνα μου λοιπόν και τράβηξα στεναχωρημένος να ρίξω κανένα βοτκάκι καλοκαιρινό για να μην σκέφτομαι. Εκεί στο γνωστό μπαρ όπου έχουν ξανασυμβεί διάφορα περίεργα.

Βολεμένος στο σκαμπό τριχωτός καμαρωτός πάντα αρχηγικός αλλά και σκεπτικός, παρατήρησα δίπλα μου ένα υπέργηρο τύπο υπερβολικά ρυτιδιασμένο να πίνει και να μονολογεί υψώνοντας το ποτήρι του κάθε λίγο εις υγείαν των κορόιδων. Μια δυο τρεις!

-Βρε παππούλη του λέω πες μου και έμενα το τριχωτό να μάθω προς τι οι συνεχείς αναφορές στο πουθενά και η γεμάτη στόμφο πρόποσή σου στα κορόιδα!

-Μπαμπουίνε μεγάλε αρχηγέ σε αναγνώρισα και θα σου μιλήσω. Ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Είμαι ακόμη ένα ραντεβού σου με την ιστορία! Εγώ είμαι ο μοχλός των πάντων. Κάνω τις δύσκολες δουλειές. Εγώ κινώ τα νήματα. Εγώ εκτελούσα στο παρελθόν και εκτελώ ακόμη και σήμερα! Εγώ τραβάω τον μοχλό! Είμαι Δήμιος!

Αρχικά μου σηκώθηκε η τρίχα η και ολόκληρη η γούνα αλλά κράτησα την ψυχραιμία μου.

-Δεν σταμάτησα όμως εκεί, συνέχισε το γεροντάκι, διότι η χαρά του δήμιου είναι μοναδική. Συνέχισα να τραβάω μοχλούς και τραβάω ακόμη και σήμερα. Δεν σταμάτησα λεπτό να δικάζω να καταδικάζω να κρίνω να επικρίνω, να απονέμω δικαιοσύνη και ταυτόχρονα να πουλάω όπλα. Κυρίως όμως πουλάω ελπίδα και όραμα. Και κρεμάλες πολλές κρεμάλες! Ελπίδα για έθνη για κράτη για λαούς και επαναστάτες, για δημοκράτες και κομουνιστές για σοσιαλιστές όπως θέλεις πες το ο μοχλός είναι ό ίδιος το ίδιο και η κρεμάλα.

Καλά βρε παππού και τα μωρά; Οι άμαχοι οι γυναίκες οι οικογένειες τα δράματα;

- Άστα αυτά τριχωτέ! Και με κοίταξε με τα διαβολικά του κατακόκκινα μάτια! Αυτά όπως είπε ένας μεγάλος είναι λεπτομέρειες! Είναι στατιστικά δεδομένα! Είναι επίσης και πολύ καλές ειδήσεις. Κυρίως όμως είναι τροφή για τους συνεργάτες μου ή καλύτερα τους συνεργούς μου που αναλύουν και τροφοδοτούν διαρκώς το σύστημα! Τους πελάτες μας. Τους Λαούς! Τι είναι ο θάνατος μπροστά στην πολιτική ,την εξουσία ,στο χρήμα. Άσε που κάνω και λειτούργημα και ισορροπώ την ζωή στον πλανήτη.

-Καλά και οι διεθνείς οργανισμοί; Εμείς οι αδιαμφισβήτητοι ηγέτες;

-Οργανισμοί; Εγώ κάνω κουμάντο στους οργανισμούς αλλά δεν με βλέπεις γιατί φοράω κουκούλα! Όσο για εσένα είσαι αρχηγός στην ζούγκλα σου που είναι μικρή, πολύ μικρή !

Άρχισα να αγριεύω και να θέλω να τον αρπάξω. Αλλά και εκεί με πρόλαβε .

-Μην το σκέπτεσαι καν τριχωτέ μπαμπουίνε οι δήμιοι είμαστε ανίκητοι και αιώνιοι και το σπουδαιότερο Αθάνατοι.

Άσε που το απολαμβάνουμε κιόλας!

Πιές την βότκα σου τώρα και άντε στο κλαδί να κάνεις τον αρχηγό.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου