Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2012

Διαβάστε και κάτι που δεν θα μάθετε από κανένα καθεστωτικό ΜΜΕ…

Οι Ισλανδοί ενέκριναν με δημοψήφισμα το Νέο Σύνταγμα που έφτιαξαν οι πολίτες. 
Λίγο έως πολύ αρκετοί από εμάς γνωρίζουμε τι έκαναν οι Ισλανδοί και πως διασώθηκαν. Πόσοι όμως από εμάς γνωρίζουν ότι χθες έγινε ένα ακόμα δημοψήφισμα στην Ισλανδία; Πολλοί λίγοι. Κανένα ελληνικό καθεστωτικό ΜΜΕ δεν πληροφόρησε τον ελληνικό λαό για το θέμα αυτό. Ποιος ο λόγος;
Απλά γιατί κάτι τέτοιο θα αφύπνιζε τον ελληνικό λαό και θα του έμπαιναν παρόμοιες σκέψεις. Οι Ισλανδοί, όπως είναι ήδη γνωστόν, μετά τα δύο συνεχόμενα δημοψηφίσματα στο πρόσφατο παρελθόν,…. δεν δέχτηκαν να μπουν στο ΔΝΤ για να σώσουν τις τράπεζες. Αντίθετα, φυλάκισαν τους υπεύθυνους τραπεζίτες και καταδίκασαν τον πρώην πρωθυπουργό τους και φυσικά διασώθηκαν χωρίς να περιέλθουν στην εξαθλίωση που θα περιέλθουμε εμείς σε λίγο καιρό.
Δεν στάθηκαν όμως εκεί, αλλά με ηγέτη έναν υπέροχο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έκαναν και κάτι άλλο που αποτελεί κόκκινο πανί για το ελληνικό σάπιο και διεφθαρμένο πολίτευμα. Έκαναν μόνοι τους Λαϊκό Συνταγματικό Συμβούλιο από εκλεγμένους πολίτες. Συνέταξαν με ανοικτή δημόσια διαβούλευση μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα νέο Σύνταγμα, σε αντικατάσταση αυτού που είχαν από το 1944 και χθες 20-10-2012 έκαναν νέο δημοψήφισμα για έγκριση του Συντάγματος που έφτιαξαν οι ίδιοι οι πολίτες.
Σύμφωνα λοιπόν με τα αποτελέσματα τις πρώτες μεταμεσονύκτιες ώρες, όπως πληροφορούμαστε από την ιστοσελίδα ICELAND REVIEWONLINE, τα δύο τρίτα του Ισλανδικού λαού και συγκεκριμένα το 68,3% ψήφισαν υπέρ του νέου Συντάγματος.
Το δημοψήφισμα αυτό είναι συμβουλευτικού χαρακτήρα και εναπόκειται στο Ισλανδικό Κοινοβούλιο να το αποδεχτεί όπως έχει ή τουλάχιστον να ακολουθήσει τους βασικούς κατευθυντήριους άξονές του.
Με αυτόν το Πρόεδρο της Δημοκρατίας όμως που έχουν, είναι βέβαιο πως η απόφαση του λαού θα γίνει σεβαστή.
Να λοιπόν γιατί τα ελληνικά ΜΜΕ ακολουθούν την τακτική «μούγκα στη στρούγκα».
Πέτρος Χασάπης
Σχόλιο ιστολογίου:
Να σημειωθεί πως οι Ισλανδοί προκειμένου να βρουν και να επιστρέψουν στην χώρα τους όλους τους πολιτικούς που έφυγαν από την Ισλανδία, απευθύνθηκαν σε εταιρεία εύρεσης καταζητουμένων, η οποία μέσα σε τρεις μήνες βρήκε, συνέλαβε και μετέφερε στην Ισλανδία όλους τους φυγάδες πολιτικούς. Το κόστος αυτής της “επιχείρησης” ήταν 5 ευρώ ανά Ισλανδό πολίτη.

troktiko.eu

3 σχόλια :

  1. Αντί δικού μου σχολίου, παραθέτω αποσπάσματα από μία επιστολή που δημοσιεύθηκε ευρέως στο διαδίκτυο:
    Η επιστολή είναι του Χρήστου Μαγγούτα, ομογενή μας από το Τορόντο του Καναδά…:
    "Προς τον κ. Παπούλια:
    Είστε πρόεδρος της Δημοκρατίας;
    Αν είχα τη δύναμη θα προτιμούσα ως πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας όχι εσάς αλλά τον Ισλανδό πρόεδρο, τον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Μπορεί να καυχιόμαστε ότι εμείς γεννήσαμε τη δημοκρατία, αλλά πάει καιρός πια που δεν έχουμε συγγένεια μαζί της.
    Όταν το ισλανδικό Κοινοβούλιο ενέκρινε κάποιο νόμο παρόμοιο με το Μνημόνιο 1 και στάλθηκε για επικύρωση στον πρόεδρο της δημοκρατίας, αυτός ενεργοποίησε το μόνο δικαίωμα που είχε, όπως κι εσείς: δεν το υπέγραψε και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε δημοψήφισμα στη χώρα αυτή. Η εξήγηση ήταν σαφής: «Δε μπορώ εγώ ή οι λίγοι βουλευτές που ψήφισαν αυτό το νόμο να αναλάβω την ευθύνη να επικυρώσω ένα νόμο που θα επηρεάσει τη ζωή κάθε πολίτη της χώρας μου. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα μόνο ο λαός μπορεί να αποφασίσει».
    Το δημοψήφισμα έγινε και ο λαός απέρριψε το νόμο. Δεν είχε άδικο: τρεις τράπεζες είχαν δανειστεί 80 δις ευρώ, ήτοι το δεκαπλάσιο από το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα της χώρας, είχαν χρεοκοπήσει και τώρα ζητούσαν από το λαό να πληρώσει τους δανειστές σε διάφορες χώρες.
    Οι πολιτικοί άρχισαν νέες συνομιλίες με τους δανειστές και έφεραν τροποποιημένο σχέδιο στη Βουλή, κάτι σαν Μνημόνιο 2, το οποίο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία και στάλθηκε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για επικύρωση. Και πάλι εκείνος είπε όχι και ζήτησε νέο δημοψήφισμα. Το επιχείρημά του ήταν σαφέστατο: «Στα μεγάλα θέματα δεν αποφασίζουν προσωρινοί ηγέτες, ηγέτης είναι ο λαός και αυτός θα αποφασίσει». Χρειάστηκε να κατεβεί στους δρόμους για να υπερασπιστεί τη θέση του ενάντια στη λυσσαλέα επίθεση των πολιτικών. Υπάρχουν βίντεο που δείχνουν τη σύζυγό του να αγκαλιάζει διαδηλωτές που η αστυνομία τους έχει πνίξει στα καπνογόνα. Ήταν ανένδοτος στις αρχές του: «Υπάρχουν χώρες πιο ισχυρές οικονομικά από μας, εμείς όμως δεν πρόκειται να βάλουμε το κέρδος πάνω από τη Δημοκρατία».
    Στο νέο δημοψήφισμα ο λαός απέρριψε και το Μνημόνιο 2.
    Ο πρόεδρος το πήγε ακόμα πιο πέρα και ζήτησε αναθεώρηση του συντάγματος, μόνο που αυτή τη φορά η αναθεώρηση δε θα γινόταν από πολιτικούς αλλά από τον ίδιο το λαό. Το επιχείρημά του ήταν και πάλι ατράνταχτο: «Ο λαός είναι η υπέρτατη εξουσία, αυτός πρέπει να συντάξει το σύνταγμα». Έγιναν χιλιάδες συναντήσεις, στάλθηκαν άπειρα ηλεκτρονικά μηνύματα και η λαϊκή επιτροπή κατέληξε σε μια μορφή του συντάγματος που φυσικά δεν είχε ούτε παραγραφές, ούτε ασυλίες και ούτε φοροαπαλλαγές για τους πολιτικούς....

    Σε κάποια στιγμή χρειάστηκε να καλέσουν το ΔΝΤ για βοήθεια, αλλά υπό ένα όρο: «Θα σας πληρώσουμε ό,τι δανειστούμε, αλλά υπό ένα όρο: δε θα πειραχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα κοινωνικά προγράμματα, γιατί είμαστε μια σκανδιναβική σοσιαλιστική κοινωνία και σκοπός μας είναι η ευημερία του πολίτη και όχι τα κέρδη των τραπεζών»…

    Αλλά ο πρόεδρος μιας δημοκρατίας δε σταμάτησε εκεί: ζήτησε να γίνει έλεγχος στα οικονομικά όλων των πολιτικών και πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν τον πέλεκυ της δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του πρωθυπουργού. Η έκθεση της αδέσμευτης επιτροπής έφτασε τις 2,500 σελίδες και χρειάστηκαν 45 συνεχείς ώρες για να διαβαστεί από καλλιτέχνες, συγγραφείς, απλούς πολίτες σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας.
    Και το συμπέρασμα ήταν σαφές: δεν ευθύνεται ο λαός για όσα έκαναν οι πολιτικοί οι οποίο εκλέχτηκαν λέγοντας τα αντίθετα από όσα υποσχέθηκαν.
    Τρία χρόνια μετά η Ισλανδία αρχίζει να βγαίνει από την κρίση, στην Ελλάδα μας λένε ότι θα χρειαστούν δεκαετίες και αν…...

    Μήπως κ. Παπούλια θάπρεπε να επισκεφθείτε τους Βίκινγκς της Ισλανδίας για να πάρετε κάποια μαθήματα δημοκρατίας; Μήπως αυτοί που έτρωγαν βελανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες τώρα ξέρουν καλύτερα τι σημαίνει δημοκρατία...;
    Χρήστος Μαγγούτας"
    (tro-ma-ktiko 11-7-2012)
    Μνήμων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ...ΕΥΓΕΕΕΕΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Στο σπίτι του του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί"...
    Πάνσοφη ελληνική παροιμία.
    Τώρα, γιατί 11.000.000 Έλληνες ανεχόμαστε 11.000 απατεώνες & ψεύτες πολιτικούς και παραπολιτικούς, η ιστορία θα δείξει; (αν προλάβει!)
    Βίτσιο και αυτό: "στην δημοκρατία λες ότι θες, αλλά κάνεις ότι θέλουν οι άλλοι..." Ως πότε παλικάρια;

    ΑπάντησηΔιαγραφή